بردمن (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بردمن
Birdman-2014-cover-large.jpg
پوستر فیلم
کارگردان الخاندرو گونسالس اینیاریتو
تهیه‌کننده الخاندرو گونسالس اینیاریتو
جان لشر
آرنان میلشان
جیمز اسکاچدپول
نویسنده الخاندرو گونسالس اینیاریتو
نیکلاس گیاکوبونه
الکساندر دینلاریس
آرماندو بو
بازیگران مایکل کیتون
زک گالیفیاناکیس
ادوارد نورتون
آندره‌آ ریسبرو
ایمی رایان
اما استون
نائومی واتس
مریت ویور
بیل کمپ
موسیقی آنتونیو سانچز
فیلم‌برداری امانوئل لوبزکی
تدوین داگلاس کرایز
استیون میریونه
شرکت
تولید
ریجنسی انترپرایزز
ورلدویوو انترتینمنت
توزیع‌کننده فاکس سرچ‌لایت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار
  • ۲۷ اوت ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-08-۲۷) (ونیز)
  • ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-10-۱۷) (ایالات متحده)
مدت زمان
۱۱۹ دقیقه[۱][۲]
کشور ایالات متحده
زبان انگلیسی
هزینهٔ فیلم ۱۸ میلیون دلار[۱][۲]
فروش گیشه ۷۶٫۵ میلیون دلار[۳]

بِردمن یا (فضیلت غیرمنتظرهٔ جهل) (به انگلیسی: Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance)) یا به صورت مختصر بردمن[۴][۵] فیلمی در ژانر کمدی-درام به کارگردانی، تهیه‌کنندگی و نویسندگی الخاندرو گونسالس اینیاریتو است که در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شد. مایکل کیتون، زک گالیفیاناکیس، ادوارد نورتون، آندره‌آ ریسبرو، ایمی رایان، اما استون و نائومی واتس در فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. کیتون در نقش یک بازیگر هالیوودی است که مدت‌ها پیش با یک نقش ابرقهرمانی به شهرت رسیده است و در حال حاضر می‌خواهد با اجرای یک تئاتر اقتباسی از آثار ریموند کارور در برادوی، شهرت ازدست‌رفتهٔ خویش را بازیابد.

بردمن در افتتاحیهٔ هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز اکران شد. در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ به صورت محدود در ایالات متحده و در ۱۴ نوامبر، به صورت جهانی اکران گردید. این فیلم بیش از ۵۹ میلیون دلار فروش داشت.

بردمن عموماً نقدهای مثبتی دریافت کرد و توسط بسیاری از جمله هیئت ملی بازبینی فیلم و بنیاد فیلم آمریکا به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۴ میلادی انتخاب شد. در هفتاد و دومین دوره جوایز گلدن گلوب نامزد دریافت ۷ جایزه شد که از این بین کیتون جایزه بهترین بازیگر مرد فیلم کمدی یا درام را دریافت کرد و فیلم‌نامهٔ فیلم نیز جایزه بهترین فیلم‌نامه را به دست آورد. در هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار، بردمن با نامزدی در ۹ بخش، همراه هتل بزرگ بوداپست بیشترین تعداد نامزدی در این دوره را کسب کرد[۶] که از این بین موفق به دریافت چهار جایزهٔ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی و بهترین فیلمبرداری شد.

داستان[ویرایش]

ریگان تامسون (مایکل کیتون) بازیگر هالیوودی است که دو دهه قبل به خاطر بازی در نقش ابرقهرمانی به نام بردمن (مرد پرنده‌ای) در فیلم‌های بلاک‌باستر، مشهور بوده، ولی حالا شهرتش لکه‌دار شد. در ذهنش صدای شخصیت بردمن با او صحبت می‌کند و از او انتقاد می‌کند و او خودش تصور می‌کند قدرت‌های خارق‌العادهٔ بردمن را در زندگی واقعی نیز داراست. ریگان امیدوار است با اقتباس نمایش‌نامه‌ای از داستان کوتاه ریموند کارور به نام «وقتی از عشق حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم» که خودش نویسندگی، کارگردانی و بازیگری در آن را بر عهده دارد، شهرتش از دست‌رفته‌اش را بازیابد. تهیه‌کننده این نمایش، وکیل و بهترین دوست ریگان یعنی جیک (زک گالیفیاناکیس) است. لورا (آندره‌آ ریسبرو) که دوست‌دختر ریگان است و لزلی (نائومی واتس) بازیگری که برای اولین بار در برادوی روی صحنه می‌رود، بازیگران این نمایش هستند. دختر ریگان، سم (اما استون) که معتاد نیز هست، دستیار ریگان است.

هنگام تمرین، یک لامپ از صحنه روی سر رالف می‌افتد و او را مصدوم می‌کند. ریگان و جیک هر دو اتفاق نظر دارند که او بازیگر بدی بوده و ریگان ادعا می‌کند، وی لامپ را از قصد روی سرش انداخته است. از طریق لزلی، آن‌ها موفق می‌شوند بازیگر مشهوری به نام مایک (ادوارد نورتون) را برای این نقش استخدام کنند. اولین پیش‌نمایش افتضاح پیش می‌رود. مایک زمانی که ریگان مشروبش را با آب بروی صحنه عوض می‌کند، نقشش را می‌شکند و با وی درگیر می‌شود و همچنین در یک صحنه سکس، سعی می‌کند به لزلی تجاوز کند. ریگان با خواندن مطبوعات متوجه می‌شود که مایک حواس همه را به خود جلب کرده است. جیک او را راضی می‌کند که با او ادامه بدهد. وقتی ریگان سم را هنگام مصرف ماریجوآنا غافلگیر می‌کند، سم به او می‌گوید که او اصلاً اهمیتی ندارد و این نمایش فقط برای غرور اوست.

پشت صحنهٔ آخرین پیش‌نمایش، ریگان می‌بیند که سم و مایک در حال لاس زدن هستند. وقتی برای سیگار کشیدن به بیرون می‌رود، لباسش لای در الکترونیکی گیر می‌کند و مجبور می‌شود برهنه شود و از طریق میدان تایمز و در اصلی سالن وارد صحنه شود. بازدید فیلمی که از این صحنه بر روی اینترنت منتشر می‌شود، به سرعت بالا می‌رود. بعد از این، او در یک بار با منتقدی به نام تابیتا دیکینسون، مواجه می‌شود. او به ریگان می‌گوید که از مشاهیر هالیوودی که تظاهر می‌کنند بازیگرند متنفر است و به زودی با یک نقد منفی، کار نمایشش را تمام خواهد کرد. ریگان مست می‌کند و در خیابان از حال می‌رود. روز بعد او توهم می‌زند که در حال صحبت با بردمن است و به او می‌گوید تا یک فیلم بردمن دیگر بسازد. همچنین تصور می‌کند که روی شهر نیویورک در حال پرواز است.

در شب اول نمایش، ریگان از اسلحه واقعی برای صحنهٔ پایانی استفاده می‌کند. صحنه‌ای که در آن شخصیت ریگان خودش را می‌کشد. او به بینی خودش شلیک می‌کند. در بیمارستان جیک به ریگان می‌گوید که تابیتا برای او یک نقد مثبت نوشته است. وقتی سم به ملاقاتش می‌رود، لحظه‌ای بیرون اتاق می‌رود و وقتی برمی‌گردد می‌بیند که پنجره باز است و پدرش نیست. او از پنجره به پایین نگاه می‌کند، بعد به بالا و لبخند می‌زند.

بازیگران[ویرایش]

انتشار[ویرایش]

جوایز[ویرایش]

مایکل کیتون در هفتاد و دومین مراسم جوایز گلدن گلوب موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم درام یا کمدی شد. در هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار، مرد پرنده‌ای به همراه هتل بزرگ بوداپست با ۹ نامزدی دارای بیشترین نامزدی در این دوره شدند.[۷]

این فیلم موفق به کسب چهار جایزه بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمبرداری و بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی، در اسکار ۲۰۱۵ شد.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "BIRDMAN (15)". British Board of Film Classification. September 11, 2014. Retrieved October 29, 2014. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ "La Biennale di Venezia - 27 August". Retrieved August 17, 2014. 
  3. "Birdman". Box Office Mojo. Internet Movie Database. Retrieved January 12, 2015. 
  4. «اعلام نامزدهای اسکار؛ بردمن و هتل بزرگ بوداپست نامزد ۹ جایزه شدند». بی‌بی‌سی فارسی، ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۵. 
  5. «نامزدهای جایزه اسکار معرفی شدند». دویچه وله فارسی، ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۵. 
  6. Ford, Rebecca (January 15, 2015). "Oscar Nominations 2015: The Complete List". The Hollywood Reporter. Retrieved January 15, 2015. 
  7. Ford, Rebecca (January 15, 2015). "Oscar Nominations 2015: The Complete List". The Hollywood Reporter. Retrieved January 15, 2015. 

پیوند به بیرون[ویرایش]