گالوانیزه گرم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ساختار یک ماده گالوانیزه گرم شده

گالوانیزهٔ گرم (به انگلیسی: Hot-dip galvanizing)‏ یک روش گالوانیزه‌کردن است و بیشتر برای گالوانیزه‌کردن آهن، فولاد، و آلومینیوم بکار می‌رود. این روش بوسیله غوطه‌ور کردن فلز در حمام روی مذاب در دمای حدود ۴۶۰ °C انجام می‌شود. پس از خارج کردن نمونه از حمام، روی نخست با اکسیژن و سپس با کربن واکنش داده و لایه مقاوم به خوردگی ZnCO۳ را ایجاد می‌کند. این روش بیشتر برای جلوگیری از زنگ‌زدگی استفاده می‌شود.

محتویات

[ویرایش] فرآیند

این نوع گالوانیزه باعث ایجاد پیوند بین آهن و روی در فولاد می‌شود. این فولاد دارای قابلیت جوشکاری است و برای کاربرد در دماهای بالا (تا °C۲۰۰) مناسب است.

گاهی به حمام روی، سرب افزوده می‌شود. هدف ازین کار افزایش سیالیت روی است که مصرف آن را کاهش می‌دهد و همچنین سرباره را نیز قابل بازیافت می‌نماید.

امروزه روش‌های پیشرفته‌تری جایگزین برخی کاربردهای گالوانیزه‌کردن داغ شده‌است. یکی از این روش‌ها آب‌کاری است که در آن لایه‌ای از روی بوسیله الکترولیز از محلول آبی برروی فلز می‌نشیند.

[ویرایش] نگارخانه

[ویرایش] جستارهای وابسته

گالوانیزه‌کردن

[ویرایش] منابع

ویکی‌پدیای انگلیسی