اسحاق بن راهویه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اسحاق بن ابراهیم مروزی مشهور به ابن راهویه

اسحاق بن ابراهیم مروزی
اطلاعات شخصی
زاده۱۳۵ ه ق در نیشابور یا مرو
درگذشته۲۳۷ هـ ق در نیشابور، گورستان تلاجرد
دورانسده دوم و سوم هجری
منطقهنیشابور، مرو، حجاز، عراق، یمن، شام
مذهبسنی شافعی
آثار معروفالتفسیر؛ کتاب المسند؛ کتاب السنن، در فقه.
اشتغالعلم حدیث، تفسیر فقه اسلامی
مرتبه

ابویعقوب اسحاق بن ابراهیم بن مخلَد مروزی ابن راهویهحافظ، محدث، مفسر و فقیه معروف مسلمان و شافعی در سده سوم هجری قمری بوده است. او در عصر خویش یکی از مورد اعتمادترین نقل کنندگان حدیث به شمار می‌رفته است. شهرت ابن راهویه نزد شیعیان دوازده امامی بیشتر به نقل بخشی از حدیث سلسلة الذهب مربوط می‌شود.

نام کنیه نام پدر کنیه پدر شهرت/لقب نسب
اسحاق ابو یعقوب ابراهیم ابوالحسن ابن راهویه مروزی/سیٌد الحفٌاظ اسحاق ابن ابراهیم ابن مخلد ابن ابراهیم

سبب شهرت اسحاق بن ابراهیم به ابن راهویه

راهویه، راهو راهو (لاو لاو)در زبان کوردی(لری)به معنای کسی که با صدای بلند خبری را از زبان کسی نقل میکندکه همان جارچی میباشد. گویا پدر اسحاق،نققال یا جارچی بوده است؛ ازین روی اهالی مرو به او راهویه می‌گفتند؛ بنابراین اسحاق فرزند او به ابن راهویه (ابن =فرزند، ابن راهویه=فرزند نققال یا جارچی ) مشهور شد.[نیازمند منبع]

آثار

  • التفسیر الکبیر
  • الجامع الصغیر
  • الجامع الکبیر
  • العلم
  • المسند
  • المصنف

منابع