شهلا لاهیجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شهلا لاهیجی (متولد ۱۳۲۱) نویسنده، مترجم و ناشر ایرانی است. او، به گفته انجمن قلم، با پایه‌گذاری انتشارات روشنگران و مطالعات زنان در سال ۱۳۶۲، نخستین ناشر زن ایرانی به شمار می‌رود.[۱] ولی به شهادت دیگران، دکتر سیما کوبان با تاسیس انتشارات دماوند در سال ۱۳۶۰ اولین ناشر زن ایران محسوب می‌شود.[۲]

زندگی[ویرایش]

شهلا لاهیجی در اردیبهشت سال ۱۳۲۱ در خانواده‌ای آزاد اندیش در تهران زاده شد که در نوجوانی وی به شیراز رفتند. او از نوجوانی به مقاله‌نویسی در نشریات پرداخت و در ۱۵ سالگی در رادیو شیراز برنامه تهیه می‌کرد. مدتی بعد با انجمن جهانی زنان نویسنده و روزنامه‌نگار مکاتبه کرد و به عضویت آن درآمد. لاهیجی مدتی نیز در روابط عمومی سازمان زنان ایران کار کرد. در همین زمان به روش آموزش مکاتبه‌ای با دانشگاه آزاد لندن دوره فشرده‌ای در رشته جامعه‌شناسی گذراند[۳].

کتاب‌شناسی[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. انجمن قلم
  2. نیلوفر بیضایی. «خانم شهلا لاهیجی اولین زن ناشر ایران نیست!»(فارسی)‎. مجله نیمروز، ژوئیه ۲۰۰۰. بازبینی‌شده در ژانویه ۲۰۱۰. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ فرخزاد، پوران

منابع[ویرایش]