کاردرمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کاردرمانی یکی از رشته‌های شاخهٔ تیم توانبخشی است.

کیلینیک کاردرمانی

تعریف[ویرایش]

کاردرمانی استفاده از فعالیت‌های هدفمند برای جلوگیری از ناتوانی و حفظ سلامتی و دادن استقلال برای انجام کارهای افرادی است که به نوعی دچار آسیب جسمی، ذهنی یا روانی هستند. از نظر انجمن کاردرمانی آمریکا (AOTA) کاردرمانی عبارت است از استفاده از فعالیت‌های هدفمند برای افرادی که در اثر آسیب یا بیماری دچار محدودیت اختلال عملکرد روانی، اجتماعی، رشدی یا اختلال یادگیری شده‌اند، به منظور ایجاد حداکثر استقلال، جلوگیری از ناتوانی و حفظ سلامتی. این حرفه شامل ارزیابی، درمان و مشاوره است.

ارائهٔ خدمات ویژهٔ کاردرمانی شامل: آموزش مهارتهای زندگی روزمره، ایجاد و توسعهٔ مهارتهای درکی، حرکتی و عملکرد یکپارچگی حس، توسعهٔ مهارتهای بازی و پیش حرفه‌ای و تواناییهای اوقات فراغت، طراحی، ساختن یا بکار بردن وسایل کمکی و ارتزها و پروتزها، انتخاب وسایل نظافتی، استفاده از صنایع دستی که به طور ویژه به منظور افزایش عملکرد طرح شده است، توصیف و تفسیر آزمون‌ها مثل ارزیابی قدرت عضلانی، ارزیابی دامنهٔ حرکتی و نیز تطبیق محیط برای فرد معلول می‌باشد. این خدمات به طور فردی، گروهی و یا در سیستم‌های اجتماعی ارائه می‌گردد.

بطور خلاصه تمامی افرادی که به علّت مشکل یا مشکلاتی لازم است تحت درمان قرار گیرند تا به استقلال در عملکردهای مورد نظر برسند، تحت این روش درمانی قرار می‌گیرند. مشکلات این افراد دامنهٔ وسیعی را دربرمی‌گیرد و می‌تواند حاصل یک صدمه، یا تصادف باشد یا ناشی از بیماری جسمی، اختلال عاطفی، تعارضات و فشارهای روانی و یا حتی تأخیر در رشد و یا اختلالات مادرزادی. این بیماران به تمام گروه‌های سنی از نوزادان، کودکان و ... تا سالمندان می‌توانند تعلق داشته باشند که از دورهٔ کوتاه مدّت مراقبت در دوران حاد بیماری تا توانبخشی در دوره‌های تطابقی طولانی مدّت را شامل می‌شود.

در ایران انجمن علمی کاردرمانی ایران تنها مرجع رسیدگی به امور کاردرمانی ایران می‌باشد که تاکنون نوزده دوره کنگره کاردرمانی ایران را برگزار کرده است.

تاریخچه ی کاردرمانی[ویرایش]

درمان اولیه[ویرایش]

شواهد اولیه ی استفاده از کار به عنوان یک روش درمانی، در دوران کهن یافت می شود. آسکلپیادس بیتونیایی، پزشک یونانی ،100 سال پیش از میلاد مسیح، استفاده ی درمانی از حمام ها ،ماساژ،ورزش و موسیقی را آغاز کرد. پس ازاو سلسوس رومی ،موسیقی،مسافرت،گفتگو و ورزش را برای بیمارانش تجویز کرد.

با این وجود در دوران قرون وسطی ، از این استراتژی ها برای افرادی که مجنون درنظر گرفته می شدند، استفاده نمی شد یا خیلی کم استفاده می شد.[۱]

Columbus, Ohio. State Hospital. Here the Works Progress Administration (WPA) has a large number of workers who assist... - NARA - 518270

در قرن 18 میلادی در اروپا ،انقلابیون از قبیل فیلیپ پینل و ژوهان کریستین ریل نظام بیمارستان را اصلاح کردند. در مؤسسات آنان به جای استفاده از زنجیر های آهنی و روش های مهاری از کار دشوار و فعالیت های تفریحی استفاده می شد. این دوره همان دوره ی درمان اخلاقی بود که در اروپا، طی عصر روشن گری، که ریشه های کاردرمانی در آن واقع شده، پیشرفت کرد.[۲]اگرچه این یک پیشرفت وسیع در جهت جنبش بهسازی بود، اما در قرن 19 ،در ایالات متحده دارای فراز و نشیب هایی بودو در اوایل قرن 20 به عنوان کاردرمانی ،دوباره ظهور کرد.

جنبش هنر و پیشه که بین سال های 1860 و 1910 پیشرفت کرد، نیز روی کاردرمانی مؤثر بود. در جامعه ی صنعتی اخیر، جوامع هنر و پیشه، علیه یکنواختی و استقلال داخلی از دست رفته ی کار کارخانه ها پدیدار شد.[۲]از هنر و صنایع دستی به عنوان راهی برای ارتقای آموزش حین انجام کار و خروجی انرژی خلاق افراد و راهی برای پیشگیری از ملالت و خستگی ناشی از بستری طولانی مدت در بیمارستان ،هم برای بیماری ذهنی و هم برای سل ، استفاده می شد.

اگرچه فقط درصد کمی از کاردرمانگران به اشتغال در زمینه ی سلامت روان ادامه دادند، بسیاری از دانشگاه ها روی آموزش دانشجویان در زمینه ی کاردرمانی روانی اجتماعی تأکید داشتند.

حرفه سلامت[ویرایش]

حرفه سلامت در کاردرمانی در اوایل دهه ی 1910 به عنوان بازخوردی از عصر ترقی خواهی ، تصور می شد. متخصصصان جدید ایده آل های با ارزش مثل داشتن اخلاق کاری منسجم و اهمیت کارهای صنعتی دستی را با اصول علمی و پزشکی، ترکیب کردند.[۱] انجمن ملی ارتقای کاردرمانی،که در حال حاضر انجمن کاردرمانی آمریکا(AOTA) نامیده شده است، در سال 1917 پایه ریزی شد و تخصص کاردرمانی در سال 1920 به طور رسمی نامگذاری شد.

ظهور کاردرمانی دیدگاه های مسیر اصلی علمی پزشکی را به چالش کشید. کاردرمانگران به جای تمرکز بر سبب شناسی فیزیکی صرف ،در رابطه با ترکیب پیچیده ی دلایل اجتماعی، اقتصادی و زیستی که موجب نقص عملکردی می شود، بحث می کردند. به منظور غنی سازی حوزه ی تخصصی از اصول و تکنیک های خیلی از رشته ها استفاده شده که شامل پرستاری ، روانپزشکی ، توانبخشی ، خودیاری ، ارتوپدی و مددکار اجتماعی می شود اما محدود به این ها نیست. بنیانگذاران بین سال های 1900 و 1930 ، حیطه ی تمرینات و تئوری های حمایتی پیشرفته را تعیین کردند. انجمن کاردرمانی آمریکا در دهه ی 1930،راهنماهای آموزشی و روش های معتبری ایجاد کرد.[۳]

جنگ جهانی اول، این تخصص جدید را به روشن کردن نقش کاردرمانی در حوزه ی پزشکی و استانداردسازی آموزش و تمرینات واداشت. کاردرمانی علاوه بر روشن ساختن تصویر عمومی اش ، به تأسیس کلینیک ها، کارگاه ها و مدارس آموزشی ، در سرتاسر کشور پرداخت. با افزایش تعداد مجروحان جنگی،"نیروهای نوسازی"(یک دوره ی محافظتی برای کمک های کاردرمانی و فیزیوتراپی) ، توسط یک جراح عمومی استخدام شدند. بین سال های 1917 و 1920 حدود 148000 مجروح در بیمارستان ها جای گرفتند که این آمار تعداد مجروحان خارج از کشور را شامل نمی شود. موفقیت نیروهای نوسازی بیشتر به دست زنان صورت گرفت. پس از جنگ ،در جهت حفظ افراد در تخصص ، تلاش هایی صورت می گرفت. تأکید حرفه از ایجاد رضایتمندی روحی نوعدوستانه ی زمان جنگ ، به ایجاد رضایتمندی مالی، تخصصی و شخصی از طریق درمان ، تغییر یافت. به منظور خوشایند کردن جلسات درمانی ،تمرینات، مثل برنامه های آموزشی ،استاندارد شدند. معیارهای ایجادشده و انجمن کاردرمانی آمریکا از استخدام دائمی و شرایط کاری منصفانه طرفداری کردند.

با استفاده از این روش ها ،کاردرمانی ،حقانیت پزشکی خود را در دهه ی 1920 ، جستجو و فراهم کرد.[۱]

Occupational therapy. Toy making in psychiatric hospital. World War 1 era.

این تخصص به رشد و گسترش حوزه هایش و ایجاد تمرینات ادامه داد. علم کار ، به مطالعه در رابطه با کار می پردازد که در سال 1989 به عنوان ابزاری برای فراهم آوردن پژوهش مبتنی بر شواهد، به منظور پیشبرد تمرین کاردرمانی ، با ارائه ی یک دانش پایه ای برای مطالعه ی موضوعات پیرامون "کار" ایجاد شد.[۴]

روز جهانی کاردرمانی[ویرایش]

فدراسیون جهانی کاردرمانی روز 27 اکتبر را به عنوان روز جهانی کاردرمانی انتخاب کرده است.

فلسفه ی کاردرمانی[ویرایش]

فلسفه ی کاردرمانی در طول تاریخ این رشته دچار تغییراتی شده است. فلسفه ای که توسط بنیان گذاران این رشته معرفی شده بیشتر تحت تاثیر مکاتب رومانتیسم، عمل گرایی و انسان گراییست که همگی از ایدئولوژی های مهم قرن گذشته بودند. یکی از اولین مقالاتی که به فلسفه ی کاردرمانی می پرداخت توسط آدولف مایر ارائه شد، روانپزشکی که در اواخر قرن نوزدهم از سوئیس به آمریکا مهاجرت نمود و در سال 1922 از او دعوت شد تا دیدگاه خود را برای جمعی از جامعه ی کاردرمانی آن زمان ارائه دهد. دکتر مایر یکی از رهبران روانپزشکی در آمریکا بود و سرپرست دپارتمان جدید روانپزشکی در دانشگاه جان هاپکینز را بر عهده داشت.

از زمانی که پزشکان شروع به بیان مفاهیم برنامه ی درمانی برای آکوپیشن(کار) کرده بودند، فلسفه علمی کار و آکوپیشن شروع به توسعه کرد. ایده های جدیدی مانند نظریه تکامل داروین، باعث تغییر دادن مفاهیم طبیعت انسان به راه های پیش بینی نشده بود. پزشکان تلاش میکردند تا نقش آکوپیشن را در طول تکامل انسان درک کنند. ظرفیت افراد برای اشتغال به عنوان یک عامل معینی در نظر گرفته می شد "کار همان زندگی است و هر درمانی که اینگونه زندگی کردن را امکان پذیر می کند تایید نکند , جامع نیست. وجود انسان از طریق کار و عمل تکامل می یابد و ساختن این عناصر زندگی، عاملی مهم برای احتیاجات انسان است. مایر از پتانسیل تفکر علمی و پیشرفت برای بهبود شرایط انسان حمایت می کرد. تغییر اساسی در روانپزشکی از این حاصل شد که « مشکلات ذهنی نتیجه ی مشکلات زندگی است» ( ص 4) . او اشاره می کند که در 30 سال گذشته دستاورد های بزرگی در درک علمی، بخصوص با افزایش فهم در فیزیک و درک « برنامه های کاربردی کار(work)» بدست آمده است. مقاله ی مهم او موضوع کاردرمانی را برای بدست آمدن درک کامل تر از نقش زمان در یک زندگی، یا تطابق زمانی معرفی کرد. مایر اشاره می کند که همانند این که قلبمان در یک ریتم می زند، بنابر این ما باید به ریتم بزرگ تری از شب و روز، خواب و بیداری و گرسنگی و سیری پاسخ دهیم، تمام فعالیت های اساسی زندگی انسان :« کار و بازی و خواب و استراحت» است.( ص 8) این ایده ها به عنوان معیار تفکرات کاردرمانی در امروز نیز باقی مانده است.

ویلیام راش دانتون، بدنبال توسعه دادن ایده هایی بود که آکوپیشن (کار) اساس احتیاجات انسان است و آکوپیشن (کار) جنبه درمانی نیز دارد. از گفته های او بعضی از فرضیات پایه ای کاردرمانی ایجاد شد که شامل:

  • آکوپیشن تاثیر مثبتی بر سلامت و بهزیستی دارد.
  • آکوپیشن ساختار را می سازد و زمان را سازماندهی می کند.
  • آکوپیشن معنا به صورت فرهنگی و شخصی به زندگی می آورد،
  • آکوپیشن ها فردی هستند. ارزش های(دیدگاه های مردم نسبت به زندگی) مردم باعث انجام آکوپیشن های متفاوت می شود.


حوزه های آکوپیشن(کار)[ویرایش]

فعالیت های روزانه(ADL)

  • حمام کردن
  • توالت رفتن
  • لباس پوشیدن
  • غذا خوردن
  • حرکت کردن و جابه جا شدن
  • استفاده از وسایل مراقبت شخصی
  • بهداشت فردی
  • فعالیت جنسی
کاردرمانی

فعالیت های روزانه ی وابسته(IADL)

  • مراقبت از دیگران
  • تربیت فرزندان
  • مدیریت ارتباطات
  • استفاده از وسایل حمل و نقل
  • مدیریت مالی
  • مدیریت خانه
  • مدیریت سلامتی
  • انجام فعالیت های دینی و مذهبی
  • خرید کردن

خواب و استراحت(rest and sleep)

کار(Work)

آموزش(education)

بازی(play)

تفریح(leisure)

مشارکت اجتماعی(social participation)

  • خانواده
  • دوستان
  • جامعه


فرایند کاردرمانی[ویرایش]

فرایند کاردرمانی شامل ارزیابی، طرح درمان، اجرا، و ارزیابی مجدد است. در مراحل بیماریابی و ارزیابی افرادی که نیاز کاردرمانی دارند مشخص می‌شوند. در مرحله درمان با توجه به شرایط، امکانات و محدودیتها طرح و زمان ریخته می‌شود و مورد اجرا قرار می‌گیرد. پس از اجرا ارزیابی مجدد برای بررسی تأثیر برنامه درمانی انجام می‌گیرد.


زمینه‌های کاری در کاردرمانی[ویرایش]

کاردرمانگران قابلیت کار در بسیاری از زمینه های مختلف، با جمعیت های مختلف و بدست آوردن تخصص در حوزه های گوناگون را دارند. برای این طیف وسیع از تمرینات، با در نظر گرفتن سیستم های مراقبت سلامت در کشورهای مختلف، طبقه بندی هایی صورت گرفته است. در این بخش، از طبقه بندی انجمن کاردرمانی آمریکا استفاده شده است. هرچند روش های دیگری برای طبقه بندی حوزه های کاری در کاردرمانی وجود دارد مثل: تمرینات جسمی ، ذهنی و اجتماعی. این طبقه بندی ها به محیط تعیین شده توسط جمعیت گیرنده ی خدمات، بستگی دارند. برای مثال: محیط های حاد سلامت جسمی یا ذهنی (مانند بیمارستان ها) محیط های تحت حاد(مانند مراکز مراقبت از سالمندان)، کلینیک های سرپایی و یا محیط های اجتماعی.

در هر یک از حوزه های کاری زیر، کاردرمانی می تواند با جمعیت ها، تشخیص های درمانی و تخصص های مختلف کار کند.

کودکان و نوجوانان[ویرایش]

کاردرمانگران با نوزادان، نوپایان، کودکان، نوجوانان و خانواده هایشان، در محیط های مختلف شامل مدارس،کلینیک ها و خانه ها، کار می کنند.[۵] کاردرمانگران به کودکان و مراقبانشان کمک می کنند که قادر به مشارکت در کارهای معنی دار شوند.کاردرمانگران همچنین به نیازهای روانی اجتماعی کودکان و نوجوانان می پردازند تا آن ها را قادر به مشارکت در رخدادهای پرمعنی زندگی سازند. این کارها می تواند شامل: رشد نرمال و پیشرفت، تغذیه، بازی، مهارت های اجتماعی و آموزشی باشد..[۶]

فرم های متنوع کاردرمانی برای کودکان و نوجوانان:[۵][۶]

  • ارتقای برنامه ی تندرستی در مدارس به منظور پیشگیری از چاقی در کودکان.
  • کمک به بهبود دست خط در کودکان سنین مدرسه
  • ارتقای مهارت های عملکردی در کودکان با ناتوانی رشدی.
  • فراهم آوردن درمان انفرادی برای مشکلات پردازش حسی.
  • پرداختن به نیازهای روانی اجتماعی کودک و آموزش استراتژی های مقابله ای مؤثر.
  • کمک به کودکان دچار ناتوانی های مادرزادی
  • کمک به کودکان اتیسم برای برقرای ارتباط

سلامت و تندرستی[ویرایش]

حوزه های تمرین سلامت و تندرستی به دلیل افزایش نیاز به خدمات مربوط به تندرستی، در کاردرمانی ایجاد شده است. ارتباطی بین تندرستی و سلامت جسمی و همچنین سلامت روان یافت شده است :درنتیجه کمک به بهبود سلامت جسمی و روانی مراجعان می تواند موجب ارتقای کلی تندرستی شود.[۷] حوزه های تمرین در سلامت و تندرستی می توانند بر موارد زیر متمرکز باشند:[۷][۸]

  • پیشگیری از صدمات و بیماری ها
  • پیشگیری از شرایط ناگوار ثانویه
  • ارتقای رفاه افراد دارای بیماری های مزمن
  • کاهش اختلافات مراقبت سلامت
  • افزایش فاکتورهای مؤثر بر کیفیت زندگی
  • ارتقای تمرینات سالم زندگی، مشارکت اجتماعی و عدالت کاری.

سلامت روان[ویرایش]

سلامت روان و جنبش درمان اخلاقی به عنوان ریشه ی کاردرمانی شناخته شده اند.[۹] براساس سازمان سلامت جهانی(WHO) ، اختلال روانی یکی از رو به رشدترین انواع ایجاد کننده ی ناتوانی است.[۱۰] بر پیشگیری ودرمان اختلال روانی در گروه های مختلف افراد، شامل کودکان، نوجوانان، سالمندان و افراد دارای مشکلات شدید و پایدار سلامت روان، تمرکز شده است.[۱۱] بطور اختصاصی تر، پرسنل نظامی و سربازان جنگی سابق، گروه هایی از افراد هستند که می توانند از کاردرمانی سود ببرند. کاردرمانگران، خدمات سلامت روان را در مؤقعیت های مختلفی شامل بیمارستان ها، برنامه های روزانه و تسهیلات مراقبت طولانی مدت فراهم می کنند.[۱۲]

اختلالات سلامت روانی که ممکن است نیازمند کاردرمانی باشند شامل اسکیزوفرنیا و دیگر اختلالات سایکوتیک، اختلالات افسردگی، اختلالات اضطرابی، تروما-و اختلالات اضطرابی وابسته( اختلال استرس پس از سانحه و اختلال استرس حاد)- و اختلال وسواسی جبری و اختلالات وابسته به آن مانند احتکار و اختلالات عصبی رشدی مانند اختلالات طیف درخودماندگی، اختلال کم توجهی/بیش فعالی و اختلالات یادگیری است.[۱۳]

کاردرمانگران به افراد دارای اختلال روانی کمک می کنند که مهارت های لازم برای مراقبت از خود یا دیگران را، که شامل موارد زیر است، بدست آورند:[۱۴]

  • حفظ زمانبندی
  • ایجاد روتین ها
  • مهارت های مقابله ای
  • مدیریت دارو
  • پیشرفت مهارت های اجتماعی
  • پیگیری اوقات فراغت
  • مدیریت مالی
  • مراقبت از فرزندان
  • آموزش و نگهداری مهارت های مراقبت از خود و بهداشتی

در حوزه ی کاردرمانی، ارزیابی های متنوعی صورت می گیرد که می توان از آن برای افراد دارای مشکلات سلامت روان استفاده کرد. این ابزارهای ارزیابی، بطور کلی، عملکرد کاری و مشارکت افراد را در حوزه های مختلف، ارزیابی می کنند.

استفاده از روانشناسی در کاردرمانی[ویرایش]

تاریخ استفاده از روانشناسی در کاردرمانی به آغاز حرفه برمیگردد. کاردرمانی همانند زمان کنونی، خود را با بیشتر مطالعات روانشناسی در قرن 20 انطباق داده است. این رشته می تواند بعضی از ایده های مرکزی خود را به زیگموند فروید نسبت دهد مانند تئوری او درباره ی احساسات و تاثیر آن بر رفتار ..[۱۵] تئوری شخصیت فروید درباره ی نیروهای روانی است که او آنرا اید، ایگو و سوپر ایگو نامید، همگی بازتاب این است که چطور عدم تعادل بین این سه نیرو بر جسم و روان اثر میگذارد. این عدم تعادل بر روی رفتار تاثیر می گذارد که باعث اخلال در کارهای روزانه مانند روابط اجتماعی با دیگران، شرکت در یک تفریح و حتی مدیریت منابع مالی می شود.

درکنار تاثیرات فروید، کارل گوستاو یونگ نیز بعضی از مفاهیم روانشناسی که امروزه در کاردرمانی استفاده میشود را بیان کرد. همانند فروید، تئوری های یونگ عمدتا درباره ی تاثیر ناخودآگاه بر روی رفتار یک شخص هستند. برای کاردرمانگران، ناخودآگاه تقشی در اینکه چطور بیمار میخواهد نحوه ی انجام فعالیت های درمانی را انتخاب کند، ایفا می کند.. یونگ همچنین یک باور اصلی بر اساس ایده آل هایش را در مورد پتانسیل توانایی های افراد در درک خواسته های دیگران , به فلسفه ی کاردرمانی افزود. این ها مستقیما به فلسفه ی کاردرمانی مربوط می شود که یک ارتباط بین فردی بین مراجع و درمانگر وجود دارد که کلید کمک به بیمار برای رسیدن به همه ی پتانسیل هایش است.

اولین مدل درمانی برای بیماران ذهنی توسط دانشگاه جان هاپکینز ساخته شد که نام آن «تمرین عادت» بود. اگرچه این مدل برای کاردرمانی ساخته نشده بود، اما هنوزم به یاد کاردرمانی معاصر می اندازد که ریشه های اصلی این رشته بیشتر کمک کردن به آنهایی که عمدتا بیمار روانی بجای بیمار فیزیکی یا تاخیر رشدی هستند بود. اگرچه امروز همان اهداف امروزه نیز وجود دارد. [۱۶]

سالمندان[ویرایش]

کاردرمانگران برای حفظ استقلال در انجام کارها، مشارکت در فعالیت های معنادار و داشتن یک زندگی کامیاب به افراد سالمند کمک می کنند. بعضی از حوزه هایی که کاردرمانگران میتوانند به این مراجعان کمک کنند شامل کمک به افراد دچار بیماری آلزایمر، پارکینسون، مشکلات شناختی، ناتوانی در حرکت کردن، دید کم و کمک به انجام کارهای روزمره زندگی مثل آموزش مراقبت از خود، داشتن بهداشت و سلامت، آشپزی ، داشتن تفریح، استفاده از ابزار و وسایل و ... میباشد.[۱۷][۱۸].[۱۹]

توانبخشی[ویرایش]

کاردرمانگران نیازهای توانبخشی و مشارکت افراد دچار ناتوانی را آموزش می بینند. کاردرماگران شرایط درمانی را برای تمام سنین در گستره ای با تنوع بسیار زیاد فراهم میکنند. مانند توانبخشی در بیمارستان ها و مراکز درمانی، توانبخشی در منزل، برنامه های توانبخشی روزانه و ... . برای ریختن طرح درمانی، کاردرمانگران باید به تمام جنبه های فیزیکی، شناختی، روانی-اجتماعی و نیاز های محیطی که میتواند بر مراجع تاثیر بگذارد آگاهی کامل داشته باشند.

کاردرمانی

توانبخشی مراجعان تنوع بسیار زیادی (در زیر فقط نمونه ی بسیار کوچکی از کار کاردرمانگران ارائه میشود و شامل تمام موارد نیست ، حتی در جزئیات نیز صرفا شامل موارد زیر نمیشود و تنوعی از کارها را میتوان انجام داد) دارد مانند:

  • کار با افراد اتیسم در برنامه توانبخشی روزانه برای افزایش مشارکت و برقرار کردن ارتباط با جامعه[۲۰]
  • افزایش کیفیت زندگی برای افراد دچار بیماری سرطان به منظور مشارکت آنها در انجام کارهای معنادار، کنترل استرس و اضطراب، کنترل درد و مدیریت خستگی[۲۱]
  • کمک به اشخاصی که در ناحیه دست دچار قطع اندام شده اند برای مثال پوشیدن لباس یا دست مصنوعی به تنهایی، غذا خوردن، کار با ابزار و ...[۲۱]
  • استفاده از تکنولوژی های جدید مانند نرم افزار تبدیل گفتار به متن و یا بازی های ویدئویی نینتندو وی[۲۲]
  • فراهم کردن سرویس هایی برای سربازان نظامی، مانند آنهایی که دچار اختلالات شناختی هستند که بواسطه آسیب مغزی ایجاد شده است، تمرین و آموزش استفاده از اندام مصنوعی برای آنها که دچار قطع عضو هستند و ...[۲۳]

کارخانجات و کار[ویرایش]

کاردرمانگران ممکن است با مراجعانی کار کنند که دچار یک آسیب شده اند و تلاش میکنند که به کار قبلی خود با همان ویژگی های قبل باز گردند. کاردرمانگران همچنین میتوانند با ایجاد شرایط ارگونومی در محیط های کاری از آسیب یا جراحت در حین کار جلوگیری کنند.[۲۴]

تفریح[ویرایش]

این گروه فعالیتهایی را شامل می‌شود که زندگی، نشاط و لذت به همراه دارند و همچنین روشی مطمئن برای تمرین زندگی واقعی هستند. فعالیتهای تفریحی شامل بازیهای اکتشافی، ورزشها، وسایل بازی، سرگرمیها، ایفای نقش موسیقی و فعالیتهای اجتماعی می‌گردد.

نحوه پذیرش در این رشته[ویرایش]

این رشته تنها از طریق آزمون سراسری سازمان سنجش آموزش کشور دانشجو می‌پذیرد و در هنگام تحصیل زیر نظر وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکی اداره می‌شود. این رشته جز علوم پزشکی محسوب شده و دارندگان مدرک می‌توانند پس از گذارندن دوره اقدام به تاسیس مطب و کلینیک یا بیمارستان‌های توانبخشی نمایند. در میان دانشگاههای ارائه دهنده، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی،ایران، شهید بهشتی، تهران، شیراز، اصفهان، تبریز، سمنان و جندی شاپور اهواز عضو فدراسیون جهانی کاردرمانی هستند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Quiroga, Virginia A. M., PhD (1995), Occupational Therapy: The First 30 Years, 1900–1930. Bethesda, Maryland: American Occupational Therapy Association, Inc. ISBN 978-1-56900-025-0
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Peloquin, S. (1989). Moral Treatment: Contexts Considered. American Journal of Occupational Therapy,43(8), p. 537-544
  3. Colman, W. (1992). Maintaining autonomy: The struggle between occupational therapy and physical medicine. American Journal of Occupational Therapy, 46, 63-70.
  4. Yerxa, E., Clark, F., Jackson, J., Pierce, D., & Zemke, R. (1989). An introduction to occupational science, A foundation for occupational therapy in the 21st century. Haworth Press.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ AOTA. "Children and Youth". Retrieved 19 April 2012. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ Case-Smith, J. (2010). Occupational Therapy for Children. Maryland Heights, MO: Mosby/Elsevier. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ AOTA. "Health and Wellness". 
  8. Brownson, C. A.; Scaffa, M. E. (2001). "Occupational therapy in the promotion of health and the prevention of disease and disability statement". American Journal of Occupational Therapy 55 (6): 656–660. 
  9. Brown, C., Stoffel, V., & Phillip, J. (2010). Occupational Therapy in Mental Health. A Vision for Participation. FA Davis Company, Philadelphia.
  10. World Health Organization. "Mental Health Atlas 2011". Retrieved 19 April 2012. 
  11. AOTA. "Mental Health". 
  12. Cogan, Alison M. (July–August 2014). "Supporting our military families: a case for a larger role for occupational therapy in prevention and mental health care". AJOT: American Journal of Occupational Therapy 64 (8): 478. 
  13. "DSM V". 
  14. Cara, E. (2005). Psychosocial occupational therapy: a clinical practice. Clifton Park, NY: Delmar Publishing. 
  15. Sorenson, Jane. "Basic Psychology in Occupational Therapy". http://occupational-therapy.advanceweb.com/article/basic-psychology-in-occupational-therapy.aspx?CP=5. 
  16. Jackman, M. "Occupational therapy and Mental Health". http://psychcentral.com/lib/occupational-therapy-and-mental-health/00014717. 
  17. Yamkovenko, S. "The emerging niche: What is next in your practice area?". Retrieved 19 April 2012. 
  18. Warren, M. "Occupational therapy services for persons with visual impairment". Retrieved 19 April 2012. 
  19. AOTA. "Alzheimer's Disease FAQ". 
  20. American Occupational Therapy Association. "Autism in Adults". 
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ Radomski, M.V. (2008). Occupational Therapy for Physical Dysfunction (6 ed.). Baltimore, MD: Lippincott Williams & Wilkins. 
  22. American Occupational Therapy Association. "New Technology in Rehabilitation". Retrieved 23 April 2012. 
  23. American Occupational Therapy Association. "Veteran and Wounded Warrior Care". Retrieved 23 April 2012. 
  24. Clinger, Jeff. "OT Services in Work Rehabilitation". Retrieved 19 April 2012.