لوئی فان خال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لوئیس فان خال
Louis-van-gaal2.jpg
شناسنامه
نام کامل آلویسیوس پائولوس ماریا فان خال
زادروز ۸ اوت ۱۹۵۱ ‏(۶۹ سال)
زادگاه آمستردام، هلند
قد ۱۸۵ سانتی‌متر
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی
پُست هافبک
باشگاه‌های جوانان
آرکی‌اس‌وی دِ مر
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۷۳–۱۹۷۲
۱۹۷۷–۱۹۷۳
۱۹۷۸–۱۹۷۷
۱۹۸۶–۱۹۷۷
۱۹۸۷–۱۹۸۶
آژاکس
آنتورپ
تل استار
اسپارتا روتردام
آلکمار
۰ (۰)
۴۱ (۷)
۲۵ (۱)
۲۴۸ (۲۵)
۱۷ (۰)
دوران مربیگری
۱۹۹۷–۱۹۹۱
۲۰۰۰–۱۹۹۷
۲۰۰۲–۲۰۰۰
۲۰۰۳–۲۰۰۲
۲۰۰۹–۲۰۰۵
۲۰۰۹–۲۰۱۱
۲۰۱۲–۲۰۱۴
۲۰۱۴–۲۰۱۶
آژاکس
بارسلونا
هلند
بارسلونا
آلکمار
بایرن مونیخ
تیم ملی فوتبال هلند
منچستر یونایتد

لوئیس فان خال (به هلندی: Luis Van Gaal) با نام اصلی آلویسیوس پائولوس ماریا فان خال (به هلندی: Aloysius Paulus Maria van Gaal) (زادهٔ ۸ اوت ۱۹۵۱ در آمستردام، هلند) مربی فوتبال هلندی است.[۱] در سطح باشگاهی، فان خال در تیم‌های آژاکس، بارسلونا، آزد آلکمار، بایرن مونیخ و منچستریونایتد مربیگری کرد و در دو مقطع زمانی نیز سرمربی تیم ملی فوتبال هلند شد.

پیش از مربیگری، فان خال در تیم‌های رویال آنتروپ، تل‌استار، اسپارتا روتردام، آژاکس و آزد آلکمار، در موقعیت هافبک بازی کرد. پس از دوره‌ای کوتاه که در آزد آلکمار به دستیاری مشغول بود، دستیار لیو بنهاکر در آژاکس شد. در نهایت، سال ۱۹۹۱ بود که به عنوان سرمربی آژاکس انتخاب شد. این تیم زیرنظر فان خال توانست سه قهرمانی در لیگ هلند، جام یوفا و لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند. در سال ۱۹۹۷ سرمربی بارسلونا شد و دو قهرمانی در لا لیگا و یک کوپا دل ری را با این تیم به دست آورد. وجود برخی اختلافات باعث شد تا فان خال بارسلونا را ترک کند. ‌

سپس سرمربی هلند شد اما نتوانست این تیم را به جام جهانی ۲۰۰۲ برساند. پس از آن برای دومین‌بار و در تجربه‌ای کوتاه هدایت بارسلونا را برعهده گرفت. آزد آلکمار، مقصد بعدی لوئی فان خال در مربیگری بود. در این باشگاه توانست قهرمانی در اردیویسه را کسب کند. در سال ۲۰۰۹ به آلمان رفت و سرمربی بایرن مونیخ شد.[۲] در بایرن مونیخ توانست بوندس‌لیگا و جام حذفی را برنده شود و این تیم را به فینال لیگ قهرمانان اروپا برساند. بازگشت به تیم ملی هلند مقصد بعدی فن خال پس از بایرن بود. هلند در جام جهانی ۲۰۱۴ و با هدایت وی، سوم شد و به کار خود در این رقابت‌ها پایان داد. در تابستان ۲۰۱۴، به عنوان سرمربی منچستریونایتد انتخاب شد. تنها دستاورد او در منچستریونایتد، کسب جام حذفی فوتبال انگلیس بود.

مربیگری[ویرایش]

آژاکس (۹۷–۱۹۹۱)[ویرایش]

فان خال از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۷ سرمربی آژاکس آمستردام بود. او دورانی موفق با این تیم داشت. کسب سه قهرمانی در لیگ برتر فوتبال هلند، جام حذفی در سال ۱۹۹۳، جام یوهان کرایف در سال‌های ۱۹۹۳، ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ از افتخارات داخلی فان خال به شمار می‌رود. به ویژه در فصل ۹۵–۱۹۹۴ که آژاکس در اردیویسه و لیگ قهرمانان اروپا شکست‌ناپذیر بود‌.[۳] در رقابت‌هایی اروپایی هم آژاکس توانست جام یوفا را در سال ۱۹۹۲ برنده شود. در ۱۹۹۵ و لیگ قهرمانان نیز، این تیم توانست میلان را در فینال شکست دهد. این تیم در ادامه و در سوپرجام اروپا مقابل رئال ساراگوسا قرار گرفت که در پایان و با پیروزی ۵–۱، یک جام دیگر به جام‌های آژاکس اضافه گردید. تیم هلندی پس از آن و در جام تویوتا که بعدها به جام بین‌ قاره‌ای معروف شد، توانست تیم برزیلی گرمیو را در ضربات پنالتی شکست دهد. آژاکس سال بعد نیز به فینال لیگ قهرمانان راه یافت اما در ضربات پنالتی به یوونتوس باخت.

بارسلونا (۲۰۰۰–۱۹۹۷)[ویرایش]

در سال ۱۹۹۷، فان خال به اسپانیا رفت و پس از بابی رابسون هدایت بارسلونا را برعهده گرفت. افتخارات او در این تیم شامل دو عنوان لا لیگا، یک کوپا دل ری و همچنین یک سوپرجام اروپایی است. با وجود این موفقیت‌ها، او با رسانه‌ها درگیر بود و انتقاداتی نیز مطرح به فان خال می‌شد. یکی از مسائل این بود که وی نمی‌توانست فلسفهٔ فوتبالی خود را در بارسلونا اجرا کند و برخی از بازیکنان نیز مایل نبودند تفکرات وی را در بازی به کار بگیرند.[۴] به عنوان مثال فان خال معتقد بود که ریوالدو باید در موقعیت وینگر چپ بازی کند اما ریوالدو در مخالفت با این تصمیم، عقیده داشت که باید در مرکز بازی کند که خلاف نظر سرمربی بود.[۵]

در نهایت فان خال این تیم را در ۲۰ مه ۲۰۰۰ ترک کرد.[۶] این خروج چند روز بعد از ناکامی در کسب قهرمانی در لیگ بود. در آن فصل دپورتیو لاکرونیا توانست قهرمان لا لیگا شود.[۷] وی پس از آن به هلند بازگشت تا تیم ملی کشورش را در مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲ هدایت کند.

منابع[ویرایش]

  1. ویکی‌پدیای انگلیسی
  2. «2010 TO THE PRESENT-The historic treble». FC Bayern.
  3. «Louis van Gaal – colourful and controversial but he is a serial winner». The Guardian. ۲۲ آوریل ۲۰۱۴.
  4. «Louis van Gaal (1997-00 / 2002-03)». FC Barcelona. ۲۰ مارس ۲۰۱۸.
  5. Gordon Tynan (۲۲ دسامبر ۱۹۹۹). «Rivaldo is dropped following row with Van Gaal». دریافت‌شده در ۲۱ مه ۲۰۱۰.
  6. «Van Gaal quits Barca». BBC. ۲۰ مه ۲۰۰۰.
  7. «لالیگا و قهرمانی هایی که تبدیل به نماد شدند». ورزش سه. ۲۶ تیر ۱۳۹۹.