آنتونیو کونته

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آنتونیو کونته
20150616 Antonio Conte.jpg
کونته درسال ۲۰۱۵ زمان سرمربی گری در تیم ملی ایتالیا
اطلاعات شخصی
نام کامل آنتونیو کونته[۱]
زادروز ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۳ سال)[۲]
زادگاه لچه، ایتالیا
قد ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ) متر[۳]
پست هافبک
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی باشگاه فوتبال تاتنهام (سرمربی)
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۸۵–۱۹۹۱ لچه ۸۱ (۱)
۱۹۹۱–۲۰۰۴ یوونتوس ۲۹۶ (۲۹)
مجموع ۳۷۷ (۳۰)
تیم ملی
۱۹۹۴–۲۰۰۰ ایتالیا ۲۰ (۲)
دوران مربیگری
۲۰۰۶ آرتزو
۲۰۰۷ آرتزو
۲۰۰۷–۲۰۰۹ باری
۲۰۰۹–۲۰۱۰ آتالانتا
۲۰۱۰–۲۰۱۱ سیه‌نا
۲۰۱۱–۲۰۱۴ یوونتوس
۲۰۱۴–۲۰۱۶ ایتالیا
۲۰۱۶–۲۰۱۸ چلسی
۲۰۱۹–۲۰۲۱ اینتر میلان
۲۰۲۲– تاتنهام
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

آنتونیو کونته (به ایتالیایی: Antonio Conte) (زادهٔ ۳۱ ژوئیه ۱۹۶۹) بازیکن پیشین فوتبال و سرمربی کنونی باشگاه تاتنهام در لیگ برتر انگلستان است.

او که در دوران بازی در پست هافبک بازی می‌کرد، فوتبال را با تیم منطقهٔ خود، لچه آغاز کرد و پس از آن تبدیل به یکی از تأثیرگذارترین و پر افتخارترین بازیکنان تاریخ یوونتوس تبدیل شد؛ او به کاپیتانی یوونتوس رسید و موفق شد همراه با آن‌ها، به مقام قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، ۵ عنوان قهرمانی سری آ و قهرمانی‌های دیگر برسد. او هم‌چنین ۲۰ بار برای تیم ملی فوتبال ایتالیا به میدان رفت و موفق شد مقام نایب قهرمانی جام جهانی ۱۹۹۴ و جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ را همراه با ایتالیا به دست آورد.

کونته دوران مربیگری خود را در سال ۲۰۰۶ آغاز کرد؛ او موفق شد تیم باری را به مقام قهرمانی سری بی فصل ۰۹–۲۰۰۸ برساند و این تیم را به سری آ هدایت کند؛ او هم‌چنین دو سال بعد موفق شد تیم سیه‌نا را از سری بی به سری آ برساند؛ پس از آن و در سال ۲۰۱۱، کونته هدایت یوونتوس را بر عهده گرفت؛ او در یوونتوس سیستم ۲-۵-۳ را به کار گرفت و موفق شد سه فصل متوالی عنوان قهرمانی سری آ را به دست آورد. کونته در سال ۲۰۱۴ سرمربی تیم ملی فوتبال ایتالیا شد و تا پایان جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ هدایت این تیم را بر عهده داشت. کونته در آوریل ۲۰۱۶ هدایت چلسی را بر عهده گرفت و موفق شد در نخستین فصل حضور خود، این تیم را به قهرمانی لیگ برتر انگلیس برساند؛[۴] او در دومین فصل حضور خود در چلسی این تیم را به مقام قهرمانی جام حذفی فوتبال انگلیس رساند؛ او در ژوئیه ۲۰۱۸ از مربیگری چلسی کنار گذاشته شد. کونته در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۱۹ هدایت اینتر میلان را بر عهده گرفت و در سال ۲۰۲۱ از این تیم جدا شد.[۵] کونته به واسطهٔ احیا و توسعهٔ سیستم ۲-۵-۳ اعتبار زیادی را کسب کرده‌است؛ این سیستم پس از جام جهانی ۱۹۹۰ منسوخ شده بود و به ندرت استفاده می‌شد.[۶]

عملکرد باشگاهی[ویرایش]

کونته کار خود را با تیم جوانان باشگاه شهرش لچه آغاز کرد و اولین بازی خود را در سری آ در ۶ آوریل ۱۹۸۶، در سن ۱۶ سالگی، در تساوی ۱–۱ مقابل پیزا انجام داد. تحت سرمربیگری کارلو ماتزونه، او بازیکن اصلی تیم شد. در سال ۱۹۸۷، او استخوان ساق پا را شکست و خطر آسیب دیدگی پایان کار را به دنبال داشت. با این حال، در فصل ۱۹۸۹–۱۹۸۸، او دوباره به زمین برگشت و اولین گل خود در سری آ را در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۷ در شکست ۳–۲ مقابل ناپولی به ثمر رساند. او در مجموع ۹۹ بازی و ۱ گل برای لچه به ثمر رساند.

کونته در سال ۱۹۹۱ توسط جووانی تراپاتونی، سرمربی یوونتوس (که کونته از تراپاتونی به عنوان «پدر دوم» او یاد می‌کند)، قرارداد امضا کرد، که در ۱۷ نوامبر ۱۹۹۱ در برابر رقیبان بین شهری تورینو بازی کرد. به دلیل عملکرد مداوم، میزان کار، رهبری و سبک بازی سرسختانه، او به یک شخصیت مهم در بین طرفداران باشگاه تبدیل شد و بعداً تحت رهبری مارچلو لیپی در سال ۱۹۹۶، پس از خروج کاپیتان (فوتبال) قبلی باشگاه، کاپیتان تیم نام گرفت. جانلوکا ویالی، و قبل از ارتقاء الساندرو دل پیرو به این نقش. در طول فصل ۱۹۹۹–۱۹۹۸ وقتی دل پیرو از ناحیه زانو آسیب جدی دید، کونته به کاپیتانی بازگشت، این موقعیت را تا فصل ۲۰۰۲–۲۰۰۱ حفظ کرد. در دوران بازیگری خود در یوونتوس، کونته پنج عنوان سری آ، کوپا ایتالیا ۱۹۹۶–۱۹۹۵، جام یوفا ۱۹۹۳–۱۹۹۲ و لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۹۶–۱۹۹۵ و همچنین چهار قهرمانی سوپرجام فوتبال ایتالیا، سوپرجام اروپا ۱۹۹۶، جام بین قاره‌ای فوتبال ۱۹۹۶ (که به دلیل مصدومیت از دست داد) و جام اینترتوتو۱۹۹۹، با کسب همه عناوین ممکن رده باشگاهی، به غیر از جام برندگان جام اروپا

کونته در کنار تیمش در سه مورد دیگر نیز به عنوان نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا دست یافت، زیرا یوونتوس فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال‌های ۱۹۹۷، ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳ را از دست داد. در آخرین فینال، مقابل میلان، او در نیمه دوم به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و بهترین موقعیت باشگاه فوتبال یوونتوس را در این دیدار به ارمغان آورد و ضربه سر را به تیر افقی دروازه رساند، اگرچه باشگاه فوتبال یوونتوس در نهایت پس از تساوی ۰–۰ صفر در ضربات پنالتی شکست خورد. زمان اضافی. کونته همچنین در فینال جام یوفا ۱۹۹۵ با این تیم نایب قهرمان شد. او تا زمان بازنشستگی خود در سال ۲۰۰۴ در باشگاه تورین ماندبه در طول ۱۳ فصل حضورش در باشگاه فوتبال یوونتوس، او در مجموع ۲۹۵ بازی و ۲۹ گل در سری آ، و ۴۱۸ بازی و ۴۴ گل در همه رقابت‌ها انجام داد.

عملکرد ملی[ویرایش]

کونته همچنین برای تیم ملی ایتالیا بازی کرد و اولین بازی خود را در ۲۷ مه ۱۹۹۴، در پیروزی ۲ بر ۰ مقابل فنلاند در سن ۲۴ سالگی، زیر نظر آریگو ساکی انجام داد. او یکی از اعضای تیم‌های ایتالیایی برای جام جهانی ۱۹۹۴ تحت هدایت ساکی و یوفا ۲۰۰۰ یوفا زیر نظر دینو زوف بود و در هر دو تورنمنت به مدال‌های نایب قهرمانی دست یافت. با این حال، او پس از مصدومیت در فینال لیگ قهرمانان ۱۹۹۶ در ترکیب یرو ۱۹۹۶ غایب شد. کونته در اولین بازی ایتالیا در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ یک گل را به ثمر رساند که موجب پیروزی ۲–۱ تیمش مقابل تیم ملی فوتبال ترکیه شد. اگرچه او بعداً در پیروزی ۲ بر ۰ مقابل رومانی در مرحله یک چهارم نهایی این مسابقه دچار مصدومیت شد، در پی چالش گئورگه هاگی، که او را برای باقی مسابقات محروم کرد. در مجموع، او بین سالهای ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ (۲۰) بازی ملی برای ایتالیا انجام داد و دو گل به ثمر رساند.

عملکرد مربیگری[ویرایش]

کونته در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ در کنار لوئیجی دی کانیو به عنوان دستیار مربی در سیه‌نا کار کرد. در ژوئیه سال ۲۰۰۶، او مربی منصوب شد سری سری بی سمت آریزو. با این حال، پس از یک سری نتایج ناامید کننده، او در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۶ اخراج شد.

در ۱۳ مارس ۲۰۰۷، کونته به عنوان سرمربی آریزو بازگردانده شد زیرا سلف خود مائوریتزیو ساری با پیشرفت این باشگاه در مبارزه با سقوط، هیچ پیشرفت قابل توجهی نداشت. او سپس تیم را به پنج برد پیاپی رساند و ۱۹ امتیاز از ۷ مسابقه کسب کرد، که به تیم توسکانی اجازه داد فاصله امتیازات بین آنها و ایمنی را کم کند. علی‌رغم این تغییر شکل، آریزو در آخرین روز فصل لیگ به سری سی سقوط کرد و با اسپزیا یک امتیاز عقب ماند.

در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷، کونته توسط باری به عنوان جانشین جوزپه ماتراتزی در نیمه دوم رقابت‌های سری ۲۰۰۸–۲۰۰۷ سری بی منصوب شد. او بر روند صعودی قابل ملاحظه ای نظارت داشت و تیم را از جنگ سقوط خارج کرد و آنها را به راحتی در میانه جدول قرار داد. در فصل بعد، ۲۰۱۰–۲۰۰۹، با باشگاه فوتبال باری قهرمان سری بی شد و به سری آ صعود کرد، اولین افتخار مهم کونته به عنوان سرمربی.

در ژوئن ۲۰۰۹، پس از هفته‌ها شایعات مبنی بر ارتباط کونته با پست خالی مدیریتی در یوونتوس، او در اصل با تمدید قرارداد موافقت کرد تا او را در فصل جدید در باشگاه فوتبال باری نگه دارد. با این حال، در ۲۹ ژوئن، باری اعلام کرد که قرارداد با کونته را با رضایت متقابل فسخ کرده‌است.

پس از اخراج کلودیو رانیری توسط یوونتوس، کونته دوباره جانشین احتمالی او اعلام شد. اندکی قبل از فسخ رانیری، کونته جاه طلبی خود را برای مربیگری یوونتوس در برخی از مراحل اعلام کرد و مطمئن بود که برای خواسته‌های این نقش آماده است. باز هم، یوونتوس از به خدمت گرفتن هافبک سابق خود امتناع کرد و در عوض Ciro Ferrara را منصوب کرد.

کونته هدایت باشگاه فوتبال آتالانتا در یک بازی سری آ را بر عهده داشت در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۹، کونته جایگزین آنجلو گرگوچی به عنوان سرمربی آتالانتا شد. وجود شروع خوب در رأس تیم Orobici، باشگاه در ماه نوامبر دچار مشکل شد، که منجر به اعتراض طرفداران محلی و درگیری بین کونته و طرفداران فوق‌العاده باشگاه شد.

در ۶ ژانویه ۲۰۱۰، کونته در بازی خانگی مقابل ناپولی بارها با هواداران آتالانتا روبرو شد که با شکست ۲–۰ نراتزوری به پایان رسید. این مسابقه با دریافت محافظت پلیس از سوی کونته برای جلوگیری از درگیری با طرفداران افراطی آتالانتا به پایان رسید. روز بعد، کونته استعفای خود را به باشگاه اعلام کرد و آنها را در جایگاه ۱۹ قرار داد.

در ۹ مه ۲۰۱۰، کونته بعنوان سرمربی جدید سیه‌نا معرفی شد، با این هدف که تیم توسکانی پس از سقوط به سری بی ۲۰۱۱–۲۰۱۰ دوباره به بالاترین سطح برسد. کونته با موفقیت صعود خود را برای سیهنا تضمین کرد، که در فصل ۲۰۱۱ سری آ رقابت می‌کرد.

در ۲۲ مه ۲۰۱۱، جوزپه ماروتا، مدیر ورزشی یوونتوس اعلام کرد که یوونتوس کونته را به عنوان سرمربی جدید خود منصوب کرده و جایگزین لوئیجی دلنری شده‌است. کونته در شرایطی که انتظار می‌رفت او، هوادار سابق به عنوان هافبک باشگاه، آنها را به قله بازی ایتالیا و اروپا برساند، رسید.

ده ماه اول او به عنوان سرپرست، باشگاه به تعدادی از نقاط دیدنی دست یافت، مانند پیروزی ۵ بر صفر مقابل باشگاه فوتبال فیورنتینا، برابر ۲۸ بازی بدون شکست فابیو کاپلو بین نوامبر ۲۰۰۵ و می ۲۰۰۶. در ۲۰ مارس ۲۰۱۲، کونته پس از مارچلو لیپی در فینال کوپا ایتالیا ۲۰۰۴، اولین مربی ای بود که یوونتوس را به فینال کوپا ایتالیا رساند. در ۲۵ مارس، پس از پیروزی ۲ بر ۰ در ورزشگاه یوونتوس، او اولین مربی ای بود که دوبل لیگ را در دربی ایتالیا برابر رقبای اینتر میلان پس از کاپلو در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ تکمیل کرد. در نوامبر ۲۰۱۲، کونته Trofeo Maestrelli را دریافت کرد، جایزه ای که به ترتیب از سه بهترین مربی ایتالیایی شاغل در لیگ حرفه ای، سیستم مربیگری جوانان کشور و خارج از ایتالیا، تجلیل می‌شود. علی‌رغم تساوی تعداد زیادی از مسابقات در طول فصل، در ۶ مه ۲۰۱۲، کونته یوونتوس را با قهرمانی ۲ بر ۰ کالیاری به قهرمانی بیست و هشتم لیگ رساند. پس از پیروزی ۳–۱ بر آتالانتا، یوونتوس لیگ را بدون شکست به پایان رساند، اولین تیمی که این کار را از زمان گسترش سری آ به ۲۰ تیم و ۳۸ دور انجام داد.

ترکیب نوآورانه ۳-۵-۲ کونته، که در پست هافبک و دو هافبک در خط میانی سه نفره حضور داشت، آزادی خلاقانه تری را به آندره آ پیرلو، بازیساز عمیق و تازه‌وارد بدل کرد، که کلید موفقیت باشگاه بود. فصل خط دفاعی سه نفره قوی و بسیار سازمان یافته باشگاه، که عمدتاً از جورجو کیه لینی، لئوناردو بونوچی و آندره آ بارزالی تشکیل شده بود، نقش مهمی در قهرمانی عنوان داشت. و تنها ۲۰ گل دریافت کرد و لیگ را با بهترین دفاع در ایتالیا به پایان رساند. با این حال، یوونتوس فینال کوپا ایتالیا ۲۰۱۲ را از دست دادبه ناپولی ۲–۰، تنها شکست آنها در مسابقات داخلی آن فصل.

یوونتوس کونته با بدست آوردن ۸۷ امتیاز، سه امتیاز بیشتر از فصل قبل، ۹ امتیاز بیشتر از ناپولی دوم و ۱۵ امتیاز بیشتر از رتبه سوم میلان، عنوان قهرمانی سری آ را در فصل به دست آورد. علی‌رغم تسلط برتری، بهترین گلزنان یوونتوس در لیگ آرتورو ویدال هافبک و میرکو ووچینیچ مهاجم بودند که هر دو تنها ۱۰ گل به ثمر رساندند و آنها را در رده بیست و سوم جدول گلزنی قرار داد. در اولین قهرمانی خود در لیگ قهرمانان، یوونتوس در مرحله یک چهارم نهایی با برتری نهایی بایرن مونیخ حذف شد و در مجموع ۴ بر ۰ شکست خورد. یوونتوس پس از دومین قهرمانی متوالی در سوپرجام ایتالیا در سال ۲۰۱۳، سومین قهرمانی پیاپی خود را در سری آتحت هدایت کونته در طولفصل ۲۰۱۴–۲۰۱۳، قهرمانی در لیگ با رکورد ۱۰۲ امتیاز سری آ. این همچنین سی امین عنوان قهرمانی باشگاه در لیگ بود. با این حال، یوونتوس همچنان در اروپا ناامید بود و در آن فصل از مرحله گروهی لیگ قهرمانان حذف شد، اگرچه بعداً موفق شد به نیمه نهایی لیگ اروپا برسد. در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۴، کونته از سمت خود کناره‌گیری کرد. در طول سه فصل خود به عنوان مدیر یوونتوس، او موفق به کسب Panchina D 'سلطان معماری برای هر یک، برای بهترین مربی سری آ این فصل است.

کونته در ناحیه فنی خود در مدیریت ایتالیا مقابل آذربایجان، مسابقه ای که در آن صعود به یورو ۲۰۱۶ به دست آمد در ۱۴ اوت ۲۰۱۴، زیر ایتالیا تیم ملی بدهید چزاره پراندلی را استعفا، فدراسیون فوتبال ایتالیا (FIGC) اعلام کرد به یک قرارداد دو ساله با کونته به عنوان سرمربی جدید تیم ملی تا زمانی که توافق کرده‌اند یورو ۲۰۱۶. با تیم ملی، کونته ادامه داد: برای تشکل‌های زمینه که او در طلسم موفقیت‌آمیز خود را با یوونتوس به کار بود، متفاوت بین سیستم ۴-۳-۳، ۴-۲-۴، ۳-۳-۴ و ۲-۵-۳ به ویژه، با دومی انتخاب تاکتیکی که در نهایت جایگزین الگوی الماس ۴-۳-۳-۱-۲ پراندلی در خط میانی شد. اولین بازی او به عنوان سرمربی ایتالیا با پیروزی ۲ بر ۰ مقابل هلند انجام شد که طی آن سیرو ایموبیله و دانیله ده روسی گل‌های گلی آزوری را به ثمر رساندند. کونته در اولین بازی رقابتی خود در ۹ سپتامبر ۲۰۱۴ با شکست ۲ بر ۰ نروژ در اولین بازی مقدماتی یورو ۲۰۱۶ در اسلو، با گل‌های سیمونه زازا و لئوناردو بونوچی، پیروز شد. این اولین بار بود که ایتالیا موفق شد نروژی‌ها را در نروژ از ۱۹۳۷ شکست دهد.

پس از ده بازی به عنوان سرمربی ایتالیا، کونته اولین شکست خود را در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۵ در شکست دوستانه بین‌المللی ۱–۰ مقابل پرتغال متحمل شد. او صعود به یورو ۲۰۱۶ را برای ایتالیا در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۵ به پایان رساند، زیرا ایتالیا ۳–۱ آذربایجان را در باکو شکست داد. نتیجه به این معنا بود که ایتالیا موفق شده ۵۰ بازی بدون شکست را در مقدماتی اروپا پشت سر بگذارد.

در ۱۵ مارس ۲۰۱۶، FIGC تأیید کرد که کونته پس از یورو ۲۰۱۶ از سمت خود کناره‌گیری می‌کند. اگرچه بسیاری از طرفداران و اصحاب رسانه در ابتدا از تاکتیک‌های کونته و سطح تیم ایتالیایی انتخاب شده برای رقابت انتقاد می‌کردند. ایتالیا این مسابقات را با پیروزی ۲ بر ۰ مقابل تیم اول بلژیک بلژیک در ۱۳ ژوئن آغاز کرد. پس از پیروزی، کونته از وحدت تیم، قدرت دفاعی و روش تاکتیکی خود در این دیدار که توسط بلژیک از ایجاد موقعیت‌های گلزنی بسیاری جلوگیری کرد، توسط رسانه‌ها ستایش شد. کونته در ۱۷ ژوئن پس از پیروزی ۱–۰ مقابل ایتالیا با یک بازی دیگر در مرحله یک‌هشتم نهایی از گروه خارج شد. سوئد، ایتالیا پس از یورو ۲۰۰۰ در دومین مسابقه گروهی در یک تورنمنت بزرگ بین‌المللی پیروز نشده بود که در آن کونته به‌طور تصادفی به عنوان بازیکن ظاهر شد. کونته همچنین ایتالیا را به بالای گروه رساند، این اولین بار در یک تورنمنت بزرگ از جام جهانی ۲۰۰۶ بود. پس از پیروزی ۲ بر صفر در مرحله یک شانزدهم برابر مدافع عنوان قهرمانی اسپانیا، ایتالیا کونته سپس در مرحله یک چهارم نهایی به مصاف حریفان و قهرمان قهرمان جهان آلمان رفت، که بعد از وقت اضافی ۱–۱ به پایان رسید و ۶–۵ به پایان رسید. پس از ضربات پنالتی به نفع آلمان و پایان دوران سرمربیگری ایتالیا. کونته پس از بازی صحبت کرد تصمیم گرفت تیم ملی را بعد از دو سال زودتر ترک کند" و دلیل جدایی او به این دلیل بود که "می‌خواست به وضعیت اصلی فوتبال باشگاهی بازگردد".

کونته (دستهای خود را بالا) در باز چلسی جلسه تمرین، پنج روز قبل از اول خود را در لیگ برتر بازی در ۴ آوریل ۲۰۱۶، تأیید شد که کونته قراردادی سه ساله امضا کرده‌است که او را تا سال ۲۰۱۹ در این باشگاه نگه می‌دارد و از فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶ به‌طور رسمی سرمربی جدید تیم اصلی چلسی انگلیسی می‌شود.

در ۱۵ آگوست، چلسی فصل را با پیروزی ۲–۱ مقابل وستهام یونایتد آغاز کرد. در ۱۷ دسامبر، کونته با ۱۱ برد متوالی لیگ در یک فصل، پس از پیروزی ۱–۰ خارج از خانه مقابل کریستال پالاس، یک رکورد باشگاهی جدید به ثبت رساند. پس از پیروزی ۴–۲ خانگی مقابل استوک سیتی در ۳۱ دسامبر، چلسی سیزدهمین پیروزی پیاپی را در لیگ ثبت کرد، که با رکورد آرسنال در سال ۲۰۰۲ برای بیشترین برد پیاپی در لیگ در یک فصل برابر شد. مجموعه برد تیم‌های لیگ در بازی بعدی، در ۴ ژانویه ۲۰۱۷، در شکست ۲ بر ۰ مقابل تاتنهام هاتسپور به پایان رسید.

در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۷، کونته اولین مربی تاریخ شد که موفق به کسب سه جایزه متوالی مدیر برتر ماه لیگ برتر (اکتبر، نوامبر و دسامبر) شد.

در ۱۲ مه ۲۰۱۷، تیم چلسی کونته وست برومویچ آلبیون را ۱–۰ خارج از خانه شکست داد، با یک گل دیرهنگام از میشی باتشوایی، بازیکن تعویضی، و امتیازهای لازم برای کسب عنوان قهرمانی لیگ برتر ۲۰۱۷–۲۰۱۶ لیگ قهرمانان اروپا را با دو بازی دیگر به دست آورد. پس از پیروزی ۵–۱ خانگی مقابل ساندرلند در ۲۱ مه، چلسی همچنین رکورد جدیدی را در لیگ برتر برای بیشترین برد در یک فصل به ثبت رساند، با ۳۰ پیروزی در لیگ از ۳۸ بازی لیگ.

در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۷، کونته یک قرارداد دو ساله جدید با چلسی امضا کرد و او را تا سال ۲۰۱۹ در باشگاه ماند.

کونته برای اولین بار در دوران حرفه ای خود در چلسی در نیمه اول بازی خانگی مقابل سوانزی سیتی در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۷ به سکوها فرستاده شد. او با لی میسون، داور چهارم، بر سر تصمیم نیل سواربریک، داور برای دادن یک ضربه گل، بحث کرد. یک ضربه کرنر برای چلسی، پس از آن داور او را اخراج کرد. کونته پس از آن عذرخواهی کرد اما با این وجود متهم به سوء رفتار توسط FA شد.

در ۱۹ مه ۲۰۱۸، کونته چلسی را به پیروزی یک بر صفر مقابل منچستریونایتد در فینال جام حذفی ۲۰۱۸ رساند.

چلسی در پایان فصل با کسب سهمیه لیگ قهرمانان پنجم شد. کونته در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۸ به عنوان سرمربی چلسی برکنار شد و مائوریزیو ساری جایگزین او شد. در این مدت، گفته می‌شود که باشگاه تنها در پرداخت غرامت به کونته، تیمش و هزینه‌های قانونی، طبق آخرین حساب‌های چلسی، ۲۶٫۶ میلیون پوند ضرر کرده‌است.

در ۳۱ مه ۲۰۱۹، کونته به عنوان سرمربی تیم سری آ اینتر میلان منصوب شد. در ۲۶ اوت ۲۰۱۹، اینتر میلان اولین بازی خود در فصل فصل را با نتیجه ۴ بر ۰ مقابل لچه برد. اینتر در رقابت‌های قهرمانی سری آ پس از یوونتوس دوم شد. اینتر همچنین به فینال لیگ اروپا رسید، اما در ۲۱ اوت ۲۰۲۰ در سویا در کلن ۳–۲ شکست خورد.

پس از تساوی آتالانتا مقابل ساسولو در ۲ مه ۲۰۲۱، اینترناسیوناله برای اولین بار در یازده سال قهرمان شد و به ۹ قهرمانی پیاپی یوونتوس پایان داد.

با این حال، با وجود کسب افتخار در سری آ، در ۲۶ مه ۲۰۲۱، اینتر میلان اعلام کرد که کونته با رضایت متقابل باشگاه را ترک کرده‌است. گفته می‌شود که این جدایی به دلیل اختلاف نظرهای کونته با هیئت مدیره باشگاه در نقل و انتقالات فصل آینده بوده‌است.

در ۲ نوامبر ۲۰۲۱ پس نتایج ضعیف نونو اسپیریتو سانتو انتونیو کونته به عنوان سرمربی تاتنهام انتخاب شد. او اولین بازی خود در ۴ نوامبر مقابل باشگاه فوتبال ویتس آرنهم در لیگ کنفرانس اروپا موفق شد، با نتیجه ۳ بر ۲ به پیروزی برسد. او همچنین تیم را توانست به لیگ قهرمانان اروپا ببرد و قدرت اصلی تاتنهام را به تیم بازگرداند.

افتخارات[ویرایش]

کونته برنده جایزه بهترین سرمربی سال به انتخاب گلوب ساکر (۲۰۱۳)

به عنوان بازیکن[ویرایش]

باشگاهی[ویرایش]

یوونتوس

ملی[ویرایش]

ایتالیا

به عنوان مربی[ویرایش]

باری

یوونتوس

چلسی

اینترمیلان

فردی[ویرایش]

آمار مربیگری[ویرایش]

کونته در سال ۲۰۱۲
تیم از تا رکورد
G W D L پیروز %
۱ ژوئیه ۲۰۰۶ ۳۱ اکتبر ۲۰۰۶ ۱۲ ۱ ۷ ۴ ۰۰۸
۱۳ مارس ۲۰۰۷ ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ ۱۵ ۸ ۳ ۴ ۰۵۳
۲۷ دسامبر ۲۰۰۷ ۲۳ ژوئن ۲۰۰۹ ۶۷ ۳۲ ۲۲ ۱۳ ۰۴۸
۲۱ سپتامبر ۲۰۰۹ ۷ ژانویه ۲۰۱۰ ۱۴ ۳ ۴ ۷ ۰۲۱
۲۳ مه ۲۰۱۰ ۳۰ مه ۲۰۱۱ ۴۴ ۲۲ ۱۴ ۸ ۰۵۰
۳۱ مه ۲۰۱۱ ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۴ ۱۵۱ ۱۰۲ ۳۴ ۱۵ ۰۶۸
۱۴ اگوست ۲۰۱۴ ۲ ژوئیه ۲۰۱۶ ۲۵ ۱۴ ۷ ۴ ۰۵۶
۳ ژوئیه ۲۰۱۶ ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۸ ۱۰۶ ۶۹ ۱۷ ۲۰ ۰۶۵
۳۱ مه ۲۰۱۹ ۲۶ مه ۲۰۲۱ ۱۰۲ ۶۴ ۲۳ ۱۵ ۰۶۳
۲ نوامبر ۲۰۲۱ تاکنون ۵۲ ۳۰ ۸ ۱۴ ۰۵۸
مجموع
۵۸۹ ۳۴۶ ۱۳۹ ۱۰۴ ۰۵۹

آمار ملی[ویرایش]

گل‌های ملی[ویرایش]

شماره تاریخ میزبان بازی ملی حریف نتیجه رقابت
۱
۲۷ مارس ۱۹۹۹ دانمارک کپنهاگ
۹
 دانمارک ۲–۱ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰
۲
۱۱ ژوئن ۲۰۰۰ هلند ارنهم
۱۸
 ترکیه ۲–۱ جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰

آمار باشگاهی[ویرایش]

حضور و گل‌ها طبق باشگاه، فصل و مسابقه
باشگاه فصل لیگ جام حذفی قاره‌ای دیگر مجموع
دسته بازی گل بازی گل بازی گل بازی گل بازی گل
لچه ۱۹۸۵–۸۶ سری آ ۲ ۰ ۰ ۰ _ _ ۲ ۰
لچه ۱۹۸۶–۸۷ سری بی ۰ ۰ ۲ ۰ _ _ ۲ ۰
لچه ۱۹۸۷–۸۸ ۲ ۰ ۲ ۰ _ _ ۴ ۰
لچه ۱۹۸۸–۸۹ سری آ ۱۹ ۰ ۲ ۰ _ _ ۲۱ ۰
لچه ۱۹۸۹–۹۰ ۲۸ ۱ ۱ ۰ _ _ ۲۹ ۱
لچه ۱۹۹۰–۹۱ ۲۲ ۰ ۲ ۰ _ _ ۲۴ ۰
لچه ۱۹۹۱–۹۲ سری بی ۸ ۰ ۲ ۱ _ _ ۱۰ ۱
مجموع لچه ۸۱ ۱ ۱۱ ۱ _ _ ۹۲ ۲
یوونتوس ۱۹۹۱–۹۲ سری آ ۱۴ ۰ ۶ ۰ _ _ ۲۰ ۰
یوونتوس ۱۹۹۲–۹۳ ۳۱ ۲ ۶ ۰ ۱۰ ۱ _ ۴۷ ۳
یوونتوس ۱۹۹۳–۹۴ ۳۲ ۴ ۱ ۰ ۸ ۰ _ ۴۱ ۴
یوونتوس ۱۹۹۴–۹۵ ۲۳ ۱ ۴ ۰ ۵ ۲ _ ۳۲ ۳
یوونتوس ۱۹۹۵–۹۶ ۲۹ ۵ ۲ ۹ ۲ ۰ ۱ ۰ ۴۱ ۷
یوونتوس ۱۹۹۶–۹۷ ۶ ۰ ۱ ۱ ۳ ۰ _ ۱۰ ۱
یوونتوس ۱۹۹۷–۹۸ ۲۸ ۴ ۶ ۱ ۹ ۰ ۱ ۱ ۴۴ ۶
یوونتوس ۱۹۹۸–۹۹ ۳۰ ۴ ۲ ۰ ۶ ۳ ۰ ۰ ۳۸ ۷
یوونتوس ۱۹۹۹–۰۰ ۲۸ ۴ ۲ ۱ ۸ ۲ _ ۳۸ ۷
یوونتوس ۲۰۰۰–۰۱ ۲۱ ۲ ۲ ۱ ۵ ۰ _ ۲۸ ۳
یوونتوس ۲۰۰۱–۰۲ ۲۰ ۱ ۵ ۰ ۴ ۰ _ ۲۹ ۱
یوونتوس ۲۰۰۲–۰۳ ۱۸ ۱ ۲ ۰ ۷ ۰ ۰ ۰ ۲۷ ۱
یوونتوس ۲۰۰۳–۰۴ ۱۶ ۱ ۴ ۰ ۴ ۰ _ ۲۴ ۱
مجموع یوونتوس ۲۹۶ ۲۹ ۴۳ ۴ ۷۸ ۱۰ ۲ ۱ ۴۲۰ ۴۴
مجموع بازی ۳۷۷ ۳۰ ۵۳ ۴ ۷۸ ۱۰ ۲ ۱ ۵۱۲ ۴۵

منابع[ویرایش]

  1. "Comunicato Ufficiale N. 248" [Official Press Release No. 248] (PDF). Lega Serie A. 25 June 2020. p. 3. Archived from the original (PDF) on 16 May 2022. Retrieved 6 December 2020.
  2. "Antonio Conte". FIFAA. Archived from the original on 21 December 2017. Retrieved 21 December 2017.
  3. "Antonio Conte". Worldfootball.net. Retrieved 5 August 2016.
  4. "Only Antonio Conte could have won the title with Chelsea's squad". Evening Standard (به انگلیسی). 2017-05-15. Retrieved 2020-08-12.
  5. «Antonio Conte will be Inter's new Coach». Inter Official Site. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۱۲.
  6. FourFourTwo؛ Guardian، The؛ Squawka؛ Goal؛ Soccer، World؛ Comes، When Saturday؛ A، The Blizzard He writes predominantly on Serie؛ League، the Premier (۲۰۱۵-۰۳-۲۴). «From the Catenaccio to the 3-5-2: Italy's love affair with tactics and strategy • Outside of the Boot». Outside of the Boot (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۱۲.