جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴

مختصات: ۳۴°۹′۴۱″ شمالی ۱۱۸°۱۰′۳″ غربی / ۳۴٫۱۶۱۳۹°شمالی ۱۱۸٫۱۶۷۵۰°غربی / 34.16139; -118.16750 (Rose Bowl)
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴
World Cup '94
1994FIFAWorldCup.png
نشان رسمی جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴
جزئیات مسابقات
کشور میزبانایالات متحده آمریکا
تاریخ برگزاری۱۷ ژوئن – ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۴
۲۷ خرداد – ۲۶ تیر ۱۳۷۳
شمار تیم‌ها۲۴ (از ۵ کنفدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها۹ (در ۹ شهر)
رده‌بندی نهایی
 برزیل
آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده۵۲
گل‌های زده شده۱۴۱ (۲٫۷۱ گل به‌ازای هر بازی)
تماشاگران۳٬۵۸۷٬۵۳۸ (۶۸٬۹۹۱ نفر به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان)بلغارستان هریستو استویچکوف
روسیه اولگ سالنکو
(۶ گل)
بهترین بازیکن(ـان)برزیل روماریو
بهترین بازیکن جوانهلند مارک اورمارس
بهترین دروازه‌بانبلژیکمیشل پرودوم

جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ پانزدهمین دوره از این بازی‌های جام جهانی فوتبال بود که در ایالات متحده آمریکا برگزار شد. این مسابقات از تاریخ ۱۷ ژوئن تا ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۴ در شهرهای مختلف این کشور برگزار شد. برزیل و ایتالیا فینال این جام را برگزار کردند که پس از تساوی صفر صفر در ۱۲۰ دقیقه کار به ضربات پنالتی کشید و برزیل ۳ بر ۲ پیروز شد. روبرتو باجو از ایتالیا آخرین پنالتی تیم خود را از دست داد. برای اولین بار در تاریخ جام‌های جهانی فوتبال قهرمان در ضربات پنالتی مشخص شد. با توجه به این که قبل از برگزاری این بازی ها تیم های ملی فوتبال برزیل، ایتالیا و آلمان هر کدام سه بار موفق به قهرمانی در جام جهانی شده بودند، تیم ملی فوتبال برزیل با قهرمانی در این جام موفق شد رکورد قهرمانی خود را به عدد چهار رسانده و از کشورهای آلمان و ایتالیا پیشی بگیرد. گفتنی است تیم ملی فوتبال برزیل همه جام های قبلی خود را در زمان جام ژول ریمه کسب کرده بود و این جام اولین باری بود که موفق به کسب جام طلایی جدید شد.

هریستو استویچکف از بلغارستان و اولگ سالنکو از روسیه با ۶ گل به‌طور مشترک آقای گل این بازی‌ها بودند.

بر خلاف پیش‌بینی‌هایی که انجام شده بود، استقبال بسیار زیادی از این بازی‌ها در آمریکا صورت گرفت. گنجایش بالای ورزشگاه‌های آمریکا در مقایسه با اروپا و آمریکای لاتین، میانگین تعداد تماشاگران در هر بازی را به بیش از ۶۹ هزار نفر رسانید که این رقم از سال ۱۹۵۰ بی‌سابقه بود.

مارادونای افسانه‌ای هم متهم به استفاده از داروهای غیر مجاز شد و با وجود این که در دو بازی نخست دور مقدماتی در تیم ملی فوتبال آرژانتین حضور داشت اما از حضور در ادامه رقابت‌ها بازماند. این جام جهانی آخرین جامی بود که مارادونا در آن حضور داشت. رویداد دیگر این بود که مدافع تیم ملی کلمبیا آندره اسکوبار در بازیهای دور اول جام جهانی در برابر تیم ملی فوتبال آمریکا، به اشتباه یک گل به خودی زد و منجر به حذف کلمبیا شد. ده روز بعد و در حالی که پس از حذف تیم ملی کلمبیا از دور مقدماتی بازی ها به کشورش بازگشته بود مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به قتل رسید. گفته می شد که این بازیکن قربانی مافیای شرط بندی کلمبیا شده است.

شگفتی سازهای بزرگ این رقابتها بلغارستان و تیم ملی سوئد بودند که به جمع چهار تیم برتر رقابت ها راه یافتند. هریستو استویچکف بلغاری و تیمش موفق شدند در مرحلهٔ یک چهارم نهایی تیم فوتبال آلمان مدافع عنوان قهرمانی را شکست دهند. در این دیدار هریستو استویچکف موفق به زدن گل اول تیمش شد و گل دوم را هم یوردان لچکوف با یک ضربه سر شیرجه‌ای تماشایی به ثمر رساند تا در نهایت بلغارستان با پیروزی ۲ بر یک به دور نیمه نهایی جام بپیوندد. پس از شکست بلغارستان در نیمه نهایی از ایتالیا در دیدار رده بندی به مصاف شگفتی ساز دیگر جام یعنی تیم ملی فوتبال سوئد رفت که این دیدار با نتیجه چهار بر صفر به سود تیم ملی سوئد و یاران مارتین دالین و هنریک لارسن به پایان رسید. گفتنی است قبل از این دیدار تیم ملی فوتبال سوئد نیز در برابر فینالیست دیگر جام یعنی تیم ملی فوتبال برزیل در نیمه‌نهایی بازی را واگذار کرده بود.

تیم‌های حاضر[ویرایش]

گروه اول

 رومانی  سوئیس  ایالات متحده آمریکا  کلمبیا

گروه دوم

 برزیل  سوئد  روسیه  کامرون

گروه سوم

 آلمان  اسپانیا  کره جنوبی  بولیوی

گروه چهارم

 نیجریه  بلغارستان  آرژانتین  یونان

گروه پنجم

 مکزیک  جمهوری ایرلند  ایتالیا  نروژ

گروه ششم

 هلند  عربستان سعودی Flag of Belgium.svg بلژیک  مراکش

ورزشگاه‌ها[ویرایش]

پاسادینا (لس آنجلس) پونتیاک (میشیگان) استنفورد (سان فرانسیسکو)
رز بول پونتیاک سیلوردوم ورزشگاه استنفورد
ظرفیت: ۹۱٬۷۹۴ ظرفیت: ۷۷٬۵۵۷ ظرفیت: ۸۰٬۹۰۶
Rosebowl.JPG Pontiacdome.png Stanstadium view.jpg
شیکاگو دالاس بوستون
سلجر فیلد کاتن بول ورزشگاه فاکسبرو
ظرفیت: ۶۳٬۱۱۷ ظرفیت: ۶۳٬۹۹۸ ظرفیت: ۵۳٬۶۴۴
Soldier Field Chicago aerial view.jpg Red River Shootout 2006.jpg Foxborostade.png
ایست رادرفورد (شهر نیویورک) ارلندو، فلوریدا واشینگتن دی.سی.
ورزشگاه جاینتس سیتروس بول ورزشگاه آر اف کی
ظرفیت: ۷۵٬۳۳۸ ظرفیت: ۶۱٬۲۱۹ ظرفیت: ۵۳٬۱۴۲
Giants Stadium aerial.jpg Citrus Bowl aerial view.jpg RFK Stadium aerial photo, 1988.JPEG

دور مقدماتی[ویرایش]

مانند دوره‌های پیشین ۲۴ تیم در این رقابتها حضور یافتند و در شش گروه چهار تیمی به رقابت پرداختند. به دلیل شش گروهه بودن بازی ها، چهار تیم از تیم هایی که در گروه خود حائز رتبه سوم و بهترین نتایج شده بودند نیز به همراه تیم های اول و دوم گروه ها به دور یک هشتم نهایی راه یافتند که تیم ملی فوتبال آمریکای میزبان نیز یکی از آن چهار تیم بود. این دوره از بازی های جام جهانی فوتبال، آخرین باری بود که بازی ها به صورت ٢۴ تیمی برگزار شد و تمامی دوره های بعدی به صورت ٣٢ تیمی برگزار گردیده است.

کشورهای حاضر در رقابتها

یونان، نیجریه و عربستان برای نخستین بار به این رقابتها راه یافتند که از این سه تیم دو تیم نیجریه و عربستان شگفتی ساز بودند و به ترتیب در گروه‌های خود به مقام اول و دوم دست یافتند و به دور یک‌هشتم نهایی صعود کردند.

برای نخستین بار بعد از سال‌ها آلمان غربی و شرقی، یک تیم متحد به جام جهانی فرستادند.

به دلیل عملکرد قوی تیمهای آفریقایی و موفقیت کامرون در دور پیشین، سهمیه آفریقا به سه تیم رسید که نیجریه به همراه مراکش و کامرون راهی این رقابتها شد.

برای دومین بار تیم انگلیس در جام جهانی حضور نداشت. تیم ملی فوتبال فرانسه هم که در دوره بعدی جام جهانی به مقام قهرمانی رسید، در این دوره غایب بود. از اتفاقات این رقابت ها ضربه آرنج لئوناردو به صورت راموس آمریکایی در بازی تیم های ملی فوتبال برزیل و آمریکا بود که تب راموس را بلافاصله راهی بیمارستان کرد. لئوناردوی برزیلی هم با کارت قرمز مستقیم داور از بازی اخراج شد و با وجود عذرخواهی از راموس و عیادت از او در بیمارستان اما تا پایان رقابت ها از همراهی تیم کشورش محروم شد.

قهرمان[ویرایش]

در فینال مسابقات بین تیم‌های ملی برزیل و ایتالیا پس از ۱۲۰ دقیقه تلاش دو تیم به تساوی بدون گل رسیدند و در ضیافت پنالتی‌ها تیم برزیل موفق شد با نتیجهٔ سه بر دو بر ایتالیا پیروز شود و برای چهارمین بار قهرمان جام‌جهانی فوتبال شود.

 قهرمان جام جهانی ۱۹۹۴ 

برزیل
چهارمین عنوان

پیوند به بیرون و منابع[ویرایش]