موردپژوهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

موردپژوهی، نمونه‌پژوهی یا مطالعهٔ موردی (به انگلیسی: Case Study) یکی از روش‌های تحقیق کیفی در علوم اجتماعی است. موردپژوهی، بررسی متمرکز و عمیق یک فرد، گروه، رویداد یا اجتماع است.[۱] راه‌های دیگر نمونه‌پژوهی شامل تجربه‌ها، بررسی آماری و کندوکاو داده‌های بایگانی‌شده می‌باشد.[۲]

موردپژوهی بر اقدام عملی مبتنی است و به همین دلیل ممکن است پیچیده و میان‌رشته‌ای باشد و فرصت‌هایی را برای درک مسائل و جستارهای وابسته با نمونه پژوهش پدید آورد.[۳]

در نمونه‌پژوهی دانشگاهی چهار مرحله وجود دارد:

  • روشنگری استاد در مورد گسترهٔ موضوع مورد پژوهش و مسائل پیرامونی آن
  • مطالعه شخصی و یادداشت‌برداری از هر گونه موضوع مرتبط توسط دانشجو
  • بیان مهارت‌ها، دانش و نگرش دانشجویان در گروه‌های سه تا شش نفره، ارزیابی درستی داده‌ها، ارائه راهکارها و برگزیدن بهترین گزینه‌ها
  • برگزاری نشستی اولیه که در آن، هر گروه فرعی ممکن است به ارائه بهترین راه حل خود مبادرت ورزد و استاد نیز به بیان کردن مسایل و اصول نهفته و پیش‌فرض‌های آنان بپردازد.[۴]

نمونه‌پژوهی‌های علمی باید بر پایه یک یا چند چارچوب یا مدل مفهومی معتبر باشد.[۵]

پی‌نوشت و منبع[ویرایش]

  1. Shepard, ‎Jon. Robert W. Greene. Sociology and You. Ohio: Glencoe McGraw-Hill, 2003. A-22. ISBN 0-07-828576-3. 
  2. Robert K. Yin. Case Study Research: Design and Methods. Fourth Edition. SAGE Publications. California, 2009. ISBN 978-1-4129-6099-1
  3. پایگاه حوزه، روش‌های آموزش در گروه‌های کوچک، بازدید: اکتبر ۲۰۰۹.
  4. همان.
  5. مجتبی آن‌لاین.