علی صارمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

علی صارمی (متولد ۱۳۲۷ در بروجرد، درگذشته ۷ دی ۱۳۸۹ در تهران) شهروند ایرانی بود که به جرم همکاری با سازمان مجاهدین و محاربه به اعدام محکوم شده و در تاریخ ۷ دی ۱۳۸۹ در زندان اوین به دار آویخته شد.[۱]

دستگیری[ویرایش]

او یکی از قدیمی‌ترین زندانی‌های سیاسی ایران بوده‌است. او در مجموع حدود ۳۲ سال در زندان‌های ایران پیش و پس از انقلاب زندانی بود. پس از انقلاب برای اولین بار به جرم همکاری با مجاهدین در سال ۱۳۶۱ به سال حبس محکوم شد.[۲] پس از آن دوباره در سال ۱۳۶۸ به جرم هواداری از مجاهدین به اعدام محکوم شد. این حکم به ۱۰ سال حبس کاهش یافت.[۳] به ادعای خبرگزاری‌های دولتی ایران او در سال ۱۳۸۱ به اردوگاه اشرف رفته و آموزش‌های لازم را فرا دیده‌است. این در حالی است که او برای دیدار فرزندش به این ارودگاه در عراق رفته بود.[۴] پس از چند دستگیری و آزادی بعد از این اتفاق، او در شهریور ۱۳۸۶، در سالگرد اعدام زندانیان ۱۳۶۷ در محل کارش، دستگیر می‌شود.[۲] دادستان تهران دستگیری او را برای آخرین بار را تاریخ ۲۷ شهریور ۱۳۸۸ اعلام کرده‌است. این تاریخ توسط سازمان‌های حقوق بشری رد شده‌است.[۵] در طول مدتی که برای آخرین بار زندانی بود ۷ ماه را در بند ۲۰۹ اوین و بقیه را در بند ۳۵۰ گذراند. در این مدت مورد شکنجه‌های زیادی قرار گرفت.[۶]

محاکمه[ویرایش]

دادستانی تهران صارمی را متهم به تبلیغ بر علیه نظام جمهوری اسلامی کرده بود. بر اساس همین اتهام دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی در تابستان ۱۳۸۸ او را به اعدام محکوم کرد. این حکم در دادگاه استیناف نیز تایید شد.[۲]

حمایت‌های حقوق بشری[ویرایش]

سازمان‌های حقوق بشری زیادی برای جلوگیری از اعدام او تلاش کردند. از آن‌ها می‌توان به سازمان عفو بین‌الملل اشاره کرد که برای جلوگیری از اعدام او نامه‌نگاری‌های زیادی با مسئولان حکومت جمهوری اسلامی ایران انجام داد.[۷][۸][۹]

اعدام[ویرایش]

اعدام وی در سحرگاه ۲۷ دی ماه ۱۳۸۹ در زندان اوین صورت گرفت. این اعدام بدون اطلاع خانواده و وکیل وی صورت گرفت.[۴] پس از اعدام وی خانواده و بستگان وی که در برابر زندان اوین تجمع کرده بودند برای مدت کوتاهی دستگیر شدند. جنازهٔ وی نیز پس از اعدام تا مدتی در اختیار خانودهٔ او قرار نگرفت.[۴] سازمان مجاهدین پس اعدام وی، او را یکی از اعضای خود نامید،[۱۰] در حالی که او فقط برای دیدار فرزندش به اردوگاه اشرف رفته بود. برادر وی عضویت او را در سازمان مجاهدین تکذیب کرده وفقط هواداری وی را از این گروه تایید کرده‌است.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «علی صارمی و علی‌اکبر سیادت در اوین اعدام شدند.». دیچه‌وله فارسی، ۲۸ دسامبر ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «اعدام دو زندانی دیگر در جمهوری اسلامی». دیچه‌وله فارسی، ۷ دی ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱. 
  3. «دو متهم به جاسوسی برای موساد و عضویت در سازمان مجاهدین خلق اعدام شدند». رادیو فردا، ۷ دی ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ «خودداری مقامات زندان از تحویل جسد علی صارمی به خانواده وی». رادیو فردا، ۷ دی ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱. 
  5. «چند خانواده دیگر باید عزادار شوند؟». دیچه‌وله فارسی، ۷ دی ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱. 
  6. «علی صارمی، از قدیمی‌ترین زندانیان سیاسی محکوم به اعدام شد، فعالین حقوق بشر و دمکراسی». گویا، ۷ دی ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱. 
  7. «Document - Iran: Further information: Man executed; seven still at risk of execution». عفو بین‌الملل، ۵ ژانویه ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱. 
  8. «Document - Iran: Halt executions of Kurdish and other political prisoners». عفو بین‌الملل، ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱. 
  9. «Document - Iran: Further information: Appeal for Iranian man rejected: Ja’far Kazemi». عفو بین‌الملل، ۵ اوت ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱. 
  10. «سازمان مجاهدین خلق تایید کرد که یکی از اعضایش در ایران اعدام شده‌است». رادیو فردا، ۷ دی ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱. 

الگو:ترتیب پیش‌فرض:صارمی، علی