ویکتور آمادیو دوم ساردنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ویکتور آمادیو دوم
دوک ساووا
سلطنت ۱۲ ژوئن ۱۶۷۵ – ۳ سپتامبر ۱۷۳۰
سلف شارل امانوئل دوم
خلف شارل امانوئل سوم
نایب السلطنه ماری جین ساووا
شاه ساردنی
سلطنت ۱۷ فوریه ۱۷۲۰ – ۳ سپتامبر ۱۷۳۰
سلف شارل سوم
خلف Charles Emmanuel III
زادهٔ ۱۴ مهٔ ۱۶۶۶(1666-05-14)
کاخ سلطنتی تورین، تورین، ایتالیا
درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۷۳۲ میلادی (۶۶ سال)
قلعه ریوولی، تورین، ایتالیا
مدفن باسیلیکا سوپریا، تورین، ایتالیا

ویکتور آمادیو دوم (ویتوریو آمدیو سباستیانو; ۱۴ مه ۱۶۶۶ – ۳۱ اکتبر ۱۷۳۲) دوک ساووا از سال ۱۶۷۵ تا ۱۷۳۰ میلادی بود. در ضمن، عناوین دیگر او نیز عبارت بودند از: شاهزاده پیمونت، کنت آئوستا و موریانا و نیس، مارکی سالوزا و دوک مونتفرات. لویی چهاردهم شاه فرانسه کوشید که با انجام ازدواج ویکتور آمادیو و برادرزاده خود یعنی آن ماری دی اورلئان، نفوذ فرانسه را بر ساووا گسترش دهد اما ویکتور آمادیو خیلی زود خود را از این سلطه و نفوذ آزاد کرد. ویکتور آمادیو دوم در سال ۱۶۷۵ میلادی به دنبال مرگ پدرش به قدرت رسید؛ اگرچه، به دلیل سن کم (نه سال)، مادرش نایب السطنه شد و تا ۱۶۸۴ میلادی، فرمانروای راستین کشور بود. ویکتور آمادیو پس از به دست گرفتن قدرت، وارد عرصه سیاسی اروپا شد. او در جنگ جانشینی اسپانیا شرکت جست و از این طریق، در سال ۱۷۱۳، شاه سیسیل گردید اما پس از پایان جنگ، این عنوان از او گرفته شد و در عوض، عنوان شاه ساردنی را بدست آورد. مقامی که کلیه جانشینان او تا زمان ایجاد پادشاهی ایتالیا و سپس سقوط آن در ۱۹۴۵ میلادی، در تملک خود داشتند. ویکتور آمادیو دوم، میراث فرهنگی قابل توجهی برای ساردنی برجای گذاشت: کاخ سلطنتی تورین، کاخ واناریا و باسیلیکا سوپریا.

کناره‌گیری از سلطنت[ویرایش]

ویکتور آمادیو دوم در سپتامبر ۱۷۳۰ از سلطنت کناره‌گیری کرد و جای خود را به فرزندش، شارل امانوئل، داد.

منابع[ویرایش]