زار
ظاهر

زار(اهل هوی، اهل هوا) در زبان فارسی به معنی حالت آشفته و نزار و خراب است، اما به صورت اصطلاحی نام یکی از موجودات ماورایی در جنوب ایران و کرانههای خلیج فارس است. ریشه افسانههای پیرامون زار از قارهٔ آفریقا ست. برگزارکنندگان مراسم زار با نواختن طبلها، دهلها یا دمامهایشان، و سوزاندن بخور زار، افراد را به یک شوریدگی جذبهگونه دچار میسازند. زیر مجموعه اهل هوا
- مشایخ
- سادات
۳نوبان
- زار
- بانیان
- جنو
- دینگمارو
- بحری
- جنگلی
و و
کسانی که درمراسم اهل هوا فعالیت میکنند باید آداب اولیه و احترامات کافی در مورد آن مطالعه بفرمایند وگرنه ممکن است با حرکتی غیرعمد باعث ناراحتی شیوخ زار شوند.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- غلامحسین ساعدی، اهل هوا، تهران: انتشارات امیرکبیر
