کارلوس سوم اسپانیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کارلوس سوم اسپانیا

کارلوس سوم (به اسپانیایی:Carlos؛ایتالیایی:Carlo؛ ۲۰ ژانویه ۱۷۱۶ – ۱۴ دسامبر ۱۷۸۸) شاه اسپانیا و مستعمرات آن از ۱۷۵۹ تا ۱۷۸۸ میلادی و بزرگترین پسر فیلیپ پنجم اسپانیا و همسرش، الیزابت فارنسیس، بود. در ۱۷۳۱، کارل پانزده‌ساله به عنوان کارل اول، دوک پارما و پیاچنزا شد.

در ۱۷۳۴، کارل پادشاهی‌های ناپل و سیسیل را در جنگ جانشینی لهستان تسخیر نمود و در ۳ ژوئیه سال بعد به عنوان شاه اسپانیا تاجگذاری کرد. او سپس با ماریا آمالیا ساکسونی ازدواج کرد و ۱۳ فرزند از این ازدواج حاصل شد که ۸ تن از آنان به بزرگسالی رسیدند. ماریا آمالیا سرانجام در ۱۷۶۰ میلادی درگذشت.

کارلوس سوم در مسائل مالی و اقتصادی کشور عملکرد رضایت‌بخشی داشت. وی سعی کرد که امپراتوری خود - که سرزمین‌های تابع آن نظیر کشورهای آمریکای لاتین، از اسپانیا دور بودند، از متلاشی شدن حفظ نماید. او اصلاحات فراوانی را در اسپانیا به اجرا گذاشت.

منابع[ویرایش]