ارنست هیلگارد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Ernest Ropiequet Hilgard
متولد ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۴(1904-07-25)
Belleville, ایلی‌نوی
مرگ ۲۲ اکتبر ۲۰۰۱ میلادی (۹۷ سال)
ملیت American
زمینه فعالیت روان‌شناسی
سازمان دانشگاه استنفورد
محل تحصیل دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین
دانشگاه ییل
شناخته شده برای هیپنوتیزم
جوایز NAS Award for Scientific Reviewing (1984)

ارنست راپیکِت هیلگارد، (به انگلیسی: Ernest Hilgard) روان شناس آمریکایی (۲۵ ژوئیه ۱۹۰۴ - ۲۲ اکتبر ۲۰۰۰)، استاد دانشگاه استنفورد بود که به خاطر تحقیقاتش در بارهٔ هیپنوتیزم، مخصوصا رابطهٔ هیپنوتیزم و درد، و استفاده از هیپنوتیزم برای کنترل درد، در دههٔ ۱۹۵۰ معروف شد. او، به همراه آندره مولر ویتزِنهافر، مقیاسی برای اندازه گیری میزان هیپنوتیزم پذیری (قابلیت هیپنوتیزم شدن) افراد طراحی کرد که Stanford Hypnotic Susceptibility Scales نام دارد. آن دو، از همان سالها تا زمان فوت هیلگارد، به بسط و توسعهٔ این مقیاس ادامه دادند.

مفهوم ناظر پنهان (hidden observer) را ارنست هیلگارد، مطرح کرده‌است. هیلگارد عقیده داشت که هیپنوتیزم، یک «حالت» مشخص و متمایز از هشیاری است، و معروفترین «نظریهٔ حالتی» از هیپنوتیزم را ارائه داد. هیلگارد می‌گفت که هیپنوتیزم باعث می‌شود یک حالت منفصل، یا «جدایی» در آگاهی به وجود آید. به عبارتی دیگر، هیلگارد می‌گفت که هیپنوتیزم عبارت است از جدا کردن قسمتی از هشیاری. همین قسمت جدا شده یا منفصل از هشیاری است که به تلقین‌های هیپنوتیزم کننده پاسخ می‌دهد. قسمت دیگر هشیاری، ناظر پنهان است. ناظر پنهان به فرایند و عملیات هیپنوتیزم کاری ندارد اما بر همهٔ کارهایی که انجام می‌شود، ساکت و صامت، نظارت می‌کند. برای نشان دادن این موضوع، او از افرادی که هیپنوتیزم شده بودند خواست تا یک دست خود را داخل یک سطل آب یخ و دردآور قرار دهند. افرادی که به آنها گفته شده بود (تلقین شده بود) تا هیچ دردی احساس نکنند، گفتند که هیچ دردی احساس نمی‌کنند. بعد، از همان افراد سئوال شد که آیا قسمتی از ذهنشان وجود دارد که درد را احساس می‌کند. تعداد زیادی از این افراد، با آن دست دیگرشان که آزاد بود، نوشتند: «دستم درد می‌کند» یا «بس کنید دیگر، دستم را به درد آورده‌اید»، و در تمام این مدت، طوری عمل می‌کردند که انگار هیچ دردی را حس نمی‌کنند. در آزمایش بالا، بسیاری افراد آن قسمت از هشیاری را که از درد آگاه است (یعنی، ناظر پنهان) از قسمت دیگر که از درد ناآگاه است، می‌توانند جدا یا منفصل کنند.

آثار[ویرایش]

هیلگارد علاوه بر کتابهایی که در بارهٔ هیپنوتیزم نوشت، سه کتاب مهم در بارهٔ موضوعاتی متفاوت نوشت:

  • کتاب «شرطی سازی و یادگیری» (“Conditioning and Learning”) که به همراه دانلد مارکیز نوشت و تا سال ۱۹۶۰ کتاب رفرنس بسیاری از کتابهای دیگر بود.
  • کتاب «نظریه‌های یادگیری» (“Theories of Learning”) که اولین بار در ۱۹۴۸ به چاپ رسید نیز کتاب رفرنس بسیاری از کتابهای دیگر واقع شد و پنج بار ویراست و تجدید چاپ شد.
  • کتاب سوم، «زمینهٔ روان‌شناسی» (“Introduction to Psychology”) بود که در سال ۱۹۵۳ برای اولین بار به چاپ رسید و آنطور که در بیوگرافی او، در وبسایت انجمن روان شناسی آمریکا، نوشته شده‌است، «تا مدتها در سراسر جهان محبوبیت داشت». این کتاب تا ویراست چهاردهم، زمینهٔ روان شناسی" نام داشت. بعد از فوت هیلگارد، آخرین و جدیدترین نسخهٔ این کتاب، که در سال ۲۰۰۹ به چاپ رسید، «زمینه روان شناسی اتکینسون و هیلگارد» نام گرفت.

منابع[ویرایش]