بهترین سال‌های زندگی ما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بهترین سال‌های زندگی ما
The Best Years of Our Lives film poster.jpg
پوستر فیلم
کارگردان ویلیام وایلر
تهیه‌کننده ساموئل گلدوین
نویسنده رابرت ای شروود
مک‌کینلی کانتر
بازیگران میرنا لوی
فردریک مارچ
دانا اندروز
ترزا رایت
ویرجینیا میو
هارولد راسل
کتی اودانل
موسیقی هوگو فریدهوفر
فیلم‌برداری گرِگ تولند
تدوین دنیل مندل
توزیع‌کننده آر. ک. ئو
تاریخ‌های انتشار
  • ۲۱ نوامبر ۱۹۴۶ (۱۹۴۶-11-۲۱) (ایالات متحده)
مدت زمان
۱۷۲ دقیقه
کشور ایالات متحدهٔ آمريكا
زبان انگلیسی

بهترین سال‌های زندگی ما (به انگلیسی: The Best Years of Our Lives) فیلمی درام به کارگردانی ویلیام وایلر محصول سال ۱۹۴۶ کشور ایالات متحدهٔ آمریکا است.

فیلمنامهٔ این فیلم سیاه و سفید را رابرت ای شروود بر اساس کتابی به همین اثر مک‌کینلی کانتر نوشته‌است. این فیلم (که هنگام تولید با نام‌های «دوباره در خانه» و «افتخاری برای من» هم خوانده می‌شد) مثل تعداد دیگری از فیلم‌های ویلیام وایلر، برای تعریف قصهٔ خود از یک زمان طولانی بهره گرفته‌است.

خلاصهٔ داستان[ویرایش]

سه سربازوظیفهٔ آمریکایی به‌نام‌های آل (فردریک مارچ)، فرد (دانا اندروز) و هومر (هارولد راسل)، پس از پایان جنگ جهانی دوم به شهر زادگاهشان بازمی‌گردند تا زندگی جدیدی را آغاز کنند. آل کنار همسر (میرنا لوی) و فرزندانش بازمی‌گردد و با مقام بالاتری در بانک سابق خود مشغول به کار می‌شود؛ هومر که دستش را در جنگ از دست داده، از دل‌سوزی و ترحم بی‌جای نامزد (کتی اودانل) و اطرافیانش عذاب می‌کشد؛ و فرِد نیز که با همسرش (ویرجینیا میو) دچار دردسر شده، به دختر آل (ترزا رایت) دل می‌بازد و سرانجام و به‌رغم مخالفت پدرش با او ازدواج می‌کند...

دربارهٔ فیلم[ویرایش]

شاید بهترین کار وایلر و از پرآوازه‌ترین ملودرام‌های جنگی تاریخ سینما. با سبک بصری خاص وایلر در استفاده از عمق میدان و نماهای بلند، که به لطف استاد فیلم‌بردرای آن سال‌ها، تواند، به‌دست می‌آید. این‌جا شخصیت‌پردازی‌ها و پرورش رابطه‌ها (به‌خصوص رابطه اندروز ـ رایت) بسیار دیدنی است راسل، در نقش معلول از جنگ برگشته با دست‌هایی مثل قلاب، در نخستین حضورش جلوی دوربین، می‌درخشد.

انتخاب هارولد راسل (بازیگری غیرحرفه‌ای، که دستش را هم واقعاً در جنگ جهانی دوم از دست داده‌بود) برای ایفای یکی از نقش‌های اصلی، البته محدودیت‌هایی برای فیلم به‌وجود آورده. اما واقعی و ملموس بودن شخصیتش، از قضا، جنبه‌ای مستند به کار داده و به یکی از کارت‌های برندهٔ فیلم تبدیل شده‌است.

بازیگران[ویرایش]

جوایز[ویرایش]

جوایز اسکار سال ۱۹۴۷[ویرایش]

  1. برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم - ساموئل گلدوین
  2. برندهٔ جایزه اسکار بهترین کارگردانی - ویلیام وایلر
  3. برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - فردریک مارچ
  4. برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی - رابرت ای شروود
  5. برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد - هارولد راسل
  6. برندهٔ جایزه اسکار بهترین تدوین فیلم - هوگو فریدهوفر
  7. نامزد جایزه اسکار بهترین - گوردون ای. سایر
  8. برندهٔ جایزه اسکار یادبود ایروینگ جی. تالبرگ - هارولد راسل
  9. برندهٔ جایزه اسکار افتخاری - ساموئل گلدوین

جایزه گلدن گلوب[ویرایش]

  1. برنده Best Dramatic Motion Picture
  2. برنده Special Award for Best Non-Professional Acting - هارولد راسل

جایزه بفتا[ویرایش]

  1. BAFTA Award for Best Film from any Source

منابع[ویرایش]