جفت‌یابی (انسان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
انسان‌ها دنبال جفت مناسب برای یک رابطه عاشقانه هستند

جفت‌یابی انسان یا جفت جویی یا همسریابی فرایند یافتن یک فرد مناسب برای ازدواج یا رابطه عاشقانه یا دوستی است.

مکان[ویرایش]

مکان‌های عمومی مانند دانشگاه یا مسجد یا کلیسا یا مهمانی‌ها مثلاً جشن تولد دوستان مکان‌های آشنایی و همسریابی می‌باشند.

نظر دوموسه[ویرایش]

دوموسه می‌گوید: "تمام مردان دروغ زن و مکار و گزافه گو و دو رو و ستیزه جو هستند و همه زنان خودپسند و ظاهرساز و خیانتکار؛ ولی در جهان فقط یک چیز مقدس و عالی وجود دارد و آن آمیزش این دو موجود ناقص است…
آداب جفت جویی در بزرگسالان عبارت است از حمله برای تصرف در مردان و عقب‌نشینی برای دلبری و فریبندگی در زنان (البته در بعضی جاها استثناهایی دیده می‌شود). چون مرد طبعاً جنگی و حیوان شکاری است عملش مثبت و تهاجمی است، زن برای او همچون جایزه‌ای است که باید آن را برباید و مالک شود، جفت جویی جنگ و پیکار است و ازدواج تصاحب و اقتدار. عفت فراوان زن خادم مقاصد توالد است، زیرا امتناع محجوبانه او کمکی به انتخاب جنس است. عفت، زنان را توانا می‌سازد که با جستجوی بیشتر، عاشق خود را یعنی کسی را که افتخار پدری فرزندان او را خواهد داشت برگزیند. منافع گروه و نوع از زبان زن سخن می‌گوید. همچنان که منافع فرد از گلوی مرد بیرون می‌آید… در عشق بازی زن از مرد ماهرتر است زیرا میل او چندان شدید نیست که دیده عقل او را ببندند."[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]