ابوداوود سلیمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حافظ ابوداود با نام کامل ابو داوود سلیمان بن الأشعث بن اسحاق بن بشیر بن شّداد بن عمران الأزدی السجستانی (۲۰۲ _ ۲۷۵ هجری قمری) معروف به امام حافظ ابوداود ، نویسندهٔ کتاب سنن ابوداود است که یکی از صحاح سته است. وی در سیستان متولد شد، مدتی در مسافرت گذرانید، تألیف او به سنن دارای اجادیثی است که جنبهٔ فقه دارد. او در سال ۲۷۵ هجری قمری درگذشت. او در طول زندگی خود حدود 500.000 حدیث جمع آوری کرد ک هاز میان آنها فقط 4.800 عدد را مورد تایید خود قرار داد. در نهایت نیز گفت که از کتابش تنها 4 حدیث برای یک انسان هوشمند و متفکر کافی است: 1- اعمال هرکسی را تنها باید از روی نیت او قضاوت کرد. 2- قسمتی از برداشت خوب انسان از اسلام این است که او هرچه را که موجب نگرانی اش نیست تنها رها می کند. 3- هیچ کسی از شما ایمان نمی آورد مگر اینکه آنچه برای خود دوست می دارد برای برادرش نیز دوست بدارد. 4- حلال مشخص است، حرام نیز مشخص است، اما بین آن دو مواردی شک برانگیز وجود دارد.هرکسی از آن موارد شک برانگیز پرهیز کند دین خود را حفظ کرده است.

منابع[ویرایش]

  • العظم، رفیق ، “ (أشهر مشاهیر الإسلام) “، چاپ: دارالرائد العربی، بیروت. لبنان. ۱۴۰۱ هـ - ۱۹۸۱ میلادی.