رشد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رشد و نمو به تغییرات پی‌درپی و منظمی گفته می‌شود که از زمان تولد تا مرگ اتفاق می‌افتد. این تغییرات در ابعاد گوناگون جسمانی، عاطفی، شناختی و اجتماعی به وجود می‌آید و دارای الگو و نظم خاصی‌است و دارای آثار بلند مدّتی در زندگی فرد می‌باشد.رشد در دو بعد رسش و یادگیری انجام می‌پذیرد.

رشد یک فرآیند مرحله‌ای اما مداوم و پیوسته است؛ و عموماً به هشت دورهٔ نوباوگی، نوپایی، کودکی، نوجوانی، جوانی، بزرگسالی، میان‌سالی، پیری.

رشد فرآیندی کل‌گراست و ابعاد مختلفی دارد که مهم‌ترین آن‌ها از دین روان‌شناختی ادراک، زبان، یادگیری، تفکر و حرکت است.

انعطاف‌پذیری در رشد به این معناست که انسان برای تغییر در مقابل تجربیات مثبت یا منفی زندگی خودش انعطاف‌پذیر است. متخصصین رشد معتقدند که بر اساس تغییرات گوناگون زندگی فرد دورة رشد نیز می‌ تواند به طور ناگهانی تغییر یابد، این انعطاف‌پذیری به انسان کمک می‌کند تا نقایص و اختلالات رشدی را برطرف کند.

رشد تحت‌تأثیر زمینه‌ها و شرایط تاریخی و فرهنگی قرار دارد، زیرا هر جامعه الگوهای ویژه‌ای از باورها، ارزش‌ها، عادات، رسوم، مهارت‌ها دارد که آن را به نسل‌های بعدی خود منتقل می‌کند. این الگوهای اجتماعی و فرهنگی، تأثیر زیادی بر به وجود آمدن صفات و شایستگی‌ها در فرد دارند. رشد به واسطهٔ تغییرات اجتماعی زمان از قبیل حوادث تاریخی و جنبش اجتماعی تأثیر می‌پذیرد.

روان‌شناسی رشد رشته‌ای از روان‌شناسی است که به مطالعهٔ رشد می‌پردازد.

مجله‌های رشد[ویرایش]

  • مجله‌های رشد در ایران نام عمومی یک دستهٔ بزرگ از مجله‌هایی است که توسط وزارت آموزش و پرورش ایران برای کودکان، نوجوانان، معلمان، دانشجویان تربیت معلم و مدیران مدارس کشور منتشر می‌شود.

منابع[ویرایش]

  • هيلگارد، ارنست روپيکوت. زمینهٔ روان‌شناسی. ترجمهٔ حسن رفیعی. چاپ سوم. تهران: ارجمند، ۱۳6۲. ۴۴۸.