سنن ابوداود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سنن ابی داود[ویرایش]

یکی از معتبرترین کتب حدیث در بین مسلمانان است که توسط حافظ ابوداود سلیمان‌بن‌اشعث سجستانی (۲۰۲ _ ۲۷۵ هجری) نوشته شده‌است.

نام کامل وی، ابوداوود سلیمان‌بن‌الأشعث‌بن‌اسحاق‌بن‌بشیربن‌شّدادبن‌عمران الأزدی السجستانی است و در ماه شوال سال ۲۷۵ هجری قمری، در بصره درگذشت.

او نیز مانند سایر گردآورندگان کتب صحاح سته اهل ایران بوده و سجستان معرّب کلمه سگستان یا همان سیستان کنونی است که امروزه استانی با نام سیستان‌وبلوچستان در جنوب شرقی ایران قرار دارد. در آن موقع، زرنج یکی از مهم‌ترین شهرهای آن بوده که امروزه در افغانستان واقع شده‌ است. ابوعیسی ترمذی بعدها و در سال ۲۲۰ هجری به بصره رفت و محدث بصره لقب گرفت. او در طلب حدیث، به شام و مصر سفر کرد و دوباره به عراق بازگشت و از آنجا راهی نیشابور شد و بعد به زادگاهش سیستان بار سفر بست و درنهایت، در همان بصره اقامت گزید.

از شروحی که بر سنن ابی‌داوود نوشته شده است، می‌توان به عون المعبود؛ شرح سنن ابی‌داود از محمد شمس‌الحق عظیم‌آبادی اشاره کرد. طبق بعضی روایات، ابوداود در شانزدهم شوال سال ۲۷۵ هجری وفات کرد. معروف‌ترین کتاب او همان سنن است که عده‌ای آن را سومین از صحاح سته و بعد از صحیح بخاری و صحیح مسلم می‌دانند.

از دیگر کتب او می‌توان به کتاب اصحاب الشعبی، مسند مالک، کتاب الناسخ، کتاب القدر، کتاب فی الرجال، کتاب المراسیل و برخی کتب دیگر اشاره کرد .

پیوند به بیرون[ویرایش]

ترجمه سنن ابوداوود به انگلیسی [پیوند مرده]

دانلود سنن ابوداوود به زبان عربی [پیوند مرده]

منابع[ویرایش]

  • العظم، رفیق ، “ (أشهر مشاهیر الإسلام) “، چاپ: دارالرائد العربی، بیروت. لبنان. ۱۴۰۱ هـ - ۱۹۸۱ میلادی.