زبان‌شناسی پویا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

زبان‌شناسی پویا (انگلیسی: Evolutionary linguistics‎) یا زبان‌شناسی داروینی (انگلیسی: Darwinian linguistics‎) رویکردی زیست‌جامعه‌شناسانه در بررسی زبان دارد. زبان‌شناسان پویا زبان‌شناسی را زیرشاخه‌ای از زیست‌شناسی تکاملی و روان‌شناسی فرگشتی در نظر می‌گیرند. این رویکرد همچنین ارتباط نزدیکی با انسان‌شناسی تکاملی، زبان‌شناسی شناختی و زبان‌شناسی زیستی دارد. زبان‌شناسی پویا که زبان‌ها را به عنوان حاصلی از سرشت بررسی می‌کند، گرایش به منشا و شکوفایی بیولوژیکی زبان دارد. زبان‌شناسی پویا در تضاد با رویکردهای انسان‌گرایانه، به خصوص زبان‌شناسی ساخت‌گرا است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]