شهلا لاهیجی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهلا لاهیجی (متولد ۱۳۲۱) یک نویسنده، مترجم و ناشر ایرانی است. او، به گفته انجمن قلم، با پایهگذاری انتشارات روشنگران و مطالعات زنان در سال ۱۳۶۲، نخستین ناشر زن ایرانی به شمار میرود.[۱] ولی به شهادت دیگران، دکتر سیما کوبان با تاسیس انتشارات دماوند در سال ۱۳۶۰ اولین ناشر زن ایران محسوب میشود.[۲]
محتویات |
[ویرایش] زندگی
شهلا لاهیجی در اردیبهشت سال ۱۳۲۱ در خانوادهای آزاد اندیش در تهران زاده شد که در نوجوانی وی به شیراز رفتند. او از نوجوانی به مقالهنویسی در نشریات پرداخت و در ۱۵ سالگی در رادیو شیراز برنامه تهیه میکرد. مدتی بعد با انجمن جهانی زنان نویسنده و روزنامهنگار مکاتبه کرد و به عضویت آن درآمد. لاهیجی مدتی نیز در روابط عمومی سازمان زنان ایران کار کرد. در همین زمان به روش آموزش مکاتبهای با دانشگاه آزاد لندن دوره فشردهای در رشته جامعهشناسی گذراند[۳].
[ویرایش] کتابشناسی
- تصویر زن در آثار بهرام بیضایی، تهران: انتشارات روشنگران، ۱۳۶۸
- پژوهشی در هویت تاریخی زنان ایران، تهران: انتشارات روشنگران، ۱۳۷۱. تالیف مشترک با مهرانگیز کار
- زن در جست و جوی رهایی[۳].
[ویرایش] پانویس
- ↑ انجمن قلم
- ↑ نیلوفر بیضایی. «خانم شهلا لاهيجی اولين زن ناشر ايران نيست !» (فارسی). مجله نیمروز، ژوئیه 2000. بازبینیشده در ژانویه 2010.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ فرخزاد، پوران
[ویرایش] منبع و پیوند به بیرون
- «Honor member: Shahla Lahiji (لاهیجی به عنوان عضو افتخاری انجمن قلم آمریکا)». وبگاه رسمی انجمن قلم. بازبینیشده در ۷ سپتامبر ۲۰۰۸.
- فرخزاد، پوران. کارنمای زنان کارای ایران (از دیروز تا امروز). تهران: نشر قطره، ۱۳۸۱. ۷۱۲. ISBN 964-341-116-8.
| این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |