پپ گواردیولا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از جوزپ گواردیولا)
پرش به: ناوبری، جستجو
پپ گواردیولا
Pep Guardiola 2015.jpg
شناسنامه
نام کامل جوزپ گواردیولا ای سالا
زادروز ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۷۱(۱۹۷۱-01-۱۸) ‏(۴۵ سال)
زادگاه سانتپدر، اسپانیا
قد ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)[۱]
پست هافبک
باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۳–۱۹۹۰ بارسلونا
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۹۰–۱۹۹۲ بارسلونا بی ۵۹ (۵)
۱۹۹۰–۲۰۰۱ بارسلونا ۲۶۳ (۴۷)
۲۰۰۱–۲۰۰۲ برشا ۱۱ (۲)
۲۰۰۲–۲۰۰۳ رم ۴ (۰)
۲۰۰۳ برشا ۱۳ (۱)
۲۰۰۳–۲۰۰۵ الاهلی ۱۸ (۲)
۲۰۰۵–۲۰۰۶ دورادوس ۱۰ (۱)
مجموع ۳۷۸ (۱۷)
تیم ملی
۱۹۹۱ زیر ۲۱ سال اسپانیا ۲ (۰)
۱۹۹۱–۱۹۹۲ زیر ۲۳ سال اسپانیا ۱۲ (۲)
۱۹۹۲–۲۰۰۱ اسپانیا ۴۷ (۵)
۱۹۹۵–۲۰۰۵ کاتالونیا ۷ (۰)
دوران مربیگری
۲۰۰۷–۲۰۰۸ بارسلونا بی
۲۰۰۸–۲۰۱۲ بارسلونا
۲۰۱۳–۲۰۱۶ بایرن مونیخ
۲۰۱۶- منچستر سیتی
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

جوزپ گواردیولا آی سالا (به اسپانیایی: Josep Guardiola i Sala) معروف به پپ گواردیولا (متولد ۱۸ ژانویه ۱۹۷۱ در سانتپدور، بارسلونا، کاتالونیا) مربی کنونی بایرن مونیخ، مربی سابق بارسلونا و بازیکن اسبق این تیم است.

گواردیولا در پست هافبک دفاعی در تیم بارسلونا بازی می‌کرد؛ و بازی‌هایی نیز در تیم‌های برشا کالچو، آ.اس. رم و الاهلی قطر نیز بازی کرده‌است. وی پس از دوران بازی در بارسلونا در تاریخ ۸ می۲۰۰۸ سرمربی تیم بارسلونا شد؛ و خوان لاپورتا نیز در گفت که وی می‌تواند مثل فرانک ریکارد موفق باشد. وی در اولین فصل مربیگری‌اش توانست با بارسلونا قهرمان لالیگا، کوپا دل ری و لیگ قهرمانان اروپا شود و بدین ترتیب توانست جوان‌ترین مربی باشد که قهرمان لیگ قهرمانان اروپا می‌شود؛ و با گرفتن سه کاپ دیگر نیز وی در آن سال شش جام را بالای سر برد. وی در ۹ ژانویه ۲۰۱۲ توانست جایزه بهترین سرمربی سال را با کسب ۴۱٪ آرا از آن خود کند و این در صورتی بود که الکس فرگوسن با ۱۵٪ و خوزه مورینیو با ۱۲٪ با وی فاصله زیادی داشتند. در بیست هفتم آوریل ۲۰۱۲ پپ در یک کنفرانس خبری رسماً اعلام کرد که از بارسلونا خواهد رفت. این کنفرانس از ۱۰ کانال تلویزیونی اسپانیا به طور زنده پخش شد.

دوران مربی گری[ویرایش]

بارسلونا بی[ویرایش]

گواردیولا در ۲۱ ژوئن سال ۲۰۰۷، به همراه تیتو ویلانوا به عنوان دستیار او، سرمربی تیم بارسلونا بی شد. تحت هدایت او، تیم صدرنشین ترسرا دویژن بخش سوم لیگ‌های اسپانیایی شد و به سگوندا دویژن لیگ دوم اسپانیا صعود کرد که نشان از پیشرفت تیم بود. گواردیولا در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۷ از سوی خوان لاپورتا به مربی گری بارسا برگزیده شد.

بارسلونا[ویرایش]

دوران مربیگری وی با جدایی رونالدینیو، دکو، جیانلوکا زامبروتا، جیووانی، ادمیلسون، اوله گر و سانتیاگو ازکه رو و پیوستن دنی آلوز، سیدو کیتا، مارتین کاسرس و جرارد پیکه به بارسا همراه بود.

اولین حضور گواردیولا به عنوان مربی در تیم بارسلونا در سومین دور مقدماتی جام باشگاه‌های اروپا (۹–۲۰۰۸) برابر تیم ویسلا کراکوو لهستان بود که با چهار گل به سود بارسا خاتمه یافت. گواردیولا در بارسلونا دورانی طلایی را رقم زد سه قهرمانی در چهار فصل لالیگا و دو قهرمانی و دو بار رسیدن به نیمه‌نهایی در چهار فصل لیگ قهرمانان اروپا از افتخارات پپ در بارسلونا بود. دوبار قهرمانی در سوپر کاپ اروپا و دو بار قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان و گرفتن ۶ گانه برای بارسلونا و همین‌طور ۱۰ برد در الکلاسیکوها که بهترینشان برد ۶–۲ و ۰–۵ بود.

پپ گواردیولا در نهایت پس از کسب چهارده جام قهرمانی در چهار سال بارسلونا را ترک کرد.[۲]

بایرن مونیخ[ویرایش]

گواردیولا پس از جدایی از بارسلونا در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۳ با قراردادی ۳ ساله به بایرن مونیخ پیوست.[۳] وی از جولای ۲۰۱۳ کار خود در بایرن مونیخ آغاز کرد.[۴]

او در ابتدای کارش در بایرن مونیخ قهرمان سوپر کاپ اروپا و جام باشگاه‌های جهان شد.[۵][۶] وی در اولین فصل حضورش در بایرن در فاصله ۷ هفته مانده به پایان مسابقات، قهرمان بوندسلیگا شد و تا مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا پیش رفت و در فینال جام حذفی با دو گل دورتموند را شکست داد.

جایزهٔ فردی[ویرایش]

پپ در سال ۲۰۱۲ در رقابت با الکس فرگوسن و خوزه مورینیو بهترین مربی جهان شد.

افتخارات در زمان بازیگری با تیم بارسلونا[ویرایش]

افتخارات در زمان مربی‌گری[ویرایش]

  • قهرمانی لالیگا: ۳

۰۹–۲۰۰۸، ۱۰–۲۰۰۹، ۱۱–۲۰۱۰

  • قهرمانی جام حذفی اسپانیا: ۲

۰۹–۲۰۰۸٬۲۰۱۱–۲۰۱۲

  • قهرمانی سوپر جام اسپانیا: ۳

٬۲۰۰۹ ٬۲۰۱۰ ۲۰۱۱

  • قهرمانی جام قهرمانان اروپا: ۲

۰۹–۲۰۰۸، ۱۱–۲۰۱۰

  • قهرمانی سوپر جام اروپا: ۳

۲۰۱۱، ۲۰۰۹، ۲۰۱۳

  • قهرمانی جام باشگاه‌های جهان: ۳

۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۳

  • قهرمانی بوندسلیگای آلمان:۳

۲۰۱۳–۱۴، ۲۰۱۴–۲۰۱۵ ، ۲۰۱۵–۱۶

  • قهرمانی جام حذفی آلمان: ۲

۲۰۱۳–۱۴، ۲۰۱۵-۱۶

منابع[ویرایش]

  • پپ گواردیولا