آخرین تانگو در پاریس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آخرین تانگو در پاریس
LastTango.jpg
پوستر فیلم
کارگردان برناردو برتولوچی
تهیه‌کننده آلبرتو گریمالدی
بازیگران مارلون براندو
ژان‌پیر لئو
ماریا اشنایدر
کاترین آلگره
موسیقی گاتو باربیری
فیلم‌برداری ویتوریو استورارو
تدوین روبرتو پرپینانی
توزیع‌کننده یونایتد آرتیستس
تاریخ‌های انتشار
  • ۱۴ اکتبر ۱۹۷۲ (۱۹۷۲-10-۱۴)
مدت زمان
۱۲۹ دقیقه
کشور ایتالیا
فرانسه
زبان انگلیسی
فرانسوی
هزینهٔ فیلم ۱٬۲۵ میلیون دلار
فروش گیشه ۹۶٬۳ میلیون دلار

آخرین تانگو در پاریس (به ایتالیایی: Ultimo Tango a Parigi) فیلمی شهوانی درام فرانسوی/ایتالیایی ساخته برناردو برتولوچی است. در این فیلم بازیگرانی چون مارلون براندو، ماریا اشنایدر و ژان‌پیر لئو حضور دارند. این فیلم شامل صحنه‌های صریح جنسی می‌باشد و به همین خاطر در آمریکا به آن ردهٔ NC-17 داده شده است.

داستان[ویرایش]

این فیلم در مورد تنهایی نسل هاست و نگاه بسیار تلخی به روابط بشری دارد. این فیلم در مورد دو انسان است که هر دو مورد بی‌مهری واقع شده‌اند؛ یکی از طرفِ زن سابق خود که به او خیانت کرده، و یکی از طرفِ کارگردان جوانی که در عشق به دختر مردد است و او را بازیچه می‌پندارد. این دو، به‌طور اتفاقی، در یک خانه، که به لطفِ فیلم‌برداریِ خوب، نمودی بسیار سرد و دلگیر دارد، با هم برخورد می‌کنند، ولی با دو دید متفاوت نسبت به یک‌دیگر: دختر جوان که پشت و پناهی می‌جوید، پس از مدتی به مردِ جااُفتاده علاقه‌مند می‌شود، ولی مردِ بدبین، با رفتار آزارگرانه‌ای که با این دختر دارد، در صدد انتقام از نوع جنس زن است (زن سابقش پس از مدت‌ها خیانت به وی، خودکشی کرده). با این همه، در پایانِ فیلم، نظرهای این دو مرد و زن در جهت عکس حرکت می‌کند: مرد عاشقِ دختر جوان می‌شود، و دختر، به علتِ این‌که فکر می‌کند از او سوءاستفاده شده، می‌خواهد مرد را ترک کند. این، برای داستان، پایانی تراژیک رقم می‌زند.

انتقادات[ویرایش]

ماریا اشنایدر بازیگر زن فرانسوی فیلم دربارهٔ صحنه‌ای از فیلم که حاوی صحنه‌هایی از آمیزش جنسی مقعدی است اعلام کرده که این قسمت در فیلمنامه نبوده و مدتی بعد افزوده شد او می‌افزاید که باید در این مورد وکیل می‌گرفته‌است چون نمی‌توان کسی را مجبور به بازی در قسمتی از فیلم کرد که در فیلمنامه نیست. اشنایدر اشک‌های خود در این صحنه را واقعی عنوان کرده است.[۱] او همچنین کارگردان فیلم را جاکش نامیده[۲] و بازی در این فیلم را تنها اشتباه زندگی خود دانسته‌است.[۳] مارلون براندو نیز دربارهٔ بازی دراین فیلم گفته‌است این فیلم او را تحقیر کرده است.[۳]

جنجال‌ها[ویرایش]

اصلی‌ترین جنجال مرتبط بود با صحنه‌ای از فیلم که درآن سکس مقعدی به تصویر کشیده شده بود و در آن از کَره به عنوان روان‌کننده جنسی استفاده شده بود.[۴][۵] برخی از منتقدان نیز، دیالوگی را مورد نقد قرار دادند که در آن وقتی بازیگر مرد از بازیگر زن می‌خواهد که انگشتش را در داخل مقعد مرد کند و سپس از بازیگر زن می‌خواهد که صمیمیت خود را به او، در میان چیزهای دیگر، با داشتن رابطه جنسی با خوک اثبات کند. وینسنت کنبای، منتقد روزنامه نیویورک تایمز، محتوای جنسی قوی در فیلم را به عنوان «بیانی هنری» از دوران نورمن میلر و جرماین گریر تلقی می‌کند.[۶]

پانویس[ویرایش]