انتظار مکتب اعتراض

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

انتظار مکتب اعتراض یا انتظار مذهب اعتراض نام نظریه‌ای از علی شریعتی است که در مقاله‌ای از کتاب «حسین، وارث آدم» تبیین شده است. طبق این نظریه، انتظار به معنی اعتراض به وضع موجود است و اگر کسی منتظر است، به این معناست که از وضع موجود راضی نیست و در جهت بهتر شدن آن تلاش می‌کند. بنابراین، انتظار از یک سو انگیزه‌ای برای حرکت به سمت کمال است و از سوی دیگر نوعی امید به آینده (ایجاد وضعیت کمال مطلق هنگام ظهور منجی) را در ذهن فرد منتظر القا می‌کند.

منابع[ویرایش]

  • شریعتی، علی، حسین وارث آدم (مجموعه آثار شماره ۱۹)، تهران: انتشارات قلم، صفحات ۲۵۳ تا ۳۰۴.
  • Newby, Gordon. D. (2002), A Concise Encyclopedia of Islam, London: Oxford. p. 103