فاطمه، فاطمه است

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فاطمه فاطمه است نام کتاب کوچکی از علی شریعتی است که از روی سخنرانی سال ۱۳۴۹ وی تدوین شده‌است [۱].

این کتاب تاکنون به چندین زبان ترجمه شده‌است [۲]. این کتاب به بیان واقعی از یک بانو مسلمان می پردازد و در بخشی از این کتاب آمده است همان گونه یک زن سنتی نسبت به زن متجدد و غرب گرا متفاوت است بانوی فاطمی به یک زن سنتی.بانو فاطمه در اوج سختی پرورش یافت.بانو فاطمه به معنای واقعی آزادی است چراکه فرزندان آزادی خواه و عدالت طلب که با نادرستی مبارزه کردند از دامان همین بانو بوده است.بانویی که مونس و همراه پدر و همدم و استوار در کنار همسر و مهربان و الگو برای فرزندان خود بود. آری ما فکر می کنیم که چیز هایی را درباره آن بانو می دانیم ولیکن ما هیچ چیز را درک نکرده ایم. گویی درباره این بانو در الگوی بانوان در تاریخ با مرکبی بیرنگ نوشته اند. و اما ترجیح دادن ایشان برای ندانستن محل دفن ایشان همواره این سئوال را در ذهن تداعی میکند که چرا ؟ چرا بانو می خواستید به دین گونه دنیای فانی را رها کنید.

در بخش پایانی و مشهورترین بخش این سخنرانی، شریعتی چنین می‌گوید:

خواستم بگویم فاطمه دختر خدیجهٔ بزرگ است، دیدم فاطمه نیست.
خواستم بگویم که فاطمه دختر محمد است، دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم که فاطمه همسر علی است، دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم که فاطمه مادر حسنین است، دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم که فاطمه مادر زینب است، باز دیدم که فاطمه نیست.
نه، این‌ها همه هست و این‌همه فاطمه نیست. فاطمه فاطمه است [۳].

به امید و آرزو و تلاش برای تعجیل ظاهر شدن آقا صاحب الزمان.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]