سهره‌های داروین

سهره‌های داروین
سهره زمینی بزرگ، سهره زمینی میان‌جثه Small Tree Finch, Green Warbler-Finch
رده‌بندی علمی
فرمانرو:	جانوران
شاخه:	طنابداران
رده:	پرندگان
راسته:	گنجشک‌سانان
تیره:	تناجر (متن را ببینید)
سرده‌ها
سهره‌های زمینی Camarhynchus/Platyspiza Certhidea سهره نارگیل

سهره‌های داروین

سهره‌های داروین گروهی از ۱۳ گونهٔ پرندهٔ بومی مجمع‌الجزایر گالاپاگوس هستند که چارلز داروین در سفر خود به این جزایر در سال ۱۸۳۵ مشاهده کرد.

رده‌بندی

جان گولد، پرنده‌شناس انگلیسی، این سهره‌ها را به چهار سرده تقسیم کرد: Geospiza، Cactornis، Camarhynchus و Certhidea.

ویژگی‌ها

این پرندگان از نظر ویژگی‌های عمومی مانند منقار، دم کوتاه و پرها مشابه‌اند، اما منقارهایشان از نظر اندازه و شکل بسیار متنوع است؛ از گونه‌های منقار بزرگ تا سسک‌مانندها (warbler-finches). گونه‌های Cactornis بیشتر از گل‌های کاکتوس تغذیه می‌کنند، در حالی که دیگر گونه‌ها در زیستگاه‌های خشک و بایر به دنبال دانه‌ها و حشرات هستند.

اهمیت تکاملی

داروین پیشنهاد کرد که این تنوع از یک گونهٔ اولیه منشأ گرفته که در طول زمان برای اهداف مختلف (مانند تغذیه از دانه‌ها یا کاکتوس) تغییر یافته است. او همچنین دریافت که هر جزیره (از جمله چارلز، چاتم و جیمز) گونه‌های خاص خود از سهره‌ها و پرندگان مقلد را دارد. این مشاهدات از شواهد کلیدی برای شکل‌گیری نظریهٔ انتخاب طبیعی او بودند.

طبقه‌بندی

تیره

زیست‌شناسان تا چند دهه این پرندگان و زردپره‌ایان برِّ جدید را در تیره گنجشک‌ها و buntingهای برِّ قدیم قرار می‌دادند. هرچند طبقه‌بندی سیبلی-الکویست* سهره‌های داروین را با tanagerها هم‌تیره می‌داند (تیره Thraupidae). انجمن پرنده‌شناسی آمریکا، در چک لیست آمریکای شمالی خود، مکان فنچ کوکوس را در Emberizidae اما با ستاره نشان می‌دهد که نشان‌دهنده احتمال جایگاه اشتباه است؛ در چک لیست تجربی آمریکای جنوبی آن، گونه‌های گالاپاگوس در incertae sedis با مکان نامشخص قرار دارند.

گونه‌ها

• سرده سهره‌های زمینی
  • سهره کاکتوسی بزرگ (Geospiza conirostris)
  • سهره زمینی نوک‌تیز (Geospiza difficilis)
    • سهره خون‌آشام (Geospiza difficilis septentrionalis)
  • سهره زمینی میان‌جثه (Geospiza fortis)
  • سهره زمینی کوچک (Geospiza fuliginosa)
  • سهره زمینی بزرگ (Geospiza magnirostris)
    • Darwin's Large Ground Finch (Geospiza magnirostris magnirostris) – احتمالاً منقرض شده (۱۹۵۷?)
  • سهره کاکتوسی معمولی (Geospiza scandens)
• سرده Camarhynchus
  • Large Tree Finch (Camarhynchus psittacula)
  • Medium Tree Finch (Camarhynchus pauper)
  • Small Tree Finch (Camarhynchus parvulus)
  • سهره دارکوبی (Camarhynchus pallidus) – sometimes separated in Cactospiza
  • Mangrove Finch (Camarhynchus heliobates)
• سرده Certhidea
  • Green Warbler-Finch (Certhidea olivacea)
  • Grey Warbler-Finch (Certhidea fusca)
• سرده Pinaroloxias
  • سهره نارگیل (Pinaroloxias inornata)
• سرده Platyspiza
  • Vegetarian Finch (Platyspiza crassirostris)

اساس مولکولی فرگشت (تغییرهای کوچک در طول زمان) منقار

در پژوهش‌های فرگشتی در سال ۲۰۰۴ مشخص شد که پروتئین مورفولوژیک استخوان ۴ (BMP4) منجر به تنوع اندازه و شکلِ منقار در میان سهره‌ها شده است. BMP4 در جنینِ در حال رشد بر ویژگی‌های اسکلتی شامل منقار تأثیر می‌گذارد. همان گروه نشان داد که شکل‌های متفاوت فرگشت منقار فنچ‌های داروین نیز متأثر از زمان‌بندی کمی متفاوت و حالت فضاییِ یک ژن به نام کالمودولین (CAM) است. کالمودولین در روشی مشابه BMP4، بر برخی از ویژگی‌های رشد منقار تأثیر می‌گذارد. نویسندگان نشان می‌دهند که تغییرات زمانی و مکانیِ این دو عامل احتمالاً کنترل‌کنندهٔ فرگشت مورفولوژی منقار هستند.

جستارهای وابسته

• انتخاب درهم گسیخته
• جان گولد

منابع

• Wikipedia contributors, "Darwin's finches," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Darwin%27s_finches&oldid=599332218 (accessed March 23, 2014).