لوئی فان خال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لوئی فان خال
Louis van Gaal 2014.jpg
فان خال در سال ۲۰۱۴
اطلاعات شخصی
نام کامل آلویسیوس پائولوس ماریا فان خال[۱]
زادروز ۸ اوت ۱۹۵۱ ‏(۷۰ سال)[۱]
زادگاه آمستردام، هلند
قد ۶ فوت ۱ اینچ (۱٫۸۵ متر)[۲]
پست هافبک
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی هلند (سرمربی)
باشگاه‌های جوانان
آرکی‌اس‌وی دِ مر
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۷۲–۱۹۷۳ آژاکس ۰ (۰)
۱۹۷۳–۱۹۷۷ رویال آنتورپ ۴۱ (۷)
۱۹۷۷–۱۹۷۸ تل‌استار ۲۵ (۱)
۱۹۷۸–۱۹۸۶ اسپارتا روتردام ۲۴۸ (۲۶)
۱۹۸۶–۱۹۹۷ آزد آلکمار ۱۷ (۰)
دوران مربیگری
۱۹۹۱–۱۹۹۷ آژاکس
۱۹۹۷–۲۰۰۰ بارسلونا
۲۰۰۰–۲۰۰۲ هلند
۲۰۰۲–۲۰۰۳ بارسلونا
۲۰۰۵–۲۰۰۹ آزد آلکمار
۲۰۰۹–۲۰۱۱ بایرن مونیخ
۲۰۱۲–۲۰۱۴ هلند
۲۰۱۴–۲۰۱۶ منچستر یونایتد
۲۰۲۱– هلند
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

آلویسیوس پائولوس ماریا «لوئی» فان خال (هلندی: Aloysius Paulus Maria "Louis" van Gaal‎؛ زادهٔ ۸ اوت ۱۹۵۱) مربی فوتبال هلندی و بازیکن سابق فوتبال است که در حال حاضر، هدایت تیم ملی هلند را برعهده دارد. در سطح باشگاهی، فان خال در تیم‌های آژاکس، بارسلونا، آزد آلکمار، بایرن مونیخ و منچستریونایتد مربیگری کرد و در دو مقطع زمانی نیز سرمربی تیم ملی فوتبال هلند شد.

پیش از مربیگری، فان خال در تیم‌های رویال آنتروپ، تل‌استار، اسپارتا روتردام، آژاکس و آزد آلکمار، در موقعیت هافبک بازی کرد. پس از دوره‌ای کوتاه که در آزد آلکمار به دستیاری مشغول بود، دستیار لیو بنهاکر در آژاکس شد. در نهایت، سال ۱۹۹۱ بود که به عنوان سرمربی آژاکس انتخاب شد. این تیم زیرنظر فان خال توانست سه قهرمانی در لیگ هلند، جام یوفا و لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند. در سال ۱۹۹۷ سرمربی بارسلونا شد و دو قهرمانی در لا لیگا و یک کوپا دل ری را با این تیم به دست آورد. وجود برخی اختلافات باعث شد تا فان خال بارسلونا را ترک کند.

سپس سرمربی هلند شد اما نتوانست این تیم را به جام جهانی ۲۰۰۲ برساند. پس از آن برای دومین‌بار و در تجربه‌ای کوتاه هدایت بارسلونا را برعهده گرفت. آزد آلکمار، مقصد بعدی لوئی فان خال در مربیگری بود. در این باشگاه توانست قهرمانی در اردیویسه را کسب کند. در سال ۲۰۰۹ به آلمان رفت و سرمربی بایرن مونیخ شد.[۳] در بایرن مونیخ توانست بوندس‌لیگا و جام حذفی را برنده شود و این تیم را به فینال لیگ قهرمانان اروپا برساند. بازگشت به تیم ملی هلند مقصد بعدی فن خال پس از بایرن بود. هلند در جام جهانی ۲۰۱۴ و با هدایت وی، سوم شد و به کار خود در این رقابت‌ها پایان داد. در تابستان ۲۰۱۴، به عنوان سرمربی منچستریونایتد انتخاب شد. تنها دستاورد او در منچستریونایتد، کسب جام حذفی فوتبال انگلیس بود.

مربیگری[ویرایش]

آژاکس (۹۷–۱۹۹۱)[ویرایش]

فان خال از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۷ سرمربی آژاکس آمستردام بود. او دورانی موفق با این تیم داشت. کسب سه قهرمانی در لیگ برتر فوتبال هلند، جام حذفی در سال ۱۹۹۳، جام یوهان کرایف در سال‌های ۱۹۹۳، ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ از افتخارات داخلی فان خال به شمار می‌رود. به ویژه در فصل ۹۵–۱۹۹۴ که آژاکس در اردیویسه و لیگ قهرمانان اروپا شکست‌ناپذیر بود.[۴] در رقابت‌هایی اروپایی هم آژاکس توانست جام یوفا را در سال ۱۹۹۲ برنده شود. در ۱۹۹۵ و لیگ قهرمانان نیز، این تیم توانست میلان را در فینال شکست دهد. این تیم در ادامه و در سوپرجام اروپا مقابل رئال ساراگوسا قرار گرفت که در پایان و با پیروزی ۵–۱، یک جام دیگر به جام‌های آژاکس اضافه گردید. تیم هلندی پس از آن و در جام تویوتا که بعدها به جام بین قاره‌ای معروف شد، توانست تیم برزیلی گرمیو را در ضربات پنالتی شکست دهد. آژاکس سال بعد نیز به فینال لیگ قهرمانان راه یافت اما در ضربات پنالتی به یوونتوس باخت.

بارسلونا (۲۰۰۰–۱۹۹۷)[ویرایش]

در سال ۱۹۹۷، فان خال به اسپانیا رفت و پس از بابی رابسون هدایت بارسلونا را برعهده گرفت. افتخارات او در این تیم شامل دو عنوان لا لیگا، یک کوپا دل ری و همچنین یک سوپرجام اروپایی است. با وجود این موفقیت‌ها، او با رسانه‌ها درگیر بود و انتقاداتی نیز مطرح به فان خال می‌شد. یکی از مسائل این بود که وی نمی‌توانست فلسفهٔ فوتبالی خود را در بارسلونا اجرا کند و برخی از بازیکنان نیز مایل نبودند تفکرات وی را در بازی به کار بگیرند.[۵] به عنوان مثال فان خال معتقد بود که ریوالدو باید در موقعیت وینگر چپ بازی کند اما ریوالدو در مخالفت با این تصمیم، عقیده داشت که باید در مرکز بازی کند که خلاف نظر سرمربی بود.[۶]

در نهایت فان خال این تیم را در ۲۰ مه ۲۰۰۰ ترک کرد.[۷] این خروج چند روز بعد از ناکامی در کسب قهرمانی در لیگ بود. در آن فصل دپورتیو لاکرونیا توانست قهرمان لا لیگا شود.[۸] وی پس از آن به هلند بازگشت تا تیم ملی کشورش را در مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲ هدایت کند.

افتخارات[ویرایش]

مربی[ویرایش]

آژاکس[۹][۱۰]

بارسلونا[۱۰]

آزد آلکمار[۱۰]

بایرن مونیخ[۱۰]

منچستر یونایتد[۱۰]

هلند[۱۰]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Van Gaal: Aloysius Paulus Maria van Gaal: Manager". BDFutbol. Retrieved 21 December 2017.
  2. Ronay, Barney (19 May 2014). "Louis van Gaal: an aristocrat of the game". Irish Times. Retrieved 20 May 2014.
  3. «2010 TO THE PRESENT-The historic treble». FC Bayern.
  4. «Louis van Gaal – colourful and controversial but he is a serial winner». The Guardian. ۲۲ آوریل ۲۰۱۴.
  5. «Louis van Gaal (1997-00 / 2002-03)». FC Barcelona. ۲۰ مارس ۲۰۱۸.
  6. Gordon Tynan (۲۲ دسامبر ۱۹۹۹). «Rivaldo is dropped following row with Van Gaal». دریافت‌شده در ۲۱ مه ۲۰۱۰.
  7. «Van Gaal quits Barca». BBC. ۲۰ مه ۲۰۰۰.
  8. «لالیگا و قهرمانی هایی که تبدیل به نماد شدند». ورزش سه. ۲۶ تیر ۱۳۹۹.
  9. "When Ajax ruled the world". Four Four Two.com.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ ۱۰٫۳ ۱۰٫۴ ۱۰٫۵ "Louis Van Gaal". League Managers.com.
  11. Lyon, Sam (22 May 2010). "Bayern Munich 0–2 Inter Milan". BBC Sport. Retrieved 31 May 2021.