ماکارونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Macaroni
Macaronis.jpeg
نوع پاستا
خاستگاه ایتالیا
ترکیبات اصلی گندم الجزایری خمیر
  پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Macaroni در ویکی‌انبار 

ماکارونی (به انگلیسی: macaroni، به ایتالیایی: maccheroni) یک نوع پاستای خشک است که به‌طور سنتی شکل گرفته و در اشکال و اندازه‌های گوناگون تولید می‌شود.

ریشهٔ واژه[ویرایش]

در ریشه‌یابی نام ماکارونی گمانه بسیار است. برخی آن را از واژهٔ یونانیِ makaria به‌معنای «خوراک سوگواری» دانسته‌اند که در مراسم مردگان خورده می‌شد. همچنین، برخی از واژهٔ ایتالیاییِ ammaccare دانسته‌اند که به‌معنی «خمیر له‌شده یا ورز داده‌شده» است. اما در زبان سانسکریت ریشهٔ آن از واژهٔ «ماکارانی» می‌آید.[۱]

تعریف ماکارونی[ویرایش]

ماکارونی یکی از گونه‌های پاستا است. این ماده خوراکی بیشتر در کارخانجات به صورت خشک تولید شده و پیش از خوردن جوشانده می‌شود. معنا و شکل ماکارونی در هر کشور یا منطقه تفاوت دارد. در ژاپن بیشتر به گونه‌ای پاستا گفته می‌شود که شکل ظاهری آن به صورت میله‌ای کوتاه سوراخ‌دار یا به شکل صدف یا طرح‌های گوناگون دیگر است. در ایتالیا ماکارونی اشاره به نوعی پاستا به شکل میله‌ای سوراخ‌دار کوتاه است. به زبان انگلیسی، ماکارونی به معنای نوعی پاستای میله مانند کوتاه و سوراخ دار است، اما در بین ایتالیایی– آمریکایی‌ها در سراسر فیلادلفیا و نیویورک، ماکارونی واژه‌ای است که به همه گونه‌های «پاستا» اشاره دارد.[۲]

در ایران واژهٔ «ماکارونی»، هم‌معنا با پاستا و به صورت گسترده برای انواع اسپاگتی و ماکارونی طرح‌دار و غیره به‌کار می‌رود.

مواد اولیه[ویرایش]

بهترین ماکارونی از سمولینای گندم دوروم بدست می‌آید. سمولینا حاصل آسیابانیِ گندم سختی، به نام گندم دوروم (جنس Triticum و گونه Durum) است. البته از گندم‌های دیگر نیز برای تهیه آرد ماکارونی استفاده می‌کنند. شایان ذکر است که طبق قوانین ایتالیا ماکارونی را فقط می‌توان از آرد گندم دوروم یا آرد سمولینا تهیه کرد.

ماکارونی و اسپاگتی[ویرایش]

ماکارونی به سبک ایتالیایی

شباهت‌ها

تفاوت‌ها

  • برای ساخت اسپاگتی خمیر را به شکل رشته‌های دراز درمی‌آورند ولی ماکارونی بر حسب منطقه و کشور دارای معنای مختلفی است و برخی از اشکال آن به صورت لوله‌های کوچک توخالی، حلزونی، مارپیچ، پاپیونی و غیره است.

تاریخچه ماکارونی در ایران[ویرایش]

اولین کارگاه تولید ماکارونی‌سازی در ایران سال ۱۳۱۳ با نام «لوبل»، با دستگاهی ابتدایی و ساده شروع به فعالیت نمود، تولید روزانه این کارگاه که حدود ۲۰ تا ۳۰ کیلوگرم بود، منحصراً مورد مصرف سفارتخانه‌ها و کنسول‌گری‌های خارجی و معدود افراد ایرانی که در ارتباط با این مراکز بودند، می‌گردید. شاید به همین خاطر به ماکارونی «رشته فرنگی» نیز گفته می‌شود، در حقیقت ماکارونی در آن زمان یک فراورده غذایی فانتزی به‌شمار می‌آمد. واحد تولیدی «ایتا ماکارون» و سپس «پارس ماکارون» اولین واحدهای تولید ماکارونی در ایران می‌باشد. مصرف ماکارونی در نقاط مختلف ایران با توجه به تأثیرات برخی مسائل متفاوت است. به عنوان مثال در شمال ایران، نسبت به سایر مناطق تمایل به مصرف ماکارونی کمتر است. قبل از اتمام جنگ ایران و عراق، هنوز وابستگی واردات ماکارونی در کشور وجود داشت به‌طوری‌که عمده سهم بازار ماکارونی در دست شرکت‌های خارجی بود. تا اینکه اولین کارخانه تولید ماکارونی صنعتی در سال ۱۳۷۴ در ایران آغاز به کار کرد.[۳]

امروزه در ایران بیش از پنج کارخانه عظیم تولید ماکارونی فعالیت می‌کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Maccherone, Maccarone». 
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «マカロニ». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی، بازبینی‌شده در ۱۳ مارس ۲۰۱۴.
  3. «روند استانداردسازی ماکارونی در ایران»(فارسی)‎. واحد تحقیق و توسعهٔ گروه صنعتی زر. بازبینی‌شده در ۲۱ اسفند ۱۳۹۲. 
  • ویکی‌پدیای انگلیسی (نسخهٔ ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۰۸)