پرش به محتوا

برناردو سیلوا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
برناردو سیلوا برمی
اطلاعات شخصی
نام کامل برناردو موتا ویگا د کاروالیو سیلوا برمی[۱]
زادروز ۱۰ اوت ۱۹۹۴ ‏(۳۱ سال)[۲]
زادگاه لیسبون، پرتغال
قد ۱٫۷۳ متر (۵ فوت ۸ اینچ)[۲]
پست وینگر راست / هافبک هجومی / هافبک میانی
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی منچستر سیتی
شمارهٔ پیراهن ۲۰
باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۲–۲۰۱۳ بنفیکا
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی† (گل)†
۲۰۱۳–۲۰۱۵ بنفیکا بی ۳۸ (۷)
۲۰۱۳–۲۰۱۵ بنفیکا ۱ (۰)
۲۰۱۴–۲۰۱۵ ← موناکو (قرضی) ۱۵ (۲)
۲۰۱۵–۲۰۱۷ موناکو ۸۶ (۲۲)
۲۰۱۷-۲۰۲۶ منچستر سیتی ۲۶۳ (۴۲)
تیم ملی‡
۲۰۱۳ زیر ۱۹ سال پرتغال ۱۳ (۲)
۲۰۱۳–۲۰۱۵ زیر ۲۱ سال پرتغال ۱۴ (۶)
۲۰۱۵– پرتغال ۱۰۰ (۱۳)
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ مه ۲۰۲۵.
‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۴ مه ۲۰۲۵

برناردو موتا ویگا د کاروالیو سیلوا برمی (به پرتغالی: Bernardo Mota Veiga de Carvalho e Silva, زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال منچستر سیتی در لیگ برتر انگلستان و تیم ملی فوتبال پرتغال بازی می‌کند و کاپیتان باشگاه منچستر سیتی نیز هست.[۳] او فعالیت حرفه‌ای خود را از آکادمی جوانان بنفیکا آغاز کرد و در سال ۲۰۱۳ به تیم بنفیکا B راه یافت. در سال ۲۰۱۴ به تیم اصلی بنفیکا اضافه شد، اما فرصت بازی محدودی پیدا کرد. در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴ به‌صورت قرضی به باشگاه موناکو در لیگ ۱ فرانسه پیوست و در زمستان ۲۰۱۵ قراردادش با این تیم دائمی شد. او در سال ۲۰۱۷ به همراه موناکو قهرمان لیگ فرانسه شد.[۴]

در همان سال، با قراردادی به ارزش تقریبی ۴۳٫۵ میلیون پوند به منچستر سیتی پیوست. سیلوا در نخستین فصل حضور خود در این تیم، قهرمان لیگ برتر و جام اتحادیه شد و در فصل بعد نیز در کسب سه‌گانه داخلی نقش مهمی ایفا کرد. او در سال ۲۰۱۹ به‌عنوان بهترین بازیکن سال منچستر سیتی انتخاب شد و در تیم منتخب فصل لیگ برتر انگلستان قرار گرفت. همچنین نام او در فهرست نامزدهای توپ طلا قرار گرفته است.[۳] سیلوا در فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۰ به منچستر سیتی کمک کرد تا برای نخستین‌بار به فینال لیگ قهرمانان اروپا برسد. او همچنین یکی از بازیکنان کلیدی تیمی بود که در فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲ موفق به کسب سه‌گانه اروپایی شد.[۳]

در عرصه ملی، او در سال ۲۰۱۵ نخستین بازی خود را برای تیم ملی پرتغال انجام داد. پیش از آن در رده‌های سنی زیر ۱۹ و زیر ۲۱ سال برای پرتغال بازی کرده بود. او در رقابت‌های جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲، جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴ و جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۷ حضور داشته است. همچنین در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۵ به همراه تیم ملی پرتغال قهرمان لیگ ملت‌های اروپا شد و در سال ۲۰۱۹ به‌عنوان بهترین بازیکن این رقابت‌ها انتخاب شد.[۳]

اوایل زندگی

[ویرایش]

متولد ۱۰ اوت ۱۹۹۴ در لیسبون، پرتغال. مسیر فوتبالی برناردو سیلوا در شهر لیسبون، شهری با فرهنگ فوتبالی غنی، آغاز شد, جایی که علاقه اولیه او به این ورزش شکل گرفت و پرورش یافت.[۵]

دوران بازی

[ویرایش]

بنفیکا

[ویرایش]

او از آکادمی جوانان باشگاه اس ال بنفیکا رشد کرد و در تیم‌های پایه این باشگاه بازی کرد. در سال ۲۰۱۳ همراه تیم جوانان بنفیکا قهرمان مسابقات جوانان پرتغال شد.[۶] سیلوا اولین بازی خود را برای تیم بنفیکا B در تاریخ ۱۰ اوت ۲۰۱۳ در لیگ دسته دوم پرتغال انجام داد.[۷] او در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۳ و در سن ۱۹ سالگی اولین بازی خود را برای تیم اصلی بنفیکا در جام حذفی پرتغال انجام داد و در دقیقه ۸۰ وارد زمین شد.[۸] به خاطر عملکرد خوبش در تیم بنفیکا B در فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۴، به‌عنوان بازیکن پدیده لیگ دسته دوم پرتغال انتخاب شد. او در همان فصل عضو تیم بنفیکا بود که سه‌گانه داخلی گرفت، اما فقط در چند بازی کوتاه به میدان رفت.[۹][۱۰]

موناکو

[ویرایش]
سیلوا در باشگاه موناکو 2016

در ۷ اوت ۲۰۱۴، سیلوا به‌صورت قرضی و یک‌ساله به باشگاه ای اس موناکو پیوست.[۱۱] او اولین بازی خود را در ۱۷ اوت در لیگ ۱ فرانسه و در دیدار خارج از خانه مقابل تیم بوردو انجام داد و در نیمه دوم به جای لوکاس اوکامپوس وارد زمین شد.[۱۲] در ۲۱ سپتامبر، برای اولین بار در ترکیب اصلی قرار گرفت و در پیروزی ۱–۰ خانگی مقابل گنگام بازی کرد.[۱۳] در ۱۴ دسامبر، نخستین گل خود را برای موناکو به ثمر رساند و تنها گل پیروزی ۱–۰ مقابل مارسی را در بازی خانگی زد.[۱۴]

در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۵، باشگاه اس ال بنفیکا اعلام کرد که حقوق ورزشی و اقتصادی سیلوا به مبلغ ۱۵٫۷۵ میلیون یورو به باشگاه ای اس موناکو فروخته شده است.[1] او با موناکو قراردادی امضا کرد که تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۹ اعتبار داشت.[۱۵] در ۱۰ آوریل همان سال، او در پیروزی ۳–۰ خارج از خانه مقابل تیم کان دو گل به ثمر رساند.[۱۶] در ۱۰ اوت ۲۰۱۵، سیلوا قرارداد خود را یک سال دیگر تمدید کرد و تا ژوئن ۲۰۲۰ به این باشگاه متعهد شد.[۱۷][۱۸]

در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا فصل ۱۷–۲۰۱۶، در دیدار خارج از خانه مقابل زسکا مسکو در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۶، سیلوا در دقیقه ۸۷ گل تساوی موناکو را به ثمر رساند تا این مسابقه با نتیجه ۱–۱ به پایان برسد.[۱۹] در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۷، او دو گل پایانی موناکو را در پیروزی ۴–۱ خارج از خانه مقابل مارسی به ثمر رساند و به تیمش کمک کرد تا برای نخستین بار از هفته پنجم فصل جاری لیگ ۱، به صدر جدول صعود کند.[۲۰] در ۲۹ ژانویه همان سال، سیلوا در وقت‌های تلف‌شده دیدار برابر پاری سن ژرمن در پارک دو پرنس گل تساوی را زد و نتیجه بازی ۱–۱ شد, نتیجه‌ای که بار دیگر موناکو را در صدر جدول قرار داد.[۲۱] او فصل ۱۷–۲۰۱۶ را با ۸ گل و ۹ پاس گل در لیگ به پایان رساند و در مجموع ۵۸ بازی در تمامی رقابت‌ها، ۱۱ گل و ۱۲ پاس گل به ثبت رساند.[۲۲][۲۳]

منچستر سیتی

[ویرایش]

۲۰۱۷–۲۰۲۱ - حضور در فینال اروپایی

[ویرایش]
سیلوا در منچستر سیتی

عملکرد سیلوا در دیدارهای مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا فصل ۱۷–۲۰۱۶ مقابل منچستر سیتی برای موناکو مورد توجه پپ گواردیولا، سرمربی سیتی، و کادر فنی او قرار گرفت.[۲۴] در ۲۶ مه ۲۰۱۷، باشگاه منچستر سیتی اعلام کرد که سیلوا پس از انجام تست‌های پزشکی، با قراردادی پنج‌ساله به این تیم پیوسته است. اگرچه مبلغ رسمی انتقال اعلام نشد، گزارش‌ها حاکی از آن بود که این انتقال حدود ۵۰ میلیون یورو (۴۳٫۵ میلیون پوند) بوده و با بندهای پاداش می‌تواند تا ۷۰ میلیون یورو افزایش یابد.[۲۵] سیلوا به‌طور رسمی از ۱ ژوئیه ۲۰۱۷ و پیش از آغاز فصل ۱۸–۲۰۱۷ به منچستر سیتی ملحق شد.[۲۶]

در ۱۳ فوریه ۲۰۱۸، سیلوا نخستین گل خود در لیگ قهرمانان اروپا برای منچستر سیتی را در پیروزی ۴–۰ خارج از خانه مقابل بازل در دیدار رفت مرحله یک‌هشتم نهایی به ثمر رساند.[۲۷] در ۵ مارس، او تک‌گل پیروزی‌بخش تیمش را در دیدار خانگی مقابل چلسی زد, بردی مهم که سیتی را تنها سه پیروزی دیگر تا قهرمانی در لیگ برتر انگلیس نزدیک کرد.[۲۸] سیلوا در این فصل به بازیکنی ثابت و تأثیرگذار در ترکیب تیم تبدیل شد و تا پایان فوریه، بیشترین تعداد بازی را در میان بازیکنان منچستر سیتی انجام داده بود. در مجموع فصل، او ۵۳ بار در تمامی رقابت‌ها برای سیتی به میدان رفت که بیشترین تعداد بازی در بین بازیکنان تیم در آن فصل بود.[۲۹][۳۰] در پایان فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۸، او به منچستر سیتی کمک کرد تا با کسب ۱۰۰ امتیاز رکورد تاریخی در لیگ برتر انگلیس ثبت کند و همچنین قهرمان جام اتحادیه شود.[۳۱]

در فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹، سیلوا ۵۱ بازی برای منچستر سیتی انجام داد و در تمامی رقابت‌ها ۱۳ گل و ۱۴ پاس گل ثبت کرد.[۳۲] در ۲۴ آوریل ۲۰۱۹، او گل اول تیمش را در دربی منچستر مقابل منچستریونایتد به ثمر رساند و پیروزی ۲–۰ در اولدترافورد باعث شد منچستر سیتی به صدر جدول لیگ برتر صعود کند.[۳۳]نمایش‌های مداوم و تأثیرگذار سیلوا در طول فصل نقش مهمی در قهرمانی منچستر سیتی در لیگ برتر داشت، به‌ویژه در زمانی که کوین دی بروینه به دلیل مصدومیت بخش عمده‌ای از فصل را از دست داده بود.[۳۴] در پایان فصل، او به تیم منتخب سال اتحادیه بازیکنان حرفه‌ای راه یافت و همچنین جایزه بهترین بازیکن فصل منچستر سیتی را از سوی هواداران دریافت کرد.[۳۵]

در فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰، سیلوا در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۹ هت‌تریک کرد و در پیروزی پرگل ۸–۰ منچستر سیتی مقابل واتفورد در لیگ برتر نقش مهمی ایفا نمود.[۳۶] چند روز بعد، اتحادیه فوتبال انگلیس از منچستر سیتی خواست تا درباره توییتی از سیلوا خطاب به هم‌تیمی‌اش بنجامین مندی توضیح دهد, توییتی که به دلیل استفاده از یک کلیشه نژادی مورد انتقاد قرار گرفت. گروه «کیک اوت» نیز نسبت به این موضوع ابراز ناامیدی کرد. با این حال، مندی اعلام کرد که از این پیام آزرده نشده است.[۳۷] در نوامبر ۲۰۱۹، اتحادیه فوتبال انگلیس سیلوا را به دلیل این توییت یک جلسه محروم و ۵۰ هزار پوند جریمه کرد. اتحادیه فوتبال انگلیس اعلام کرد که قصد او توهین یا رفتار نژادپرستانه نبوده است.[۳۸][۳۹] در اکتبر ۲۰۱۹ نیز، سیلوا در میان ۳۰ نامزد نهایی جایزه توپ طلا قرار گرفت.[۴۰]

در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۱، سیلوا در پیروزی ۳–۰ خانگی مقابل بیرمنگام سیتی در مرحله سوم جام حذفی انگلیس، دو گل به ثمر رساند[۴۱]. در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱، او نخستین گل خود در لیگ برتر آن فصل را در پیروزی ۲–۰ خانگی مقابل استون ویلا ثبت کرد.[۴۲] در ۲۴ فوریه ۲۰۲۱ نیز، سیلوا اولین گل خود در لیگ قهرمانان اروپا در آن فصل را در پیروزی ۲–۰ خارج از خانه مقابل بروسیا مونشن‌گلادباخ در دیدار رفت مرحله یک‌هشتم نهایی به ثمر رساند.[۴۳]

۲۰۲۱ تا ۲۰۲۶: قهرمانی‌های پیاپی لیگ برتر و سه‌گانه اروپا

[ویرایش]

در آغاز فصل ۲۲–۲۰۲۱، پپ گواردیولا، سرمربی منچسترسیتی، فاش کرد که سیلوا یکی از سه بازیکنی بوده که در پنجرهٔ نقل‌ وانتقالات تابستانی قصد ترک باشگاه را داشته‌.[۴۴] گزارش شد که او در منچستر ناراضی است و باشگاه‌های اتلتیکو مادرید از لالیگای اسپانیا و میلان از سری آ ایتالیا به جذب او علاقه‌مند هستند.[۴۴] با این حال، پس از ماندن در باشگاه، سیلوا عملکردهای درخشانی در خط میانی منچسترسیتی ارائه داد از جمله در پیروزی ۵–۰ مقابل آرسنال، به‌ثمر رساندن تنها گل بازی در برد ۱–۰ برابر لسترسیتی، و نمایش‌های برجسته مقابل لیورپول و چلسی که در دیدار دوم به عنوان بهترین بازیکن میدان انتخاب شد و گواردیولا او را «یکی از بهترین بازیکنان جهان» توصیف کرد.[۴۵] به‌دلیل این عملکردها، سیلوا در ماه‌های سپتامبر و اکتبر به‌طور متوالی جایزهٔ بهترین بازیکن ماه باشگاه را از سوی هواداران دریافت کرد.[۴۶][۴۷]

سیلوا بعر از برد در منچستر سیتی

در ۶ نوامبر، در دربی منچستر، سیلوا گل دوم تیمش را در پیروزی ۲–۰ برابر منچستریونایتد در اولدترافورد به ثمر رساند.[۴۸] در ۲۴ نوامبر، او به نخستین بازیکن تاریخ لیگ قهرمانان اروپا تبدیل شد که نرخ پاس‌دهی ۱۰۰٪ را ثبت کرد و به‌عنوان بهترین بازیکن میدان انتخاب شد او در پیروزی ۲–۱ خانگی مقابل پاری سن ژرمن یک پاس گل به گابریل ژسوس داد و صعود تیمش به مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی را قطعی کرد.[۴۹] به‌دلیل این نمایش‌ها، سیلوا برای ماه نوامبر نیز به‌عنوان بهترین بازیکن ماه منچسترسیتی انتخاب شد و به نخستین بازیکنی تبدیل شد که این جایزه را در سه ماه پیاپی کسب می‌کند.[۵۰][۵۱]

در ۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، سیلوا در پیروزی ۵–۰ خارج از خانه مقابل اسپورتینگ سی‌پی در دیدار رفت مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان، دو گل به ثمر رساند و یک پاس گل داد و برای دومین بازی پیاپی به‌عنوان بهترین بازیکن میدان انتخاب شد.[۵۲] او که در چهار فصل نخست حضورش در منچستر عمدتاً در جناح راست بازی می‌کرد، در این فصل به یک بازیکن چندمنظوره کامل تبدیل شد. هرچند نقش اصلی‌اش هافبک مرکزی بود، اما در پست مهاجم نوک (که در آن برابر منچستریونایتد گلزنی کرد) و هافبک دفاعی نیز به میدان رفت.[۵۳]او فصل را با ۱۳ گل و ۷ پاس گل در تمامی رقابت‌ها به پایان رساند.[۵۴]

در ۱۷ مهٔ ۲۰۲۳، سیلوا در پیروزی ۴–۰ مقابل رئال مادرید در دیدار برگشت نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان دو گل به ثمر رساند و صعود تیمش به دومین فینال لیگ قهرمانان در تاریخ باشگاه را قطعی کرد.[۵۵] در ۱۰ ژوئن، او پاس گل حیاتی را به رودری داد که گل پیروزی‌بخش برابر اینتر میلان در فینال لیگ قهرمانان را به ثمر رساند این پیروزی نخستین قهرمانی اروپایی منچسترسیتی و تکمیل سه‌گانهٔ قاره‌ای را به همراه داشت.[۵۶] او در تیم منتخب لیگ قهرمانان اروپا ۲۳–۲۰۲۲ نیز قرار گرفت.[۵۷] در ۲۳ اوت ۲۰۲۳، قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۶ تمدید کرد.[۵۸]

در ۲۹ اکتبر، سیلوا به‌دلیل نقش خود در پیروزی قاطع ۳–۰ برابر منچستریونایتد در لیگ برتر مورد تحسین قرار گرفت.[۵۹] در ۲۰ آوریل ۲۰۲۴، او گل پیروزی‌بخش تیمش را در دقیقهٔ ۸۴ در برد ۱–۰ مقابل چلسی در نیمه‌نهایی جام حذفی به ثمر رساند.[۶۰] او پیش از آغاز فصل ۲۶–۲۰۲۵، پس از جدایی کوین دی بروینه، به‌عنوان کاپیتان باشگاه منصوب شد.[۶۱][۶۲] در ادامهٔ همان سال، در ۵ نوامبر، او در پیروزی ۴–۱ برابر بوروسیا دورتموند به صدمین بازی خود در لیگ قهرمانان اروپا رسید.[۶۳] در ۵ آوریل ۲۰۲۶، پپ لیندرز، دستیار سرمربی منچسترسیتی، اعلام کرد که سیلوا در پایان فصل و با اتمام قراردادش از باشگاه جدا خواهد شد.[۶۴] در ۱۶ آوریل همان ماه نیز به‌طور رسمی تأیید شد که او در پایان فصل تیم را ترک می‌کند.[۶۵]

دوران ملی

[ویرایش]

۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸: حضور در رده‌های پایه و آغاز رقابت‌های بین‌المللی

[ویرایش]

سیلوا در سال ۲۰۱۳ با تیم ملی پرتغال در مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا شرکد کرد و به همراه با این تیم تا مرحله نیمه‌نهایی پیش رفت.[۶۶] او با عملکرد درخشانش، در فهرست ۱۰ استعداد برتر زیر ۱۹ سال اروپا از نگاه گزارشگران اتحادیه فوتبال اروپا قرار گرفت. [۶۷][۶۸][۶۹]

سیلوا در تیم ملی فوتبال پرتقال

وی در ۳۱ مارس ۲۰۱۵ نخستین بازی ملی خود را برای تیم بزرگسالان پرتغال انجام داد و در دیداری دوستانه که با شکست ۲–۰ مقابل کیپ ورد در استوریل همراه بود.[۷۰] در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵، سیلوا نخستین گل ملی خد در پیروزی ۵–۰ برابر آلمان در مرحله نیمه‌نهایی مسابقات قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا در جمهوری چک به ثمر رساند.[۷۱][۷۲] او به‌دلیل مصدومیت از فهرست نهایی پرتغال برای جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ خط خورد.[۷۳]

سیلوا در سال ۲۰۱۷ برای حضور در جام کنفدراسیون‌ها که در روسیه برگزار شد، به تیم ملی پرتغال دعوت شد. او در مرحله گروهی این رقابت‌ها، در پیروزی ۴–۰ برابر نیوزیلند، گل دوم تیمش را به ثمر رساند.[۷۴] پرتغال در نهایت به مرحله نیمه‌نهایی رسید اما پس از تساوی بدون گل، در ضربات پنالتی مغلوب شیلی شد. سیلوا در دیدار رده‌بندی که با پیروزی ۲–۱ پرتغال مقابل مکزیک پس از وقت‌های اضافه همراه بود، حضور نداشت.[۷۵] او همچنین در فهرست ۲۳ نفره پرتغال برای جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه قرار گرفت[۷۶] و در هر چهار دیدار تیمش به میدان رفت، اما پرتغال پس از شکست ۲–۱ مقابل اروگوئه از این رقابت‌ها کنار رفت.[۷۷]

۲۰۱۸–اکنون: قهرمانی در لیگ ملت‌ها و ادامه دوران ملی

[ویرایش]

سیلوا برای سه مسابقه در مرحله گروهی لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۱۹–۲۰۱۸ به میدان رفت و در پیروزی ۳–۲ مقابل لهستان در ۱۱ اکتبر، یک گل به ثمر رساند و یک پاس گل داد.[۷۸][۷۹] پرتغال در صدر گروه خود قرار گرفت و به مرحله نهایی لیگ ملت‌های اروپا که در خاک این کشور برگزار می‌شد صعود کرد. در مرحله نیمه‌نهایی در ۵ ژوئن ۲۰۱۹، سیلوا با ارسال دو پاس گل به کریستیانو رونالدو، نقش مهمی در پیروزی ۳–۱ مقابل سوئیس و صعود به فینال داشت.[۸۰] در دیدار فینال، او با یک پاس گل تعیین‌کننده به گونسالو گدس، زمینه‌ساز تنها گل مسابقه در ورزشگاه دراگو مقابل هلند شد و پرتغال با قهرمانی در خانه به عنوان قهرمان این رقابت‌ها دست یافت, او در پایان به‌عنوان بهترین بازیکن تورنمنت انتخاب شد.[۸۱][۸۲]

سیلوا در کنار کریستیانو رونالدو, کاپیتان تیم ملی فوتبال پرتقال

سیلوا در طول مرحله مقدماتی یورو ۲۰۲۰ نیز عملکرد درخشانی داشت و این رقابت‌ها را با سه گل و شش پاس گل به پایان رساند که از جمله آن‌ها دو پاس گل در پیروزی ۶–۰ مقابل لیتوانی بود. او در فهرست نهایی پرتغال برای مرحله نهایی این رقابت‌ها قرار گرفت و در تمامی بازی‌ها حضور داشت، اما پرتغال در مرحله یک‌هشتم نهایی با شکست مقابل بلژیک از رقابت‌ها کنار رفت.[۸۳] در اکتبر ۲۰۲۲، سیلوا در فهرست اولیه ۵۵ نفره پرتغال برای جام جهانی ۲۰۲۲ قطر قرار گرفت و سپس در فهرست نهایی ۲۶ نفره نیز انتخاب شد.[۸۴][۸۵] او در تمام بازی‌های پرتغال در این تورنمنت به میدان رفت و تیمش در مرحله یک‌چهارم نهایی با شکست ۱–۰ مقابل مراکش از رقابت‌ها حذف شد.[۸۶][۸۷]

با وجود عملکرد نه‌چندان موفق در جام جهانی، او زیر نظر سرمربی جدید روبرتو مارتینز به فرم بهتری رسید و به یکی از بازیکنان کلیدی تیم تبدیل شد. سیلوا مرحله مقدماتی یورو ۲۰۲۴ را با سه گل و چهار پاس گل به پایان رساند. او در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، در جریان پیروزی ۹–۰ مقابل لوکزامبورگ، برای نخستین بار بازوبند کاپیتانی تیم ملی پرتغال را بر بازو بست. این مسابقه به عنوان بزرگ ترین پیروزی در تاریخ تیم ملی پرتغال ثبت شد.[۸۸]

در ۲۱ مه ۲۰۲۴، او در فهرست ۲۶ نفره پرتغال برای یورو ۲۰۲۴ قرار گرفت.[۸۹] در ۲۲ ژوئن، سیلوا نخستین گل خود را در تورنمنت به ثمر رساند و به‌عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شد, او در پیروزی ۳–۰ مقابل ترکیه گل اول بازی را زد و صعود پرتغال به مرحله حذفی را قطعی کرد.[۹۰] در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل اسلوونی، او ۱۲۰ دقیقه کامل بازی کرد و ضربه سوم پرتغال در ضربات پنالتی زد و گل به سمر رساند .[۹۱] پرتغال در مرحله یک‌چهارم نهایی با شکست ۵–۳ در ضربات پنالتی مقابل فرانسه حذف شد، با وجود اینکه سیلوا یکی از گلزنان تیمش بود.[۹۲] در ۲۳ مارس ۲۰۲۵، سیلوا صدمین بازی ملی خود را مقابل دانمارک انجام داد, دیداری که با پیروزی ۵–۲ پس از وقت‌های اضافه به پایان رسید.[۹۳][۹۴] او سپس در فهرست نهایی پرتغال برای مرحله پایانی لیگ ملت‌ها قرار گرفت و در نهایت همراه تیمش با پیروزی ۵–۳ در ضربات پنالتی مقابل اسپانیا به عنوان قهرمانی رسید.[۹۵][۹۶]

سبک بازی

[ویرایش]
سیلوا در حال دریبل زدن

برناردو سیلوا بازیسازی خلاق، ظریف و چپ‌پا با جثه‌ای نسبتاً کوچک است که توانایی بازی در چندین پست هجومی و میانی را دارد. او در طول دوران حرفه‌ای خود در نقش‌های مختلفی از جمله وینگر (در هر دو سمت، هرچند بازی در سمت راست را ترجیح می‌دهد)، هافبک مرکزی، پلی‌میکر عقب‌زمین، هافبک هجومی و حتی مهاجم به میدان رفته است, وی همچنین سابقه بازی در نقش وینگ‌ر عقب‌را دارد.[۹۷][۹۸][۹۹][۱۰۰]

ویژگی‌های اصلی بازی او شامل تکنیک بالا، شتاب، چابکی، پاس‌کاری دقیق، کنترل توپ، دید و خلاقیت در دریبل‌زنی است. علاوه بر این، انرژی بالا و نرخ فعالیت دفاعی او به وی اجازه می‌دهد تا در تمام زمین حضور داشته باشد،[۱۰۱][۱۰۲][۱۰۳] حریف را تحت فشار (پرس) قرار دهد و پس از بازپس‌گیری توپ، حملات را آغاز کند. اگرچه سیلوا توانایی بالایی در پیش‌روی با توپ و عبور از خط دفاعی حریف دارد، اما بازیکنی باهوش و تیمی شناخته می‌شود که ترجیح می‌دهد به جای حرکات انفرادی، در فرآیند بازی‌سازی و پی‌ریزی حملات شرکت کند. او علی‌رغم اینکه عمدتاً یک هافبک خلاق محسوب می‌شود، توانایی بالایی نیز در گلزنی دارد.[۱۰۴][۱۰۵][۱۰۶][۱۰۷][۱۰۸][۱۰۹]

زندگی شخصی

[ویرایش]
سیلوا در یک برنامه در تلویزیون

رسانه‌ها تسلط برناردو سیلوا به زبان انگلیسی را «بی‌نقص» توصیف کرده‌اند,[۱۱۰][۱۱۱] او در سن شش سالگی در یک مدرسه انگلیسی‌زبان در لیسبون درس میخواند.[۱۱۲] او علاوه بر پرتغالی و انگلیسی، به زبان‌های فرانسوی و اسپانیایی نیز مسلط است.[۱۱۳] ماتیلد فیدالگو (متولد ۱۹۹۴)، دخترعموی او، نیز فوتبالیست است و سابقهٔ بازی در تیم ملی زنان پرتغال و تیم زنان منچستر سیتی را در کارنامه دارد.[۱۱۴] سیلوا یک بولداگ فرانسوی به نام «جان» دارد که نام آن را به افتخار هم‌تیمی‌اش، جان استونز، انتخاب کرده است. او از هواداران باشگاه بنفیکا است.[۱۱۵][۱۱۶][۱۱۷]سیلوا در ۱ ژوئیه ۲۰۲۳ با نامزدش، اینس توماز، ازدواج کرد.[۱۱۸]

افتخارات

[ویرایش]

بنفیکا

موناکو

منچستر سیتی

۲۰۲۳–۲۰۲۲ قهرمان ۲۰۲۱–۲۰۲۰ نایب قهرمان

پرتغال

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ "Squads for 2017/18 Premier League confirmed". Premier League. 1 September 2017. Retrieved 9 September 2017.
  2. 1 2 "FIFA Confederations Cup Russia 2017: List of players: Portugal" (PDF). FIFA. 20 March 2018. p. 7. Archived from the original (PDF) on 24 July 2017. Retrieved 29 March 2018.
  3. 1 2 3 4 mancity (زمستان 2017). "bernardo-silva". www.mancity.com (به انگلیسی).
  4. ↑ «برناردو سیلوا». متافوتبال. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۵-۰۳.
  5. ↑ Sharma, Abhinav (22 June 2024). "Bernardo Silva: Early Life, Clubs, Family, Net Worth, Career And Stats". sportsdunia.com (به انگلیسی). Retrieved 2024-10-31.[پیوند مرده]
  6. ↑ "Benfica garante título nacional de juniores com "bis" de João Cancelo" [Benfica secure Portuguese under-19 title with a brace from João Cancelo]. Expresso. 18 May 2013. Archived from the original on 9 November 2013. Retrieved 24 May 2013.
  7. ↑ "Trofense 0 – 0 Benfica B". LPFP. 10 August 2013. Archived from the original on 23 August 2013. Retrieved 10 August 2013.
  8. ↑ "Porto e Benfica cumprem na terceira eliminatória" [Porto and Benfica deliver in the third round] (به پرتغالی). UEFA. 19 October 2013. Archived from the original on 21 October 2014. Retrieved 25 January 2014.
  9. ↑ "Quão brilhante é Bernardo Silva?" [How brilliant is Bernardo Silva?] (به پرتغالی). UEFA. 28 April 2017. Retrieved 11 June 2023.
  10. ↑ "Bernardo Silva: "Gostava de voltar a vestir a camisola do Benfica"" [Bernado Silva: "I would like to wear the Benfica shirt again"] (به پرتغالی). 30 May 2019. Retrieved 11 June 2023.
  11. ↑ "Futebol: Ivan Cavaleiro e Bernardo Silva emprestados" [Football: Ivan Cavaleiro and Bernardo Silva loaned out]. SL Benfica. 7 August 2014. Archived from the original on 10 August 2014.
  12. ↑ "Bordeaux – Monaco". BBC Sport. 17 August 2014. Archived from the original on 24 September 2015. Retrieved 17 August 2014.
  13. ↑ "Monaco sort de la zone rouge" [Monaco moves out of the relegation zone] (به فرانسوی). MSN. 21 September 2014. Archived from the original on 28 November 2022. Retrieved 24 September 2014.
  14. ↑ "AS Monaco 1–0 Marseille". ESPN. 14 December 2014. Archived from the original on 26 June 2022. Retrieved 26 June 2022.
  15. ↑ "Comunicado" [Announcement] (PDF). S.L. Benfica (به پرتغالی). CMVM. 20 January 2015. Archived (PDF) from the original on 25 January 2021. Retrieved 21 January 2015.
  16. ↑ "Bernardo Silva commits to the club until 2019". AS Monaco FC. 21 January 2015. Archived from the original on 27 January 2015. Retrieved 23 January 2015.
  17. ↑ "Caen vs. Monaco". Soccerway. 10 April 2015. Archived from the original on 26 June 2018. Retrieved 17 May 2015.
  18. ↑ "Bernardo Silva prolonge d'un an". AS Monaco official website. 10 August 2015. Archived from the original on 11 January 2018. Retrieved 28 May 2017.
  19. ↑ "CSKA Moscow vs Monaco, 2016–2017 UEFA Champions League group stage". Goal (website). 18 October 2016. Archived from the original on 22 October 2016. Retrieved 20 October 2016.
  20. ↑ "Monaco blast way to top spot". ligue1.com. 15 January 2017. Archived from the original on 12 June 2018. Retrieved 16 January 2017.
  21. ↑ "Monaco return to Ligue 1 summit with PSG draw". ligue1.com. 29 January 2017. Archived from the original on 12 June 2018. Retrieved 27 May 2017.
  22. ↑ "Bernardo Silva Joins Manchester City on 5-Year Contract from Monaco". Bleacher Report. 27 May 2017. Archived from the original on 1 April 2019. Retrieved 28 May 2017.
  23. ↑ "Bernardo Silva: the 'bubble gum player' bringing his magic to Manchester City". The Guardian. 28 May 2017. Archived from the original on 12 November 2020. Retrieved 28 May 2017.
  24. ↑ "Bernardo Silva: the 'bubble gum player' bringing his magic to Manchester City". The Guardian. 28 May 2017. Archived from the original on 12 November 2020. Retrieved 28 May 2017.
  25. ↑ "Bernardo Silva transféré de Monaco à Manchester City" [Bernardo Silva transferred from Monaco to Manchester City]. L'Équipe (به فرانسوی). 26 May 2017. Archived from the original on 7 June 2019. Retrieved 28 May 2017.
  26. ↑ Rob Pollard (26 May 2017). "Bernardo Silva agrees to join Manchester City". Manchester City Football Club. Archived from the original on 27 May 2017. Retrieved 26 May 2017.
  27. ↑ "FC Basel 0–4 Manchester City". BBC Sport. 13 February 2018. Archived from the original on 14 February 2018. Retrieved 14 February 2018.
  28. ↑ "Manchester City 1 – 0 Chelsea". BBC Sport. 5 March 2018. Archived from the original on 24 May 2021. Retrieved 22 March 2018.
  29. ↑ "IN FOCUS: BERNARDO SILVA". Manchester City. 23 April 2019. Archived from the original on 23 April 2019. Retrieved 23 April 2019.
  30. ↑ "Games played by برناردو سیلوا in 2017/2018". Soccerbase. Centurycomm. Retrieved 11 August 2018.
  31. ↑ "Premier League Live Table, Season 2017/18". Premier League. Archived from the original on 23 April 2019. Retrieved 23 April 2019.
  32. ↑ "Games played by برناردو سیلوا in 2018/2019". Soccerbase. Centurycomm. Retrieved 21 October 2018.
  33. ↑ Burt, Jason (25 April 2019). "Manchester City move top of table again with derby win as United incur the wrath of Roy Keane". The Daily Telegraph. Archived from the original on 28 April 2019. Retrieved 18 October 2019.
  34. ↑ "PFA Team of the Year: Paul Pogba, Raheem Sterling and Sadio Mane included in side". BBC Sport. 25 April 2019. Archived from the original on 5 April 2021. Retrieved 11 August 2020.
  35. ↑ Clayton, David. "Bernardo voted Etihad Player of the Season". mancity.com. Archived from the original on 21 September 2020. Retrieved 11 August 2020.
  36. ↑ Jackson, Jamie (21 September 2019). "Manchester City hit eight past Watford as Bernardo Silva scores hat-trick". The Guardian. Archived from the original on 7 May 2021. Retrieved 21 September 2019.
  37. ↑ "Bernardo Silva: FA contacts Man City over player's tweet". BBC Sport. 23 September 2019. Archived from the original on 14 April 2021. Retrieved 2 October 2019.
  38. ↑ "Bernardo Silva: Raheem Sterling defends Manchester City team-mate after tweet". BBC Sport. 28 September 2019. Archived from the original on 11 November 2020. Retrieved 2 October 2019.
  39. ↑ "Bernardo Silva: Man City forward banned and fined for Benjamin Mendy tweet". BBC Sport. 13 November 2019. Archived from the original on 29 November 2020. Retrieved 14 November 2019.
  40. ↑ "Ronaldo, Félix and Silva nominated for Ballon d´Or". The Portugal News. Archived from the original on 28 November 2019. Retrieved 25 October 2019.
  41. ↑ Bevan, Chris (10 January 2021). "Man City 3–0 Birmingham: Bernardo Silva scores double in one-sided FA Cup tie". BBC Sport. Archived from the original on 24 January 2021. Retrieved 10 January 2021.
  42. ↑ Bevan, Chris (20 January 2021). "Man City 2–0 Aston Villa: Hard-earned win gives Pep Guardiola's brief run at top". BBC Sport. Archived from the original on 28 January 2021. Retrieved 20 January 2021.
  43. ↑ Rostance, Tom (24 February 2021). "Borussia Monchengladbach 0–2 Man City: 19 wins in a row for Pep Guardiola's side". BBC Sport. Archived from the original on 1 May 2021. Retrieved 24 February 2021.
  44. 1 2 Siddal, Harry (6 August 2021). "Pep Guardiola Reveals Up To Three Man City Stars Want To Leave The Club This Summer". City Xtra. Archived from the original on 6 August 2021. Retrieved 6 August 2021.
  45. ↑ Smith, Jonathan (28 November 2021). "'One of the best players in the world' – Bernardo Silva wanted to leave Man City but now he's 'undroppable'". Goal (website). Archived from the original on 28 November 2021. Retrieved 28 November 2021.
  46. ↑ Clayton, David. "Bernardo named Etihad Player of the Month". mancity.com (به انگلیسی). Archived from the original on 17 October 2021. Retrieved 13 October 2021.
  47. ↑ "Bernardo claims Etihad Player of the Month". mancity.com (به انگلیسی). Archived from the original on 3 November 2021. Retrieved 3 November 2021.
  48. ↑ "Why Manchester United rejected Joao Cancelo transfer five years ago". Manchester Evening News. 8 November 2021. Archived from the original on 8 November 2021. Retrieved 8 November 2021.
  49. ↑ "Bernardo Silva achieved a 100% pass completion rate as he produced a man of the match performance to help Manchester City beat Paris Saint-Germain in the Champions League". mancity.com (به انگلیسی). Archived from the original on 24 June 2022. Retrieved 24 November 2021.
  50. ↑ "'Best on the planet' – Bernardo Silva's wondergoal has fans making the same statement". manchestereveningnews.co.uk (به انگلیسی). Archived from the original on 4 December 2021. Retrieved 24 November 2021.
  51. ↑ Clayton, David. "Bernardo creates history with third Etihad Player of the Month win". mancity.com (به انگلیسی). Archived from the original on 7 December 2021. Retrieved 7 December 2021.
  52. ↑ "Bernardo Silva atirou o leão para 'o quinto dos infernos'" [Bernardo Silva sent the lion to 'the depths of hell']. 15 February 2022. Archived from the original on 15 February 2022. Retrieved 15 February 2022.
  53. ↑ "Bernardo Silva, Marco Reus, Lynn Williams lead these unlikely MVPs 27 or over" (به انگلیسی). ESPN. 16 December 2021. Archived from the original on 18 June 2022. Retrieved 18 June 2022.
  54. ↑ "Bernardo Silva football statistics". whoscored.com. Archived from the original on 6 July 2022. Retrieved 18 June 2022.
  55. ↑ "Bernardo Silva strikes twice to stun Real Madrid and send Manchester City to Champions League final". CNN. 18 May 2023.
  56. ↑ "Manchester City 1–0 Inter Milan". BBC Sport. 10 June 2023.
  57. ↑ "2022/23 UEFA Champions League Team of the Season". UEFA. 11 June 2023. Retrieved 11 June 2023.
  58. ↑ "Bernardo Silva signs contract extension". Manchester City FC. 23 August 2023.
  59. ↑ "Manchester United 0–3 Manchester City: Red Devils given 'a footballing lesson', say pundits". BBC Sport. 29 October 2023. Retrieved 29 October 2023.
  60. ↑ McNulty, Phil (20 April 2024). "Manchester City 1–0 Chelsea". BBC Sport. Retrieved 20 April 2024.
  61. ↑ Jackson, Jamie (2025-06-27). "Bernardo Silva describes Manchester City captaincy as one of his 'biggest honours'". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 2026-03-13.
  62. ↑ ""I chose for one reason" – Pep Guardiola reveals why Bernardo Silva is the new Manchester City captain". Yahoo Sports. 20 August 2025.
  63. ↑ "Who has played 100 Champions League games? Bernardo Silva latest player to reach century". UEFA. 5 November 2025.
  64. ↑ Jackson, Jamie (2026-04-05). "Bernardo Silva will leave Manchester City this summer, reveals Pep Lijnders". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 2026-04-05.
  65. ↑ Collins, Ben (16 April 2026). "Captain Silva to leave Man City at end of season". BBC Sport.
  66. ↑ ":.: Sub-19: Rui Silva substitui José Costa - Jornal Record :.:" [Sub-19: Rui Silva replaces José Costa]. www.record.xl.pt. Archived from the original on 2015-09-24. Retrieved 2026-03-13.
  67. ↑ "Under-19 - News – UEFA.com". UEFA.com (به انگلیسی). 2013-08-02. Archived from the original on 2018-07-02. Retrieved 2026-03-13.
  68. ↑ Edisport. ":.: Bernardo Silva entre os maiores talentos europeus - Jornal Record :.:". www.record.xl.pt. Archived from the original on 2015-09-24. Retrieved 2026-03-13.
  69. ↑ "Reportagem - Benfica - Bernardo Silva, o Messizinho do Seixal que sofre pelo clube" [Report - Benfica - Bernardo Silva, the little Messi from Seixal who suffers for the club]. Maisfutebol (به پرتغالی). Archived from the original on 2014-12-17. Retrieved 2026-03-13.
  70. ↑ "Portugal 0-2 Cape Verde Islands". BBC Sport (به انگلیسی). Archived from the original on 2015-04-01. Retrieved 2026-03-13.
  71. ↑ Hart, Simon (2015-06-27). "Under-21 2015 - History - Portugal-Germany – UEFA.com". Uefa.com (به انگلیسی). Archived from the original on 2019-12-03. Retrieved 2026-03-13.
  72. ↑ Szabolcs, Schön (2019-03-15). "iwin". iwin.uk.com (به انگلیسی). Retrieved 2026-03-13.
  73. ↑ "Silva out, Sanches in as Portugal name Euro squad". U.K. (به انگلیسی). Archived from the original on 2018-01-25. Retrieved 2026-03-13.
  74. ↑ "FIFA Confederations Cup Russia 2017 - Matches". FIFA.com (به انگلیسی). Archived from the original on 2017-02-20. Retrieved 2026-03-13.
  75. ↑ "Portugal come from behind to finish third". FIFA. 2 July 2017. Archived from the original on 4 May 2017. Retrieved 2 July 2017. Portugal finished their FIFA Confederations Cup Russia 2017 campaign on a high by beating Mexico 2–1 after extra time in the play-off for third place at the Spartak Stadium in Moscow in front of 42,659 fans.
  76. ↑ Crawford, Stephen. "Revealed: Every World Cup 2018 squad - Final 23-man lists | Goal.com" (به انگلیسی). Archived from the original on 2018-07-20. Retrieved 2026-03-13.
  77. ↑ "Bernardo Silva". FIFA. Archived from the original on 22 June 2018. Retrieved 24 February 2019.
  78. ↑ "Bernardo Silva". UEFA. Archived from the original on 15 April 2020. Retrieved 26 February 2019.
  79. ↑ "Poland vs Portugal". UEFA. Retrieved 26 February 2019.
  80. ↑ Kappel, David (6 June 2019). "Hat-Trick Hero Ronaldo Sets New World Record". Soccer Laduma. Retrieved 6 June 2019.
  81. ↑ "Bernardo Silva and Frenkie de Jong honoured". UEFA. 9 June 2019. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved 9 June 2019.
  82. ↑ Taylor, Daniel (2019-06-09). "Portugal win Nations League as Gonçalo Guedes does for the Netherlands". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 2026-03-13.
  83. ↑ "Convocados de Portugal para o EURO 2020". UEFA. 20 May 2021. Archived from the original on 8 March 2022. Retrieved 11 November 2021.
  84. ↑ Thanveer, Dakir Mohammed (25 October 2022). "Portugal reportedly name provisional 55-man squad for 2022 FIFA World Cup; Liverpool star receives surprise call up". Sportskeeda. Archived from the original on 9 November 2022. Retrieved 9 November 2022.
  85. ↑ "Os 26 convocados de Portugal: Gonçalo Ramos, António Silva, Otávio e Matheus Nunes chamados" [Portugal select 26: Gonçalo Ramos, António Silva, Otávio and Matheus Nunes called] (به پرتغالی). SAPO. 10 November 2022. Archived from the original on 10 November 2022. Retrieved 10 November 2022.
  86. ↑ Glendenning, Barry (2022-12-10). "Morocco 1-0 Portugal: World Cup 2022 quarter-final – as it happened". the Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 2026-03-13.
  87. ↑ "Ronaldo equals men's international appearance record". FIFA. Retrieved 17 December 2022.
  88. ↑ Lemos, Pedro (11 September 2023). "Portugal 9–0 Luxemburgo (crónica)" [Portugal 9–0 Luxembourg (report)] (به پرتغالی). Mais Futebol. Archived from the original on 29 September 2023. Retrieved 11 September 2023.
  89. ↑ "Convocados para o Euro 2024" [Called up for Euro 2024] (به پرتغالی). Portuguese Football Federation. 21 May 2024. Retrieved 21 May 2024.
  90. ↑ "Cristiano Ronaldo continues to break records". en.as.com. 22 June 2024. Retrieved 22 June 2024.
  91. ↑ "Portugal vs Slovenia: Line-ups". UEFA. Retrieved 3 July 2024.
  92. ↑ Sanders, Emma (5 July 2024). "Portugal 0–0 France (France win 5–3 on pens)". BBC Sport. Retrieved 6 July 2024.
  93. ↑ "Internacionais portugueses distinguidos" (به پرتغالی). Portuguese Football Federation. 23 March 2025.
  94. ↑ "Portugal 5–2 Denmark". UEFA. 23 March 2025.
  95. ↑ "Convocatória para Liga das Nações divulgada" [Nations League squad announced]. Portuguese Football Federation (به پرتغالی). 20 May 2025. Retrieved 26 May 2025.
  96. ↑ Spiers, Tim; Corrigan, Dermot; James, Stuart (2025-06-08). "Spain 2 Portugal 2 (3-5 on pens): Mendes vs Yamal, Ronaldo being Ronaldo, and World Cup chances". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 2026-03-13.
  97. ↑ Hirst, Paul (22 January 2019). "Bernardo Silva: I have always been full of energy. I need to be moving". The Times. Archived from the original on 6 October 2019. Retrieved 6 October 2019.
  98. ↑ Bray, Joe (14 February 2019). "Bernardo Silva reveals his favourite position to play for Man City". Manchester Evening News. Archived from the original on 6 October 2019. Retrieved 6 October 2019.
  99. ↑ Alves, Marcus (13 December 2018). "Bernardo Silva: From Ball Boy to Perennial Sub to Manchester City Star". Bleacher Report. Archived from the original on 6 October 2019. Retrieved 6 October 2019.
  100. ↑ Jolly, Richard (5 March 2021). "Manchester City: How the false nine became Pep Guardiola's Plan A". fourfourtwo.com. Archived from the original on 29 April 2021. Retrieved 29 April 2021.
  101. ↑ Tighe, Sam (10 June 2019). "2019 Ballon d'Or Rankings After Champions League and Nations League Finals". Bleacher Report. Archived from the original on 6 October 2019. Retrieved 6 October 2019.
  102. ↑ Chioffi, Stefano (4 February 2015). "Bernardo Silva, il Monaco lo riscatta per 16 milioni" [Bernardo Silva, Monaco acquires him outright for 16 million]. Il Corriere dello Sport (به ایتالیایی). Archived from the original on 6 October 2019. Retrieved 6 October 2019.
  103. ↑ Jack, Pitt-Brooke (8 September 2017). "Calm and collected: Bernardo Silva ready to make his name in the Premier League with Manchester City". The Independent. Archived from the original on 3 April 2019. Retrieved 6 October 2019.
  104. ↑ Jackson, Jamie (2019-02-23). "Bernardo Silva: Manchester City's rising star beloved by Pep Guardiola". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Archived from the original on 6 October 2019. Retrieved 2026-03-13.
  105. ↑ Flanagan, Chris (15 September 2016). "Bernardo Silva: Why Spurs conqueror could still end up at Manchester United". Yahoo. Archived from the original on 6 October 2019. Retrieved 6 October 2019.
  106. ↑ Hirst, Paul (22 January 2019). "Bernardo Silva: I have always been full of energy. I need to be moving". The Times. Archived from the original on 6 October 2019. Retrieved 6 October 2019.
  107. ↑ Bray, Joe (14 February 2019). "Bernardo Silva reveals his favourite position to play for Man City". Manchester Evening News. Archived from the original on 6 October 2019. Retrieved 6 October 2019.
  108. ↑ Alves, Marcus (13 December 2018). "Bernardo Silva: From Ball Boy to Perennial Sub to Manchester City Star". Bleacher Report. Archived from the original on 6 October 2019. Retrieved 6 October 2019.
  109. ↑ Jolly, Richard (5 March 2021). "Manchester City: How the false nine became Pep Guardiola's Plan A". fourfourtwo.com. Archived from the original on 29 April 2021. Retrieved 29 April 2021.
  110. ↑ "Bernardo Silva: Five things about 'little Messi,' set to join Manchester City". ESPN. 26 May 2017. Archived from the original on 3 April 2019. Retrieved 12 March 2018. It's reasonable to suppose he will settle quickly in England, especially considering his more-than-passable English skills, despite never having lived there.
  111. ↑ "Calm and collected: Bernardo Silva ready to make his name in the Premier League with Manchester City". The Independent. 8 September 2017. Archived from the original on 3 April 2019. Retrieved 22 March 2018. He grew up in a comfortable middle-class home; his mother is an art teacher, his father a businessman. They sent him to private school – his English is immaculate with an American tinge – and wanted him to keep studying.
  112. ↑ "Bernardo Silva reveals his Man City goals". Manchester Evening News. 6 August 2017. Archived from the original on 11 April 2019. Retrieved 12 March 2018. He speaks softly, earnestly and in perfect English – a skill picked up from studying in a British college in Lisbon from a young age and improved further (more importantly) when it was established that it was the only common language he shared with his French girlfriend.
  113. ↑ Matallans, Javier (21 May 2020). "Bernardo Silva: "You can never write Real Madrid off"". AS. Archived from the original on 26 July 2021. Retrieved 21 April 2021.
  114. ↑ "Bernardo Silva e Matilde: primos à conversa na seleção". Bancada.pt (به پرتغالی). 10 June 2017. Archived from the original on 1 June 2019. Retrieved 16 April 2018.
  115. ↑ "FUR REAL? 'I'll take it as a compliment' – John Stones reveals reason why Man City teammate Bernardo Silva named his dog after him". TalkSport. 21 September 2022.
  116. ↑ "Para Bernardo Silva, Benfica tem vantagem no clássico" [To Bernardo Silva, Benfica have advantage in the classic]. Renascença (به پرتغالی). 20 March 2017. Archived from the original on 3 April 2019. Retrieved 28 August 2017.
  117. ↑ "Benfica: Bernardo Silva critica falta de debates entre candidatos na BTV" [Benfica: Bernardo Silva criticizes lack of debates between candidates on BTV]. Maisfutebol (به پرتغالی). 27 July 2020. Archived from the original on 16 September 2020. Retrieved 16 September 2020.
  118. ↑ "Bernardo Silva wedding: Man City star weds model girlfriend, Ines Tomaz". SoccerBrief. 3 July 2023.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=برناردو_سیلوا&oldid=43755059»