ارنست هیلگارد

Ernest Ropiequet Hilgard
متولد	۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۴(1904-07-25) Belleville, ایلی‌نوی
مرگ	۲۲ اکتبر ۲۰۰۱ (۹۷ سال)
ملیت	American
زمینه فعالیت	روان‌شناسی
سازمان	دانشگاه استنفورد
محل تحصیل	دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین دانشگاه ییل
شناخته شده برای	هیپنوتیزم
جوایز	NAS Award for Scientific Reviewing (1984)

روان شناس آمریکایی، ارنست راپیکِت هیلگارد (۲۵ جولای ۱۹۰۴ - ۲۲ اکتبر ۲۰۰۰)، استاد دانشگاه استنفورد بود که به خاطر تحقیقاتش در بارهٔ هیپنوتیزم، مخصوصا رابطهٔ هیپنوتیزم و درد، و استفاده از هیپنوتیزم برای کنترل درد، در دههٔ ۱۹۵۰ معروف شد. او، به همراه آندره مولر ویتزِنهافر، مقیاسی برای اندازه گیری میزان هیپنوتیزم پذیری (قابلیت هیپنوتیزم شدن) افراد طراحی کرد که Stanford Hypnotic Susceptibility Scales نام دارد. آن دو، از همان سالها تا زمان فوت هیلگارد، به بسط و توسعهٔ این مقیاس ادامه دادند.

مفهوم ناظر پنهان (hidden observer) را ارنست هیلگارد، مطرح کرده‌است. هیلگارد عقیده داشت که هیپنوتیزم، یک «حالت» مشخص و متمایز از هشیاری است، و معروفترین «نظریهٔ حالتی» از هیپنوتیزم را ارائه داد. هیلگارد می‌گفت که هیپنوتیزم باعث می‌شود یک حالت منفصل، یا «جدایی» در آگاهی به وجود آید. به عبارتی دیگر، هیلگارد می‌گفت که هیپنوتیزم عبارت است از جدا کردن قسمتی از هشیاری. همین قسمت جدا شده یا منفصل از هشیاری است که به تلقین‌های هیپنوتیزم کننده پاسخ می‌دهد. قسمت دیگر هشیاری، ناظر پنهان است. ناظر پنهان به فرایند و عملیات هیپنوتیزم کاری ندارد اما بر همهٔ کارهایی که انجام می‌شود، ساکت و صامت، نظارت می‌کند. برای نشان دادن این موضوع، او از افرادی که هیپنوتیزم شده بودند خواست تا یک دست خود را داخل یک سطل آب یخ و دردآور قرار دهند. افرادی که به آنها گفته شده بود (تلقین شده بود) تا هیچ دردی احساس نکنند، گفتند که هیچ دردی احساس نمی‌کنند. بعد، از همان افراد سئوال شد که آیا قسمتی از ذهنشان وجود دارد که درد را احساس می‌کند. تعداد زیادی از این افراد، با آن دست دیگرشان که آزاد بود، نوشتند: «دستم درد می‌کند» یا «بس کنید دیگر، دستم را به درد آورده‌اید»، و در تمام این مدت، طوری عمل می‌کردند که انگار هیچ دردی را حس نمی‌کنند. در آزمایش بالا، بسیاری افراد آن قسمت از هشیاری را که از درد آگاه است (یعنی، ناظر پنهان) از قسمت دیگر که از درد ناآگاه است، می‌توانند جدا یا منفصل کنند.

آثار

هیلگارد علاوه بر کتابهایی که در بارهٔ هیپنوتیزم نوشت، سه کتاب مهم در بارهٔ موضوعاتی متفاوت نوشت:

(۱) کتاب «شرطی سازی و یادگیری» (“Conditioning and Learning”) که به همراه دانلد مارکیز نوشت و تا سال ۱۹۶۰ کتاب رفرنس بسیاری از کتابهای دیگر بود.

(۲) کتاب «نظریه‌های یادگیری» (“Theories of Learning”) که اولین بار در ۱۹۴۸ به چاپ رسید نیز کتاب رفرنس بسیاری از کتابهای دیگر واقع شد و پنج بار ویراست و تجدید چاپ شد.

(۳) کتاب سوم، «زمینهٔ روان شناسی» (“Introduction to Psychology”) بود که در سال ۱۹۵۳ برای اولین بار به چاپ رسید و آنطور که در بیوگرافی او، در وبسایت انجمن روان شناسی آمریکا، نوشته شده‌است، «تا مدتها در سراسر جهان محبوبیت داشت». این کتاب تا ویراست چهاردهم، زمینهٔ روان شناسی" نام داشت. بعد از فوت هیلگارد، آخرین و جدیدترین نسخهٔ این کتاب، که در سال ۲۰۰۹ به چاپ رسید، «زمینه روان شناسی اتکینسون و هیلگارد» نام گرفت.

کتاب زمینه روان‌شناسی

زمینه روانشناسی هیلگارد، ویراست پانزدهم، 2009 Atkinson & Hilgard's Introduction to Psychology
نویسنده	سوزان نولن-هوکسما جف لافتس ویلم وَگِنار باربارا فردریکسون
برگرداننده	مهدی گنجی
ناشر	ناشر فارسی: ساوالان
شابک	‎978-964-7609-64-7
موضوع	روان شناسی
زبان	فارسی
کتاب‌شناسی سوزان نولن-هوکسما جف لافتس ویلم وَگِنار باربارا فردریکسون

کتاب زمینهٔ روان شناسی هیلگارد، نوشتهٔ دکتر ارنست هیلگارد (۲۰۰۱-۱۹۰۴)، استاد دانشگاه استنفورد و یکی از نظریه پردازان معروف هیپنوتیزم، است که بعد از فوت ایشان، نویسندگانی که قبلا با او، و با اتکینسون، در تهیهٔ این کتاب همکاری داشتند، به افتخار این دو، نام کتاب را «زمینهٔ روان شناسی اتکینسون و هیلگارد» گذاشتند. زمینه روان شناسی هیلگارد یکی از مهمترین و پرطرفدارترین کتابهای روان شناسی در ایران است که علاوه بر رشته‌های روان شناسی، در رشته‌های دیگری مثل پزشکی و پرستاری نیز تدریس می‌شود. از این کتاب ترجمه‌های مختلف توسط مترجمان مختلف موجود است که معروفترین و قدیمی ترین آنها (ویراست ۱۹۹۶)، ترجمهٔ یک گروه ده نفره از مترجمان و روان شناسان بسیار زبده و مطرح ایران، به ویراستاری مرحوم دکتر نقی براهنی است. تاریخچهٔ این کتاب به این صورت است:

۱ - زمینهٔ روان شناسی، نویسنده: ارنست هیلگارد، ویراست اول (۱۹۵۷)

۲ - زمینهٔ روان شناسی، نویسنده: ارنست هیلگارد، ویراست دوم (۱۹۶۰)

۳ - زمینهٔ روان شناسی، نویسنده: ارنست هیلگارد، ویراست سوم (۱۹۶۲)

۴ - زمینهٔ روان شناسی، نویسنده: ارنست هیلگارد، ریچارد اتکینسون، ویراست چهارم (۱۹۶۷)

۵ - زمینهٔ روان شناسی، نویسنده: ارنست هیلگارد، ریچارد اتکینسون، ریتا اتکینسون، ویراست پنجم (۱۹۷۵)

ویراست دهم (۱۹۹۰) و ویراست یازدهم (۱۹۹۳) را ارنست هیلگارد به همراه ریتا اتکینسون نوشت.

ویراست دوازدهم (۱۹۹۶) را مجموعه‌ای از نویسندگان نوشتند: هیلگارد، ادوارد اسمیت، داریل بم، سوزان نولن-هوکسما، و ریتا اتکینسون. این همان ویراستی است که مرحوم دکتر براهنی و گروه مترجمان ترجمه کردند. این کتاب، به رغم داشتن مترجمان بسیار زبده و تعلیم دیده در روان شناسی، با پشتوانهٔ علمی و معلومات انگلیسی بسیار قوی، تعدادی اشتباه فنی و اشتباه در ترجمه دارد که متاسفانه، فوت نابهنگام دکتر براهنی، مانع از رفع این اشکالات شد. متاسفانه، در تجدید چاپهای این کتاب، روی جلد نوشته شده‌است «چاپ جدید» که افراد بی اطلاع، با دیدن آن، فکر می‌کنند کتاب کلا جدید است.

ویراست سیزدهم در سال ۲۰۰۰ نوشته شد.

ویراست چهاردهم کتاب (۲۰۰۳) را ادوارد اسمیت، باربارا فردریکسون، جف لافتس، داریل بم، و نولن-هوکسما نوشتند. این کتاب را چند گروه مختلف ترجمه کرده‌اند و در مجموع، بیش از ۳۰ مترجم داشته‌است (به صورت گروه‌های ۳ تا ۱۵ نفره). با این که ویراست قبلی این کتاب به ویراستاری دکتر براهنی اشتباهات ترجمه‌ای زیادی دارد، ترجمه‌های موجود از ویراست جدید، به قدری پر اشتباه و با اصطلاحاتی عجیب و غریب نوشته شده‌اند که دانشجویان و استادان ترجیح می‌دهند کتاب قدیمی تر را بخوانند!

آخرین ویراست کتاب، ویراست پانزدهم، ۲۰۰۹، را دکتر حمزه گنجی و مهدی گنجی ترجمه کرده‌اند و در دو جلد به چاپ رسانده اند. یک گروه 12 نفره نیز، با حذف تعداد زیادی از مطالب و حذف فصل آخر کتاب به طور کامل، خلاصۀ این ویراست را به بازار فرستاندند.

سوزان نولِن-هوکسِما، نویسندۀ اصلی و ویراستار نسخۀ 2009 (ویراست 15)، استاد روان شناسی دانشگاه ییل، دانشگاه استنفورد، و دانشگاه میشیگان است و به خاطر تحقیقاتش در بارۀ نشخوار فکری (rumination)، افسردگی (depression)، و جنسیت (gender) معروف است.

منبع

زمینهٔ روان شناسی اتکینسون و هیلگارد، نویسنده: سوزان نولن-هوکسما، ویراست ۱۵، چاپ ۲۰۰۹، ترجمهٔ مهدی گنجی، ویراستار: دکتر حمزهٔ گنجی نشر ساوالان