عشق بی شرط

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عشق مادرانه از نمونه‌های عشق بی قید و شرط شناخته می‌شود.

عشق بی شرط به نوعی از محبت کردن گفته می‌شود که در آن هیچ قید، محدودیت یا شرطی وجود ندارد. این اصطلاح گاه با اصطلاحات دیگری مانند ایثار واقعی یا عشق کامل مربوط دانسته می‌شود. هر دیدگاه تخصصی‌ای روش خاصی برای توصیف عشق بی شرط دارد، اما بیشتر آنها موافقند که این نوع از عشق، عشقی است که هیچ محدودیتی ندارد و تغییرناپذیر است.

در مسیحیت، عشق بی شرط بخشی از چهار عشق است. محبت، دوستی، اروسی و نیکوکاری.[۱] در رفتارشناسی جانوران، عشق بی شرط به نوعی از ایثار اطلاق می‌شود که در آن رفتاری یا افرادی کمک به تناسب شخص دیگر می‌کنند ولی خودشان نفعی نمی‌برند. در روانشناسی، عشق بی شرط به حالت ذهنی اطلاق می‌شود که در آن فرد بدون هرگونه مدرک و فایده ای برای نفع خود، هدف افزایش رفاه دیگران را دارد. این اصطلاح همچنین به‌طور گسترده در کتابچه‌های مشاوره خانواده و زوج‌ها استفاده می‌شود. سگ‌ها غالباً نمونه‌هایی از حیواناتی هستند که عشق بی قید و شرط نشان می‌دهند.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Lewis, C.S. (1960). The Four Loves. Ireland: Harvest Books. ISBN 0-15-632930-1.
  2. "Research finds brain associated affection similar pets humans". Retrieved 23 June 2017.