اشترینان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اشترینان
کشور  ایران
استان لرستان
شهرستان بروجرد
بخش اشترینان
سال شهرشدن ۱۳۴۵ خورشیدی (تأسیس شهرداری)[۱]
مردم
جمعیت ۵٬۰۸۳ نفر[۲]
اطلاعات شهری
شهردار بابک مصطفائی[۱]
پیش‌شماره تلفنی ۰۶۶[۴]

اشترینان یکی از شهرهای استان لرستان در ایران است. این شهر در شهرستان بروجرد و در ۱۵ کیلومتری شمال شهر بروجرد و در سر راه بروجرد – ملایرنهاوند قرار دارد. این شهر مرکز سیلاخور بالاست و آب و هوای سرد کوهستانی دارد. اشترینان به احتمال زیاد اشتربان بوده‌است و یکی از کاروانسراهای بر سر راه بروجرد و اصفهان به همدان و بغداد بوده‌است. کوه و قلعه یزدگرد در شرق آن است و کوه گرین در غرب آن. هسته اولیه شهر بنا بر لغت نامه دهخدا متشکل از چهار چشمه بوده‌است.

تاریخچه[ویرایش]

این شهر دارای قدمتی دیرینه است و براساس سنگ نوشته‌های یافت شده قدمت آن به زمان حمله اعراب به ایران می‌رسد. نام اشترینان به احتمال زیاد براین اساس انتخاب شده است که در زمان یزدگرد چون این منطقه خوش آب و هوا بوده است برای نگهداری چارپان سپاه یزگرد استفاده می‌شده و همین اساس به آن اشتربان می‌گفته‌اند که بعدها در اثر گذشت زمان به اشترینان تبدیل شده است.[نیازمند منبع] بر اساس نقلی دیگر، چون در قدیم سوغات این شهر نان‌های بزرگی بوده است، و بزرگترین حیوان حلال گوشت نیز شتر بوده است، از این رو نام اشترینان (نان‌هایی به اندازه شتر) برای این شهر انتخاب شده است.[۵]

البته این موضوع شامل سایر مکانهای اطراف آن نیز می‌شود به طوری که مثلاً روستای دهریز که در ضلع شمال غربی اشترینان قراردارد به عنوان آشپزخانه و محل طبخ غذای سپاه یزدگرد بوده و به آن دیگ ریز می‌گفته‌اند که به دهریز تبدیل شده است.[نیازمند منبع]

در کتاب مجمل التواریخ که به شرح احوال دوران افشاریان و زندیه اختصاص دارد به قلعه و شهری به نام اشتران در نزدیکی همدان اشاره شده است که احتمالا همان اشترینان است. در صفحه ۱۴۲ این کتاب در شرح اتفاقات مربوط به میرزا محمدتقی آمده که با حسین خان به طمع دریافت حکومت کرمانشاه به اصفهان رفت و با دریافت خودمختاری کل به سمت کرمانشاه برگشت و سرداران تفنگچی (خوانین) ایلات را خواست که بدون اطلاع امیرخان و میرزا محمدتقی در همدان به وی بپیوندند. خوانین با جمعیت زیاد روانه شدند: {{نقل قول|(خوانین) چند روز در منزل اشتران که نزدیک همدان است توقف نمودند. امیرخان بر حقیقت احوال آنها مطلع شده هفت هزار سوار برداشته با چهارضرب توب به سمت اشتران مرحله پیما گردید. حسین خان آگاهی یافته با وجود بی چشمی که دم از هم چشمی می زد تلافی را صلاح ندانسته در قلعه اشتران با مرتضی قلی خان تحصن اختیار نمودند. و امیرخان دو روز آنها را محاصره نموده کاری از پیش نبرد و عطف عنان به جانب قلعه نمود.[۶]

جمعیت[ویرایش]

بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت این شهر ۵٬۰۸۳ نفر برآورد شده است.

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «شهرداری اشترینان». پایگاه خبری و اطلاع رسانی خدمات شهری ایران. ۲۰۱۴-۱۰-۲۶. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴-۱۰-۲۶. 
  2. مرکز آمار ایران. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۰». سایت برای مرکز آمار ایران، ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۴. 
  3. قوم لر-امان الهی بهاروند
  4. «پیش شماره شهرستان‌های استان لرستان»(فارسی)‎. وب‌گاه مخابرات استان لرستان. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۴. 
  5. سایت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان لرستان
  6. گلستانه. مجمل التواریخ. دانشگاه تهران، 1356.