توماس توخل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
توماس توخل
2019-07-17 SG Dynamo Dresden vs. Paris Saint-Germain by Sandro Halank–175.jpg
توخل در سال ۲۰۱۹
اطلاعات شخصی
نام کامل توماس توخل
زادروز ۲۹ اوت ۱۹۷۳ ‏(۴۷ سال)
زادگاه کرومباخ، آلمان غربی
قد ۱۹۴ متر (۶۳۶ فوت ۶ اینچ)
پست مدافع
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی چلسی (سرمربی)
باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۹–۱۹۸۸ تی‌اس‌وی کرومباخ
۱۹۸۸–۱۹۹۳ آگسبورگ
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۹۲–۱۹۹۴ اشتوتگارت کیکرز ۸ (۱)
۱۹۹۴–۱۹۹۸ اس‌اس‌وی اولم ۶۹ (۲)
مجموع ۷۷ (۳)
دوران مربیگری
۲۰۰۷–۲۰۰۸ آگسبورگ ب
۲۰۰۹–۲۰۱۴ ماینتس ۰۵
۲۰۱۵–۲۰۱۷ بروسیا دورتموند
۲۰۱۸–۲۰۲۰ پاری سن ژرمن
۲۰۲۱– چلسی
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

توماس توخل (آلمانی: Thomas Tuchel‎؛ زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۷۳) سرمربی فوتبال کنونی و بازیکن پیشین فوتبال اهل آلمان است که هدایت باشگاه چلسی را در لیگ برتر انگلستان برعهده دارد. توخل بعنوان یکی از بهترین مربیان حال حاضر اروپا به شمار میرود و سابقه‌ی حضور در ماینتس، دورتموند و پاریسن ژرمن را دارد.

شروع دوران فوتبالی بعنوان بازیکن[ویرایش]

او در کرومباخ متولد شد و فوتبال خود را از تیم محلی این شهر با مربیگری پدرش آغاز کرد. در سال ۱۹۸۸ به آکادمی آگسبورگ پیوست اما در ۱۹ سالگی از این تیم کنار گذاشته شد. سپس فرصت بازی در لیگ دسته دوم آلمان و اشتوتگارت کیکرز را بدست آورد و تا دو سال عضوی از این تیم بود. پس از آن به باشگاه اس‌اس‌وی اولم پیوست و به عنوان یک مدافع میانی ۶۹ بازی در این تیم انجام داد تا اینکه در سال ۱۹۹۸ پس از آسیب دیدگی مزمن غضروف زانو مجبور به بازنشستگی در سن ۲۵ سالگی شد.

دوران مربیگری[ویرایش]

اوایل[ویرایش]

توماس توخل در سال ۲۰۰۰ حرفه‌ی مربیگری را از تیم‌های پایهٔ اشتوتگارت با استخدام توسط رالف رانگنیک آغاز کرد و در آنجا به پیشرفت بازیکنانی مانند ماریو گومز و هلگر بادشتوبر کمک کرد. در سال ۲۰۰۵ و تحت تأثیر توانایی های وی در مربیگری بازیکنان جوان، او به آگسبورگ بازگشت و به عنوان هماهنگ کننده‌ی تیم جوانان منصوب شد. توخل به مدت سه سال این سمت را در دست داشت و سرانجام به سمت مربیگری تیم دوم آگسبورگ در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ منصوب شد. او طی این مدت بسیاری از باشگاه های سطح بالای آلمان را تحت تاثیر قرار داد.

ماینتس ۰۵[ویرایش]

توخل در سال ۲۰۰۹ به باشگاه ماینتس ۰۵ نقل مکان کرد و جانشین یورگن کلوپ شد. او پس از ۱۲ ماه فعالیت در مربیگری جوانان ماینتس هدایت تیم اصلی باشگاه را با قراردادی دوساله برعهده گرفت. چالش حفظ ماینتس تازه صعود کرده در بوندسلیگا دشوار بود، زیرا این تیم برای فوتبال سطح بالا چندان مجهز نبود و بودجه محدودی برای صرف هزینه در اختیار داشت. با این حال توخل در استفاده از بازیکنان جوان تر به منظور ایجاد تیمی دلخواه آزاد بود.

در اولين فصل حضور او روی نيمكت ماينتس، اين تيم حتى موفق به شكست بايرن مونيخ در هفته سوم رقابت هاى بوندسليگا شد و در پايان فصل نيز رده نهم را به خود اختصاص داد كه نتيجه‌اى احترام برانگيز براى اين سرمربى جوان و تيم تازه صعود كرده ماينتس به حساب مى آيد. در دومين فصل توخل توانست به صورت شگفت انگيزى تيم ماينتس را به مقام پنجمى رقابت هاى بوندسليگا برساند، با اين وجود ماينتس با شكست در ضربات پنالتى بازى هاى مقدماتی، از حضور در رقابت هاى ليگ اروپا بازماند. در دو فصل بعدى ماينتس رده سيزدهم را به خود اختصاص داد و در پنجمين و آخرين فصل حضور توماس توخل در ماينتس، اين تيم در رده هفتم قرار گرفت و به لیگ اروپا راه یافت.

توخل امیدوار بود که بتواند پول بیشتری برای پیشرفت تیم خرج کند اما مشخص شد که بودجه‌‌ی آنها محدود خواهد بود. بنابراین او به سبب اختلافات مالی در سال ۲۰۱۴ از ماینتس جدا شد. با هدايت توماس توخل ماينتس در ۱۸۳ بازى به طور ميانگين موفق به كسب ۱.۴۳ امتياز شد. در این پنج فصل ماينتس در بوندسليگا به ثبات خوبى دست پيدا نمود و ديگر خطر سقوط اين تيم را تهديد نمیکرد. توخل در این مدت تحسین‌های زیادی را به دلیل سبک فوتبال هجومی و فعال خود دریافت کرد. او هم‌چنین توجه زیادی را به سبب استفاده و پرورش بازیکنان جوان به خود جلب کرد. او استعفا داد و یک سال به استراحت پرداخت چرا که متوجه شده بود نمی‌تواند در این باشگاه به هدف بالاتری دست پیدا کند.

بروسیا دورتموند[ویرایش]

در آوریل ۲۰۱۵، یورگن کلوپ اعلام کرد که پس از فصلی ناامید کننده بورسیا دورتموند را ترک می کند. اندکی پس از آن توماس توخل رسماً به عنوان سرمربی جدید این باشگاه معرفی شد و قراردادی سه ساله امضا کرد. توخل خیلی زود شروع به احیای تیم کرد و بازیکنانی را برای پیاده سازی سبک فوتبالی خود به خدمت گرفت. او قصد داشت خط حمله‌ی پویایی كه در ماینتس به وجود آورده بود را این بار در دورتموند بنا کند.

توخل در سال ۲۰۱۶ در کنفرانس خبری

توخل بازیکنانش را مجبور می‌کرد در زمین‌هایی بدون عرض یا بدون عمق بازی کنند. او آنها را وادار می‌کرد که ضربات بیشتری با زانو بزنند یا مدافعان را مجبور به حمل توپ تنیس می‌کرد تا مانع از درگیری بازیکنان با مدافعان شود. یک بار وقتی از بازیکنانش خواست که در حمله حرکات عمودی بیشتری داشته باشند، دو نقطه کرنر را از دو سمت زمین حذف کرد تا یک سوم هجومی زمین تمرین را به مثلث تبدیل کند. همه این کارها انجام می‌شد تا تمرینات را چنان سخت و از نظر روانی خسته کننده کند که دیدارهای واقعی در مقایسه با آن آسان به نظر بیاید.

این تیم فوتبالی روان بر پایه مالکیت توپ را در اولین فصل حضور او به نمایش می‌گذاشت و بیشتر از هر تیم دیگری تهدیدی برای سلطه گواردیولا بر بوندس‌لیگا بود. دورتموند توخل در اولین فصل کارش را با ۸۲ گل زده و ۷۸ امتیاز به پایان رساند. امتیازی که کلوپ هم با دورتموند به آن نرسید؛ همچنین دورتموند بیشترین گل زده را داشت و به عبارتی قدرتمند ترین نایب قهرمان تاریخ بوندس لیگا لقب گرفت. آنها به فینال جام حذفی آلمان نیز راه یافتند اما در ضربات پنالتی مغلوب بایرن مونیخ شدند.

این موفقیت در همان زمان شامل بذر درگیری‌های آینده بود. ستارگان این تیم به قدری تحت هدایت خلاقانه توخل درخشان ظاهر شدند که به باشگاه‌های بزرگ‌تر و ثروتمندتر پیوستند. از جمله متس همولس، ایلکای گوندوغان و هنریک مخیتاریان دورتموند بازیکنان با استعداد جوانی را جایگزین کرد اما توخل از این ناراحت بود که باشگاه باید تلاش بیشتری برای حفظ بازیکنان کلیدی انجام میداد و با بعضی از انتخاب‌های آنها برای بازیکنان جدید مخالف بود.

فصل ۲۰۱۷-۲۰۱۶ به خوبی فصل قبل پیش نرفت و آن‌ها فصل را در رتبه‌ی سوم پس از بایرن مونیخ و لایپزیش به پایان رساندند. اما زیبایی های این فصل در جای دیگری رقم خورد. توخل پس از شکست دادن آینتراخت فرانکفورت در فینال جام حذفی آلمان موفق به کسب یک عنوان قهرمانی شد. در لیگ قهرمانان اروپا آن ها در مرحله‌ی گروهی بالاتر از رئال مادرید به مرحله ی حذفی رفتند و در اولین گام با چهار گل بنفیکا را بدرقه کردند اما در مرحله‌ی بعدی روز قبل از بازی برگشت با موناکو در وستفالن اتوبوس باشگاه دورتموند مورد بمب گذاری قرار گرفت و بازیکنان دورتموند را از نظر احساسی در شرایط ضعیفی قرار داد و آن ها بازی را به موناکو واگذار کردند. مشکلات توخل و مسئولان دورتموند با این اتفاق شدت گرفت. پیرامریک اوبامیانگ در ۵۶ بازی لیگ تحت هدایت توخل ۶۳ گل به ثمر رساند و یک مرتبه بهترین گلزن بوندسلیگا شد. توخل نهایتا در پایان فصل از این تیم جدا شد.

توخل در کنار امباپه

پاری سن ژرمن[ویرایش]

پس از یک فصل استراحت، توخل در می سال ۲۰۱۸ راهی پاری سن ژرمن شد. او در نخستین فصل حضور خود در پاریس، این تیم را به قهرمانی لیگ ۱ فرانسه رساند؛ او در دومین فصل حضور خود، موفق شد سه گانهٔ داخلی فوتبال فرانسه را همراه با این تیم کسب کند و این تیم را برای نخستین بار در تاریخ خود به فینال لیگ قهرمانان اروپا برساند اما در نهایت با یک گل مقابل بایرن مونیخ مغلوب شد.[۱] با این حال فرصت حضور کامل در فصل سوم به او داده نشد. این بار مشکل ایجاد شده با لئوناردو، مدیر ورزشی پی‌اس‌جی بود. مسائل مربوط به نقل و انتقالات یکی از دلایل اصلی این مشاجره بود. سرانجام بدلیل این اختلافات، توخل در شب کریسمس اخراج شد اما تمام دستمزد شش ماه باقی مانده قراردادش را دریافت کرد و همین باعث شد که فورا بتواند در تیمی دیگر مشغول به کار شود.

چلسی[ویرایش]

وی در تاریخ ۲۶ ژانویه ۲۰۲۱، با عقد قراردادی ۱۸ ماهه به عنوان سرمربی چلسی انتخاب و جایگزین فرانک لمپارد شد. [۲] او اولین سرمربی آلمانی تاریخ باشگاه لقب گرفت و در شرایطی بحرانی به این تیم آمد. اما توخل توانست با رویکرد و تاثیری قابل توجه شروعی بسیار خوب داشته باشد و چلسی را به دو فینال جام حذفی انگلیس و لیگ قهرمانان اروپا برساند. توماس توخل به اولین سرمربی تاریخ تبدیل شد که با دو تیم متفاوت در دو فصل متوالی به فینال لیگ قهرمانان صعود می‌کند. سرانجام او به همراه چلسی، منچستر سیتی را در فینال لیگ قهرمانان اروپا شکست داد و برای دومین بار باشگاه لندنی را قهرمان این رقابت‌ها کرد.

افتخارات[ویرایش]

مربی[ویرایش]

دورتموند

پاری سن ژرمن

چلسی

منابع[ویرایش]

  1. «PSG vence Lyon nos pênaltis e conquista Copa da Liga Francesa». Agência Brasil (به پرتغالی). ۲۰۲۰-۰۷-۳۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۱۹.
  2. «توماس توخل سرمربی چلسی شد / رسمی». طرفداری. ۲۰۲۱-۰۱-۲۶.
  3. "PSG edge ASSE for Coupe de France win!". ligue1.com. 24 July 2020. Archived from the original on 3 November 2020. Retrieved 25 July 2020.
  4. Brunt, Gordon (31 July 2020). "PSG win Coupe de la Ligue to complete domestic quadruple". theScore.com. Retrieved 31 July 2020.
  5. "Premier trophée pour un PSG sans pitié" [First trophy for a merciless PSG]. LFP.fr (به French). Ligue de Football Professionnel. 4 August 2018. Retrieved 4 August 2018.
  6. {{cite web|url=https://www.ligue1.com/tropheeChampions/article/mbappe-and-di-maria-earn-psg-first-2019-20-trophy.htm%7Ctitle=Mbappé[پیوند مرده] and Di Maria Earn PSG First 2019-20 Trophy|website=www.ligue1.com}|date=3 August 2019|accessdate=3 August 2019}

پیوند به بیرون[ویرایش]