ژان پیاژه
| ژان ویلیام فریتز پیاژه | |
|---|---|
 |
|
| متولد | ۹ اوت ۱۸۹۶ نوشاتل، سوئیس |
| مرگ | ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۰ ژنو، سوئیس |
| رشته فعالیت | شناخت شناسی، روانشناسی رشد |
| تأثیر گرفته از | ایمانوئل کانت، هانری برگسون |
| تأثیر گذار بر | هوارد گاردنر، توماس کوهن، اومبرتو اکو |
ژان پیاژه (آوانگاری فرانسوی: [ʒɑ̃ pjaʒɛ]؛ ۹ اوت ۱۸۸۶ - ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۰) روانشناس، زیستشناس و شناختشناس فرانسوی-زبانِ سوئیسی بود که به خاطر کارهایش در روانشناسی رشد و شناختشناسی شهرت یافتهاست.
پیاژه جایگاه ویژهای برای آموزش کودکان قایل بود. او در سال ۱۹۳۴ در کسوت رئیس دفتر بینالمللی آموزش سازمان ملل متحد اعلام کرد: تنها آموزش است که میتواند جوامع ما را در مقابل فروپاشی تدریجی یا خشونتبار حفظ کند. [۱]
پیاژه در سال ۱۹۵۵، مرکز بینالمللی شناختشناسیِ ژنتیک را راهاندازی کرد و از همان سال تا پایان عمر ریاست آن را بر عهده داشت.[۲] به بیان ارنست فون گلاسرزفلد، پیاژه پیشگام گرانقدر نظریهٔ ساخت و ساز گرایانهٔ معرفت است.[۳]
از کارهای اولیهٔ خود در زمینهٔ زیستشناسی، پیاژه به این باور رسید، که اعمال زیستشناسانه عبارتند از گامهایی که در مسیر سازشیابی با محیط فیزیکی اطراف، و به منظور کمک به سازمانیافتگی[پانویس ۱] آن برداشته میشود.
محتویات |
زندگی [ویرایش]
پیاژه در تاریخ ۹ اوت ۱۸۹۶ در نوشاتل سوئیس به دنیا آمد و اولین فرزند خانواده بود. مادرش ربکا جکسون و پدرش آرتور پیاژه، استاد دانشگاه در رشتهٔ ادبیات قرون وسطی بود. در ۱۱ سالگی، وقتی دانشآموز مدرسهٔ لاتینِ نوشاتل بود، مقالهٔ کوتاهی در مورد یک گنجشگ آلبینو نوشت و همین مقاله مقدمهای شد برای یک زندگی سراسر علمی همراه با تألیف بیش از شصت کتاب و چند صد مقاله. در دوران نوجوانی علاقهٔ پیاژه به جانورشناسی بیشتر شد و مقالاتی در مورد نرمتنان نوشت.[۲]
پس از اتمام دوران دبیرستان او مشغول به تدریس در رشتهٔ علوم طبیعی در دانشگاه نوشاتل شد و از همان دانشگاه دکتری گرفت. در طول این مدت پیاژه دو مقالهٔ فلسفی نوشت که خودش از آنها با عنوان کارهای نوجوانی یاد میکند.
پیاژه بعد از نیمفصلی که در دانشگاه زوریخ به مطالعهٔ روانکاوی پرداخت، سوئیس را به مقصد پاریس ترک کرد. در پاریس بود که او نظریهٔ مراحل رشد شناختی خود را مطرح کرد. در سال ۱۹۲۱ پیاژه به سوئیس بازگشت و به عنوان رئیس انستیتو روسو در ژنو مشغول به کار شد.
در سال ۱۹۲۳ پیاژه و ولنتاین چاتنی با هم ازدواج کردند و حاصل این ازدواج سه فرزند بود. در سال ۱۹۲۹ پیاژه ریاست دفتر بینالمللی آموزش را قبول کرد و تا سال ۱۹۶۷ در همین سمت باقیماند.
در نهایت پیاژه در سپتامبر سال ۱۹۸۰ در ژنو درگذشت.
پانوشتهها [ویرایش]
- ↑ Organization
جستارهای وابسته [ویرایش]
یادداشت [ویرایش]
- ↑ Munari, Alberto. “Jean Piaget” (en) (PDF). UNESCO:International Bureau of Education, 2000. Retrieved 15 August 2012.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ “life” (en). Archives Jean Piaget. Retrieved 15 August 2012.
- ↑ von Glasersfeld, Ernst. “An exposition of constructivism: Why some like it radical”. Journal for Research In Mathematics Education – Monograph (National Council of Teachers of Mathematics), no. 4 (1990): 19-29 & 195-210. Retrieved 15 August 2012.
منابع [ویرایش]
- نظریهٔ پیاژه در مورد رشد شناختی و عاطفی (انگلیسی)
پیوند به بیرون [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ژان پیاژه موجود است. |
- بنیاد ژان پیاژه (فرانسوی)
- آرشیوهای ژان پیاژه در دانشگاه ژنو (فرانسوی)
|
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون آموزش است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
