ایالتهای شمالی
ایالتهای شمالی (یا اتحادیه) اصطلاحی است که در جریان جنگ داخلی آمریکا به ایالاتی اطلاق میشد که تحت رهبری آبراهام لینکلن از حزب جمهوریخواه؛ علیه ایالات جنوبی یا ایالات مؤتلفه آمریکا به رهبری جفرسن دیویس میجنگیدند.
این اتحادیه شامل ۲۳ ایالتی بود که ریاست جمهوری آبراهام لینکلن را پس از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰ سپتامبر ۱۸۶۰ به رسمیت شناختند.
وضعیت اجتماعی ایالات شمالی [ویرایش]
ایالات شمالی با جمعیتی بالغ بر ۲۲ میلیون نفر نیمه پرجمعیت کشور تجزیه شده ایالات متحده بودند. مردم این بخش عمدتا به دلیل کمبود زمینهای مساعد برای کشاورزی، اکثرا صنعتگر، تاجر و بانکدار بودند و نظام اقتصادی سرمایه داری حاکم بر این مناطق بود.[۱] در این مناطق کارگران در قبال دریافت مزد از کارفرما و به اختیار خود به کار مشغول میشدند. همچنین نظام آموزشی متجددی در ایالات شمالی ایجاد شده بود. در سایه همین عوامل این بخش از کشور حامی لغو نظام برده داری در آمریکا شد.[۲]
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ نگاهی به جنگهای داخلی آمریکا. . روزنامه اعتماد ملی. بازیابیشده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۹.
- ↑ نگاهی به جنگهای داخلی آمریکا. . روزنامه اعتماد ملی. بازیابیشده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۹.
| این یک نوشتار خُرد پیرامون تاریخ است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
| این یک نوشتار خُرد ایالات متحده آمریکا است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ایالتهای شمالی موجود است. |