عبدالله بن محمد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عبدالله بن محمد دومین پسر و کوچک‌ترین فرزند محمد بن عبدالله، پیامبر اسلام، از خدیجه بود. دربارهٔ نام او ابهاماتی مطرح بود چرا که طیب و طاهر نیز نامیده می‌شد. برخی از نویسندگان، طیب و طاهر را سوای عبدالله دانسته‌اند اما تحقیقات اخیر از یکسان بودن این سه نام پرده برداشته است.[۱]

درگذشت[ویرایش]

عبدالله در خردسالی درگذشت. درگذشتش بر محمد بسیار سخت آمد که آن زمان تحت فشار سنگین دشمنانش قرار گرفته بود. درگذشت عبدالله فرصتی دیگر به دشمنان محمد داد تا به تحقیرش بپردازند. از آن سو، درگذشت عبدالله مایهٔ مسرت دشمنان محمد شده بود چرا که نسل او را ابتر (منقطع) می‌پنداشتند.[۲]

عبدالله که درگذشت، ابولهب، عموی محمد و از مخالفان سرسختش، سرمست از شادی محمد را ابتر خواند. در این هنگام بود که سورهٔ کوثر نازل شد و محمد را به اعطای کوثر (خیر و برکت فراوان) و بریده‌نسلی دشمنانش بشارت داد.[۳]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Aleem, Shamim (2011). Prophet Muhammad (S) and His Family: A Sociological Perspective. AuthorHouse. ISBN 978-1-4670-2818-9.