شش درجه جدایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شش درجه جدایی

شش درجه جدایی نام نظریه‌ای است که می‌گوید که هر دو شخص دلخواه بر روی کرهٔ زمین با ۶ واسطه یا کمتر به هم مربوط می‌شوند. این نظریه، مقدمهٔ نظریهٔ دیگری به نام دنیای کوچک است.[۱]

در سال ۱۹۲۹ یک نویسنده مجارستانی به نام فریگیس کارینتی در یکی از داستان‌های کوتاه خود به نام زنجیرها (به انگلیسی: Chains) مفهوم فاصله اجتماعی را مطرح می‌کند که بعدها به عنوان نظریه شش درجه جدایی شناخته شد.

مفهوم نظریه[ویرایش]

او به بررسی پدیده افزایش ارتباط میان انسان‌ها با افزایش فناوری و پیشرفت بشر ‌پرداخت. به نظر وی، هر چند انسان‌ها از نظر فیزیکی با هم فاصله زیادی داشته‌ باشند، اما شبکه‌های اجتماعی، این فاصله‌ها را از میان برخواهد داشت. دو نفر در دو گوشه متفاوت از جهان حداکثر از طریق ۶ نفر به هم مرتبط هستند.[۲]

از کتاب‌های جدید[ویرایش]

کتاب متصل - قدرت عجیب شبکه‌های اجتماعی

کتاب متصل اثر نیکلاس کریستاکیس و فاولر که در سال ۲۰۱۱ نوشته شده است توضیح می‌دهد که چگونه دوستِ دوستِ دوست شما، بر هر آنچه که شما احساس می‌کنید، فکر می‌کنید و عمل می‌کنید، تاثیر می‌گذارد. در این کتاب، مفهوم سامانه پیچیده نشان داده می‌شود و اینکه چقدر ارتباط انسان‌ها از طریق فناوری به کوچک‌تر شدن جهان منتج می‌شود. [۳]

آزمایش دنیای کوچک[ویرایش]

در سال ۱۹۶۷ یک جامعه شناس امریکایی به نام استنلی میلگرام راهی برای آزمایش این فرضیه یافت. او این تئوری را، مساله‌ی دنیای کوچک نامید و برای اثبات آن دست به آزمایشی زد. سناریوی آزمایش میلگرام از این قرار بود که، تعداد بسیار زیادی نامه را میان افراد مختلف دو شهر که فاصله زیادی از یکدیگر داشتند پخش کرد و از آنها خواست که نامه ها را به دست فرد معینی برسانند. معیار انتخاب افراد کاملا تصادفی بود و اکثر آنها یکدیگر را نمی شناختند. هر فرد فقط باید سعی می کرد که نامه را به کسی بدهد که فکر می کرد بهتر می تواند آن را به مقصد مورد نظر برساند. نتیجه نهایی که از این آزمایش بدست آمد بسیار جالب بود، تقریبا مسیری که هر نامه طی کرده بود با میانگین طول ۵/۵ به مقصد رسیده بود، به عبارت دیگر فقط پنج نفر بین هر دو فرد قرار داشتند که همان طول شش می شد. میلگرم، نتیجه تحقیق و کار خود را تحت مقاله‌ای با عنوان آزمایش دنیای کوچک در مجله روانشناسی روز به چاپ رساند که بسیار مورد توجه واقع شد. بعدها با ظهور فناوری های نوین ارتباطی دونکن وات از دانشگاه کلمبیا آزمایش میلگرام را در فضای اینترنت و بوسیله فرستادن ایمیل تکرار کرد و به همان نتایج رسید.[۴]

در ریاضی[ویرایش]

در ریاضیات مفهوم مقایسه‌ای گراف همکاری بکار می‌رود. دو نفر بهم مرتبطند اگر هر دو مولف یک مقاله باشند. گراف همکاری توسط پاول اردیش (به انگلیسی: Paul Erdős)، ریاضیدان، عدد اردیش خوانده شده است. عدد اردیش و عدد اریش-باکون (به انگلیسی: Erdős–Bacon number) بسط‌های مفهوم گراف همکاری هستند.

مدل واتس و استروگاتز نشان داد که طول متوسط مسیر بین دو گره، در یک گراف تصادفی عبارت است از ln N / ln K، جایی که N تعداد کل گره‌ها و K تعداد آشنایی برای هر گره است. بنابراین اگر مقدار N=۳۰۰۰۰۰ (نود درصد جمعیت آمریکا) و K=۳۰ باشد، درجه جدایی ۵٫۷ بدست می‌آید. و در حالی که N=۶٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ (نود درصر جمعیت جهان) و K=۳۰ باشد، درجه جدایی مقدار ۶٫۶ بدست می‌آید. (با فرض اینکه ده درصد جمعیت جهان آنقدر سن کمی دارند، که مشارکت ندارند.)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

[۱]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Six degrees of separation». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۸.