گالوانیزه گرم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ساختار یک ماده گالوانیزه گرم شده

گالوانیزهٔ گرم (به انگلیسی: Hot-dip galvanizing) یک روش گالوانیزه‌کردن است و بیشتر برای گالوانیزه‌کردن آهن، فولاد، و آلومینیوم بکار می‌رود. این روش بوسیله غوطه‌ور کردن فلز در حمام روی مذاب در دمای حدود ۴۶۰ °C انجام می‌شود. پس از خارج کردن نمونه از حمام، روی نخست با اکسیژن و سپس با کربن واکنش داده و لایه مقاوم به خوردگی ZnCO۳ را ایجاد می‌کند. این روش بیشتر برای جلوگیری از زنگ‌زدگی استفاده می‌شود.


گالوانیزه گرم[ویرایش]

از آهن و فولاد در تمام صنایع به طور گسترده ای استفاده می شود و عمر کارکرد بسیاری از سیستم ها و تجهیزات صنعتی، به حفاظت آن ها در مقابل عوامل خوردگی بستگی دارد. انواع مختلف پدیده خوردگی، سالانه خسارت های عظیمی به پیکره واحدهای صنعتی وارد می آورد.

تاکنون به منظور مقابله با پدیده خوردگی، روش های متعددی به کار گرفته شده است که پرکاربردترین آن ها، روش گالوانیزاسیون گرم می باشد. در واقع روش گالوانیزاسیون گرم عبارت است از فروبردن قطعات از جنس آهن و فولاد در روی(Zn) مذاب و ایجاد لایه های متعدد آلیاژی از روی و آهن. این لایه ها تمام سطح قطعه را می پوشانند.

مزایای فرآیند گالوانیزه گرم:

1- هزینه نهایی این روش نسبت به سایر روش های پوشش دهی با فلزات، بسیار ارزانتر است.

2- دوام و طول عمر پوشش گالوانیزه گرم بسیار بیشتر از سایر روش ها می باشد.

3- امکان پوشش دهی به این روش برای تمامی قطعات با هندسه گوناگون محیا می باشد.

4- در صورت بروز خراشیدگی و خوردگی های کوچک در سطح پوشش گالوانیزه گرم، این پوشش قادر به بازسازی خود و حفاظت از فلز پایه می باشد.

معایب فرآیند گالوانیزه گرم:

کیفیت و چسبندگی این پوشش به شدّت به پارامترهایی نظیر درصد خلوص روی مصرفی و عناصر آلیاژی موجود درآن و همچنین آماده سازی سطح قطعات وابسته است.

برای دریافت اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه فرایید. http://www.arknovin.com/

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

گالوانیزه‌کردن

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی

http://www.arknovin.com/