درگاه:روان‌شناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
صفحه اصلی   رده‌ها و موضوعات   درگاه‌ها و پروژه‌ها

درگاه روان‌شناسی

Psi2.svg

روان‌شناسی (به انگلیسی: Psychology) شیوه مطالعه علمی و دانشگاهی رفتار، ذهن و سازوکارهای مربوط آن‌ها است. روان‌شناسی در درجه اول به انسان می‌پردازد و در مراتب بعدی ممکن است به بررسی کنشگرهایی دیگر غیر از انسان‌ها مانند حیوانات و یا سیستم‌های مصنوعی نیز اقدام کند. روان‌شناسی نسبت به استفاده از دانش تدوین شدهٔ خود در حوزه‌های مختلفی از فعالیت، مانند مشکلات زندگی روزمره انسان و یا درمان بیماری‌های روانی نیز معطوف شده است. این رشته شامل طیف وسیعی از زیر شاخه‌ها مانند رشد، شخصیت و زبان می‌گردد، و به همان‌گونه از بسیاری از الگوواره‌های به لحاظ نظری از یکدیگر بسیار متفاوتی مانند رفتارگرایی، روانشناسی تکاملی و روانکاوی بهره می‌گیرد. روانشناسی خود را از تعدادی از زمینه‌های پژوهشی دیگر مانند زیست‌شناسی، جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی، و فلسفه بیرون کشیده است.

نوشتار برگزیده

روان‌نژندی نوعی سراسیمگی است که پایه و اساس کالبد شناسانه‌ای ندارد. به عبارتی دیگر روان‌نژندی نوعی بیماری روانی یا رفتاری است که اساسی عضوی ندارد. در این بیماری اضطراب روانی با حفظ سلامت توان عقلی در شخص پدید می‌آید. روان‌شناسان بر این باورند که نگرانی یکی از مهمترین علامت‌های روان نژندی بیشترین و رایج‌ترین نوع آن است. نگرانی هم نوع موقت دارد وهم دایمی. برخی از روان‌شناسان نگرانی را چنین تعریف می‌کنند: نگرانی، احساس عمومی به آزردگی ناخوشایند، انتظار خطر وترس ناشی از خطری است که شخص منتظر آن است و نمی‌داند از کجا سرچشمه می‌گیرد.
بیشتر...

زندگی‌نامهٔ برگزیده

Wundt.jpg

ویلهلم وونت (به انگلیسی: Wilhelm Maximilian Wundt) (۱۶ اوت، ۱۸۳۲ - ۳۱ اوت، ۱۹۲۰) پزشک، روان‌شناس، فیزیولوژیست و استاد دانشگاه آلمانی به عنوان یکی از پایه گذاران علم روان‌شناسی تجربی شناخته می‌شود. وونت پیشوای مکتب ساختمانگرایی است. او درجه پزشکی خود را در هایدلبرگ گرفت ولی به مطالعه و تحقیق در فیزیولوژی پرداخت و همین امر او را به سمت روانشناسی کشانید. در ۱۸۷۵ به لایپزیک در آلمان رفت و چهل و شش سال دیگر را در همانجا سپری نمود. در سال ۱۸۷۹ وندت اقدام به تاسیس یک آزمایشگاه در دانشگاه شهر لایپزیک نمود که تمرکز اصلی آن بروی مطالعات روانشناسی قرار داشت و اولین آزمایشگاه از نوع خود به حساب می‌آمد. او در این آزمایشگاه به بررسی ماهیت اعتقادات مذهبی، شناسایی اختلالات مغزی و رفتارهای ناهنجار پرداخته، و بدین سان موفق شد روان‌شناسی را به عنوان رشته‌ای مجزا از رشته‌های دیگر تثبیت کند. او همچنین اولین ژورنال علمی در زمینه روان‌شناسی را در سال ۱۸۸۱ میلادی بنا نهاد.

وونت در حدود ۵۴۰۰۰ صفحه نوشته از خود به یادگار گذاشت. عموماً به وی لقب «پدر روانشناسی آزمایشگاهی» داده‌اند.

تاریخ روان‌شناسی

تاریخ روانشناسی به عنوان دانش مطالعهٔ رفتار و ذهن انسان به یونان باستان باز می‌گردد. شواهدی نیز بر مطالعهٔ این دانش توسط مصری‌های باستان وجود دارد. دانش روانشناسی تا سال ۱۸۷۹ بخشی از فلسفه انگاشته می‌شد تا زمانی که به عنوان دانشی مستقل در آلمان و آمریکا مورد مطالعه قرار گرفت. روانشناسی با دانش‌های فلسفه، جامعه شناسی، عصب شناسی، فیزیولوژی و به طور کلی دانش‌هایی که مربوط به علوم انسانی هستند هم مرز است.

نگارهٔ برگزیده

گفتاورد

«حقایقی وجود دارند که درآینده به حقیقت می‌پیوندند، حقایقی نیز درگذشته حقیقت داشته‌اند و دیگر حقایقی که در هیچ دوره‌ای حقیقت نداشته و نخواهند داشت.»

-کارل گوستاو یونگ

رابطه بین من و ضمیر ناخودآگاه


روان‌شناسان معروف

گوردن آلپورت • آلبرت بندورا • ریموند کاتل • اریک اریکسون • هانس ایسنک • لئون فستینگر • زیگموند فروید • دونالد هب • کلارک هال • ویلیام جیمز • کارل گوستاو یونگ • جرومی کاگان • کورت لوین • والتر میشل • آبراهام مزلو • ملانی کلاین • دیوید مک کللند • جورج میلر • نیل میلر • یاکوب مورنو • ایوان پاولف • ژان پیاژه • ویلفرد بیون • ویلهلم رایش • کارل راجرز • استانلی شاختر • بی‌اف اسکینر • هوراکیو اتچه گوین • ادوارد ثورندایک • جان واتسون • آندره گرین • ویلهلم وونت