دوست‌پسر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یک دختر با دوست پسرش (احتمالاً)
یک پسر با دوست پسرش

دوست پسر عنوانی است که به یک پسر یا یک مرد داده می‌شود و در تعریف دوست و همدمی است که با شخصی که متقابلاً رابطه دارد، ارتباطی عاشقانه یا جنسی یا هم عاشقانه و هم جنسی برقرار کرده‌است.

عناوین شوهر، شریک زندگی و دیگر نسبت‌های نکاحی در این توصیف نمی‌گنجند. نسبت دوست پسر در بعضی فرهنگ‌ها به دوست یک مرد یا پسر که رابطه جنسی و عاشقانه ندارند نیز اطلاق شود. علاوه بر این همجنسگرایان مرد نیز به شریک عشقی خود دوست پسر می‌گویند.[۱]

حوزه تعریف و فرهنگ‌ها[ویرایش]

«فرد مهم»، «شریک زندگی»، «همدم بدون دردسر» عناوینی است که به دو دوست اطلاق می‌شود که خارج از پیمان زناشویی با هم زندگی می‌کنند. به ویژه دو نفر که بدون عقد زناشویی، زندگی مشترک دارند و ممکن است دارای فرزند هم باشند که (به انگلیسی: cohabiting) گفته می‌شود. بسته به طرز فکر، فرهنگ، عادات و هدف، برای هر کس معنای دوست پسر متفاوت است. مثلاً در قرن بیستم در کشور آمریکا، زن‌ها اغلب به دعوت آقایان نجیب‌زاده و شریف به منزل آن‌ها دعوت می‌شدند. پسران مجرد هم به امید معاشقه از طرف خانم‌ها به خانه آن‌ها سر می‌زدند. جایگاه این موضوع در ذهن افراد جامعه هم تفاوت دارد.

آمار[ویرایش]

در گذشته دوستی (با جنس مخالف) و ارتباط ایشان خارج از ازدواج، چه به صورت عاشقانه و چه به صورت جنسی، نامشروع [نیازمند منبع] و خارج از مقررات بود، اما امروزه این رابطه عموماً پذیرفته شده[۲] و به دور از بار معنایی منفی است[نیازمند منبع]. در هر فرهنگی و بنا بر آداب و فرهنگ هر قومیتی روش انتخاب فرد مورد نظر از جنس مخالف و همچنین چگونگی برقراری ارتباط با او مختلف و گاهی هم متضاد است، در کشورهایی مثل آمریکا نیز که فضای آزاد برای ارتباطات دو جنس به گونه‌ای فراهم است، حدود ۵۰ تا ۸۰ درصد دختران و پسران نوجوان در آن پیش از ازدواج در فعالیت‌های جنسی شرکت دارند، با این حال محدودیت‌های اخلاقی، عرفی و قانونی برای این خواسته و غریزه انسانی وجود دارد. در کشور ایران نیز مسئله روابط دختران و پسران قبل از ازدواج به عنوان یکی از مسائل مبتلا به و در عین حال چالش‌برانگیز می‌باشد. درایران طبق چندین تحقیق به عمل آمده مشخص شده‌است که حدود ۳۰ تا ۷۰ درصد نوجوانان به نوعی با موضوع دوستی با جنس مخالف درگیرند، همچنین در یک پژوهش گسترده که روی ۷۵ هزار نفر از جوانان و نوجوانان ۱۴ تا ۱۹ ساله در سراسر کشور انجام شد، ۴۵ درصد از نمونه‌ها عنوان کردند که مسائل جنسی فکرشان را آزار می‌دهد و ۳۵ درصد مطرح نمودند که به خاطر مسائل جنسی گاهی به درد سر افتاده‌اند. با وجود اینکه نوع ارتباط بین دوجنس نگرانی‌هایی را در جوامع مختلف به وجود آورده و حتی به عنوان نشانه برخی معضلات و نابهنجاری‌ها و نیز نتیجه آن شناخته می‌شود، با این حال هنوز اختلاف نظر در مورد بهترین راه‌ها برای برقراری ارتباط مناسب بین دوجنس وجود دارد.[۳]

حکومت حال حاضر ایران مخالف روابط دختر و پسر قبل از ازدواج بوده و در همین راستا به گزارش ایسنا در اردیبهشت ۱۳۹۳، محمود گلزاری معاون ساماندهی امور جوانان وزیر ورزش و جوانان گفت: «متأسفانه ارتباط دختران و پسران نسبت به ۳۰ سال گذشته سه برابر شده و زمان شروع رابطه به دوران تحصیلی راهنمایی و نوع رابطه ازعاطفی به جنسی رسیده و ارتباط هم‌زمان با چند نفر زیاد شده‌است.»[۴][۵]

منابع[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «تهیه‌کننده همجنسگرای سخنرانی پادشاه از دوست پسر خود تشکر کرد». washingtonblade.
  2. http://www.asriran.com/fa/news/247261/نقش-خانواده‌ها-در-دوستی-دختر-و-پسر
  3. «بررسی تأثیر نوع ارتباط با جنس مخالف با بهداشت روانی در دانشجویان دختر تهرانی». روزنامه آفرینش. ۱۷ فروردین ۱۳۸۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۷ خرداد ۱۳۹۰.
  4. http://www.tabnak.ir/fa/news/399738/گلزاری-ارتباط-دختران-و-پسران-3-برابر-شده-است
  5. http://isna.ir/fa/news/93022114123/گلزاری-ارتباط-دختران-و-پسران-سه-برابر-شده