همسان‌گزینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
همسان‌گزینی سنتی در روسیه قدیم

همسان‌گزینی (به انگلیسی: Matchmaking) به فرایند یافتن یک همسر مناسب و معمولاً برای ازدواج و تشکیل خانواده گفته می‌شود.

طرح ملی همسان‌گزینی در ایران[ویرایش]

طرحی است که بستهٔ اول آن تلاش برای افزایش انگیزه برای ازدواج است و مراحلی همچون ارجاع به مشاور و بسته‌های آموزشی را در بر دارد، در ۱۰ مهر ۱۳۹۳، در گزارش‌های فراوان در سایت‌های خبری مختلف، دبیر کارگروهی باعنوان «کارگروه تخصصی صنعت ملی مشاوره ازدواج»، به تشریح مراحل مختلف یک طرح با نام «طرح ملی همسان‌گزینی» پرداخت.[۱][۲]

در تاریخ 25 مرداد 1394 ، سردار سعید منتظرالمهدی، معاون اجتماعی ناجا با اشاره به سایت های همسریابی تصریح کرد: هیچ سایت همسریابی مجازی به جز سایت همسرگزینی با عنوان همسان سازی متعلق به موسسه تبیان وجود ندارد.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «طرح ملی همسان‌گزینی چیست؟». پایگاه خبری تحلیلی خرداد. ۲۰۱۴-۱۰-۰۲. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴-۱۰-۰۲. 
  2. «طرح ملی همسان‌گزینی چیست؟». آفتاب. ۲۰۱۴-۱۰-۰۲. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴-۱۰-۰۲. 
  3. «معاونت اجتماعی ناجا :تبیان تنها سایت مجاز همسریابی». tebyan.irandating.ir. بازبینی‌شده در 2016-10-21. 

پیوند به بیرون[ویرایش]