خادم الحرمین الشریفین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خادم الحرمین الشریفین لفظی تاریخی و لقبی احترام‌آمیز، به معنای محافظ یا کلیددار دو مقدس‌ترین مساجد اسلامی، مسجدالحرام در مکه و مسجدالنّبی در مدینه است. پادشاهان آل سعود، بصورت رسمی و در مکاتبات اداری با این لقب خطاب می‌شوند.

این لفظ، اولین بار توسط سلاطین ایوبیان سلاطین مملوک مصر و سلاطین عثمانی به‌کار رفت. این لفظ امروزه توسط شاهان کنونی سعودی احیا شده‌است.[۱]

امروزه این لفظ بیش از همه یادآور شاه سعودی در نقش محافظ دو مقدس‌ترین مساجد اسلامی، مسجدالحرام در مکه و مسجدالنّبی در مدینه است. این نقش به‌طور سنتی از آنِ خلیفه بوده‌است.

فهد بن عبدالعزیز در سال ۱۹۸۶ برای اولین بار این لقب را اختیار کرد. او لفظ «والاحضرت» را با «خادم الحرمین الشریفین» جایگزین کرد. شاه پیشین، سلمان بن عبدالعزیز پس از درگذشت برادرش عبدالله بن عبدالعزیز، این لقب را در ۲۳ ژانویهٔ سال ۲۰۱۵به‌کار برد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Davidson, C.. After the Sheikhs: The Coming Collapse of the Gulf Monarchies. Hurst, 2013. ISBN ‎978-0-19-936528-9. Retrieved 2016-07-05.