پیتر اوتول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پیتر اوتول
Peter O'Toole -- LOA trailer.jpg
پیتر اوتول در صحنه‌ای از فیلم لورنس عربستان
نام اصلی پیتر شیموس لورکان اوتول
تولد ۲ اوت ۱۹۳۲(۱۹۳۲-08-0۲)
کانمارا، ایرلند
مرگ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳ میلادی (۸۱ سال)
لندن، انگلستان
ملیت ایرلندی-انگلیسی
پیشه بازیگر
سال‌های فعالیت ۱۹۵۶ - ۲۰۱۳
همسر(ها) Siân Phillips (طلاق ۱۹۵۹-۱۹۷۹)
فرزندان پت، کیت
صفحه در وب‌گاه IMDb

پیتر شیموس لورکان اوتول (به انگلیسی: Peter Seamus Lorcan O'Toole) (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۳۲ - درگذشته ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳) بازیگر سینمای هالیوود می‌باشد که بیشتر به خاطر بازی در فیلم لورنس عربستان شهرت فراوان دارد.

«پیتر اوتول» بازیگر هالیوودی که هشت نامزدی اسکار و کسب سه جایزهٔ گلدن گلوب از جمله افتخارات سینمایی بود.[۱]

زندگی[ویرایش]

اوتول پس از خدمت در نیروی دریایی و تحصیل در آکادمی هنرهای دراماتیک لندن، وارد عرصهٔ بازیگری شد و در اولین حضور موفق خود در نقش اصلی نمایش‌های «هملت» و «تاجر ونیزی» ظاهر شد.[۲]

اوتول با بازی در فیلم «لورنس عربستان» به اوج شهرت رسید؛ فیلمی که هفت جایزهٔ اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را برای دیوید لین به ارمغان آورد.[۳]

افتخارات[ویرایش]

این سینماگر سالمند با بازیگری در نقش یک ماجراجوی انگلیسی اولین نامزدی اسکار خود را تجربه کرد و پس از آن مسیر اسکار برای او باز شد و هفت بار دیگر نیز توانست نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر شود.[۴]

پس از اولین نامزدی اسکار در سال ۱۹۶۴، فیلم‌های «شیر در زمستان» در سال ۱۹۶۸، «خداحافظ آقای چیپس» در ۱۹۷۲، «طبقهٔ حاکم» در ۱۹۸۰، «بدلکار» و «سال مورد علاقه من» در سال ۱۹۸۲ نیز نامزدی جایزهٔ اسکار را برای «اوتول» به همراه داشتند.[۵]

او رکورد بیشترین نامزدی جایزهٔ اسکار بدون برد را دارد[۶] که بر این اساس، در سال ۲۰۰۳ و در سن ۷۰ سالگی جایزهٔ اسکار افتخاری را به خاطر یک عمر فعالیت سینمایی دریافت کرد. این جایزه به بازیگران و فیلمسازان مورد تحسین که موفق به کسب جایزهٔ اسکار نشده‌اند اهدا می‌شود. جایزهٔ اسکار افتخاری ۲۰ سال پس از آخرین نامزدی اسکار برای فیلم «سال مورد علاقهٔ من» به او رسید؛ زمانی که احتمال این‌که «اوتول» بتواند دوباره نامزد جایزهٔ اسکار شود بسیار کم بود. «اوتول» با فرستادن نامه‌ای به آکادمی اسکار جایزهٔ افتخاری اسکار را رد کرد که تا رسیدن او به سن ۸۰ سالگی به او تعلق نگرفته بود.[۷]

وی در سال ۲۰۰۶ آخرین نامزدی اسکار را نیز برای بازی در فیلم «ونوس» کسب کرد، اما دوباره نتوانست جایزهٔ اسکار را کسب کند و جایزه به «فارست ویتاکر» برای فیلم «آخرین پادشاه اسکاتلند» رسید. «اوتول» در مراسم اسکار در سال ۲۰۰۶ به حضار گفت: من اسکار خودم را دارم که تا لحظه مرگ با من است.[۸]

از افتخارات سینمایی «پیتر اوتول» می‌توان به جایزهٔ بافتا در سال ۱۹۶۳، چهار جایزهٔ دیوید دوناتلو معروف به اسکار سینمای ایتالیا و سه جایزهٔ گلدن گلوب اشاره کرد.[۹]

درگذشت[ویرایش]

پیتر اوتول که در دههٔ ۷۰ هم به سرطان دستگاه گوارشی دچار شده‌بود، سر انجام در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳ در بیمارستان ولینگتون شهر لندن در سن ۸۱ سالگی درگذشت.[۱۰]

بخشی از فیلمشناخت[ویرایش]

پی‌نوشت[ویرایش]

منابع[ویرایش]