کلینت ایستوود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کلینت ایستوود
ClintEastwoodSept10TIFF.jpg
کلینت ایستوود در سال ۲۰۱۰
نام اصلی کلینتون (کلینت) ایستوود جونیور
زمینه فعالیت بازیگر
کارگردان
تهیه کننده
تولد ۳۱ مهٔ ۱۹۳۰(۱۹۳۰-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-۳۱) ‏(۸۴ سال)
سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، آمریکا
والدین پدر: سنیور کلینت ایستوود
مادر: مارگارت راث رانر
ملیت پرچم ایالات متحده آمریکا آمریکایی
همسر(ها) مگی جانسون ( ۱۹۵۳-۱۹۸۴)
دینا ایستوود (۱۹۹۷-جدا شده(در انتظار طلاق))
شریک(های)
زندگی
سوندرا لوک (۱۹۸۹-۱۹۷۵)
فرانسیس فیشر (۱۹۹۵-۱۹۹۰)
فرزندان کیمبر تنس (متولد ۱۹۶۴)
کیل ایستوود (متولد ۱۹۶۸)
آلیسون ایستوود (متولد ۱۹۷۲)
اسکات ریوز (متولد ۱۹۸۶)
کاترین ریوز (منتولد ۱۹۸۸)
فرانچستکا ایستوود (متولد ۱۹۹۳)
مورگان ایستوود (متولد ۱۹۹۶)
صفحه در وب‌گاه IMDb

کلینتون (کلینت) ایستوود جونیور (به انگلیسی: Clint Eastwood) (متولد: ۳۱ مه ۱۹۳۰) بازیگر، کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی است. ایستوود شهرت جهانیش را با بازی در فیلم‌های سه‌گانه دلار، به نام‌های یک مشت دلار، بخاطر چند دلار بیشتر و خوب بد زشت کسب کرده است. هرسه این فیلم‌ها اثر کارگردان ایتالیایی، سرجیو لئونه است.

کلینت ایستوود بخاطر دو فیلم نابخشوده و دختر میلیون دلاری علاوه بر نامزدی‌اش برای دریافت جایزه بهترین بازیگر، توانست جایزه اسکار بهترین کارگردانی و تهیه‌کنندگی بهترین فیلم را برای خود کسب کند. از فیلم‌های مشهور وی می‌توان به این موارد اشاره نمود: دارشان بزن (۱۹۶۸)، یاقی، خوزیس والز (۱۹۷۶)، فرار از آلکاتراز (۱۹۷۹)، فایرفاکس (۱۹۸۲)، در خط مقدم (۱۹۹۳)، پرچم‌های پدران ما (۲۰۰۶)، نامه هایی از ایوجیما(۲۰۰۶)، گرن تورینو (۲۰۰۸).

ایستوود علاوه بر کارگردانی، در عمده فیلم‌های خودش به عنوان بازیگر نیز ظاهر شده است. اما از فیلم‌هایی که وی فقط در نقش کارگردان آن بوده و بازیگری نکرده می‌توان از رودخانه میستیک (۲۰۰۳)، نامه‌هایی از ایووجیما (۲۰۰۶) - که بخاطرش نامزد دریافت جایزه اسکار شد و بچه جایگزین (۲۰۰۸) یاد کرد. امانکته جالب در مورد فیلم‌های وی اینکه چند فیلم وی که در آمریکا با استقبال خوب منتقدان روبه‌رو نشد، در فرانسه بسیار مورد توجه قرار گرفت تا جایکه ایستوود به درجات افتخاری‌ای در فرانسه در مورد این فیلم‌ها دریافت کرده است.

از سال ۱۹۶۷ کلینت ایستوود مالک شرکت تهیه فیلم خود به نام مالپاسو پروداکشنز است و تقریباً همه فیلم‌های آمریکایی‌اش بجز چهار عدد، همگی از محصولات این کمپانی هستند. وی همچنین از پنج زن، صاحب هفت فرزند است درحالی که رسماً فقط دوبار ازدواج کرده است. تک تیرانداز آمریکایی، آخرین فیلم کلینت ایستوود در فروش آخر هفته به رکورد فروش 90.2 میلیون دلار دست پیدا کرده است. این فیلم از هنرنمایی بردلی کوپر بهره می‌برد و روایتگر کریس کایل، مخوف‌ترین تک تیرانداز آمریکایی در جنگ عراق است.این فیلم پیشتر در اکران محدود کریسمس نیز توانسته بود با فروش خوب 850 هزار دلاری توجهات بسیاری را به سمت خود جذب کند.

تک تیرانداز آمریکایی مورد اقبال اعضای آکادمی علوم و هنرهای سینما نیز قرار گرفته و امسال 6 نامزدی را در لیست این آکادمی چون بهترین فیلم و بهترین بازیگر نقش اول مرد به خود اختصاص داده است.

تک تیرانداز آمریکایی حالا عنوان "بهترین فروش آغازین" ماه ژانویه را در کل تاریخ سینما بدست آورده است. تا پیش از این فیلم، Ride Along توانسته بود با فروشی 41.5 میلیون دلاری این عنوان را در اختیار داشته باشد.

این فیلم پس از The Matrix Reloaded دومین فیلم با بیشترین فروش آغازین، در رده فیلم‌های R را نیز کسب کرده است. ماتریکس ریلودد در سال 2003 فروشی 91.7 میلیون دلاری داشت که گفته می‌شود در صورت انتشار آمار نهایی ممکن است تک تیرانداز آمریکایی از ماتریکس نیز فروش بالاتری داشته باشد.

کودکی[ویرایش]

کلینت ایستوود متولد شهر سان فرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا است. مادرش راث (۲۰۰۶ - ۱۹۰۹) کارگر شرکت آی‌بی‌ام، و پدرش سینیور کلینت ایستوود (۱۹۷۰ - ۱۹۰۶) کارگر فولاد و کارگر موقت بوده است. وی همچنین یک خواهر جوان‌تر (متولد ۱۹۳۴) دارد. خانواده آنها بخاطر شغل پدرش مدام در حال حرکت بین شهرهای مختلف بودند اما در نهایت ساکن پیمونت، کالیفرنیا شدند و کلینت ایستوود در این شهر تحصیلات دبیرستان خود را به پایان رساند. در دوران دبیرستان معلمانش وی را تشویق به حضور در برنامه‌ها و کلاس‌های نمایش می‌کردند اما وی خودش علاقه‌ای به کارهای نمایشی نداشت. در نهایت نیز مشغول به انجام کارهای پاره‌وقت متفاوتی چون غریق‌نجات، فروشنده، آتش‌نشان جنگل و کار در زمین گلف شد.

در سال ۱۹۵۱ وی را برای خدمت در ارتش فراخوان کردند. طبق گفته یکی از هم‌کلاسی‌های ایستوود، او برای جلوگیری از اعظام شدن به جنگ کره، خود را عاشق دختر یکی از فرماندهان پادگانش نشان داد و این فرمانده در مواقع ضروری مراقب ایستوود بود.
یک‌بار که وی در هنگام بازگشت از تعطیلات آخر هفته برای دیدار خانواده‌اش، با یک هواپیمای داگلاس ای-۱ اسکایریدر در حال پرواز بود که در میانه راه هواپیما به علت کمبود سوخت در دریا سقوط می‌کند. وی و خلبان هواپیما برای نجات خودشان ۵ کیلیومتر را شنا کردند.

زندگی حرفه ای[ویرایش]

او در ابتدا بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۷ تقریباً فقط به عنوان بازیگر در فیلم‌ها ظاهر می شد. مهمترین نقش‌های او نقش کابوی بدون نام سه گانهٔ سرجولیونه (به خصوص مشهورترین آنها: خوب بد زشت) و نقش هری در سری فیلم‌های هری کثیف است.

در سمت کارگردانی فیلم‌های فوق‌العاده‌ای ساخته است که هر کدام بیانگر حقایقی تلخ از دنیای بدون نقص اطراف ما می‌باشد. فیلم نابخشوده (۱۹۹۲) برای او اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را به ارمغان آورد. بعد از نابخشوده چند فیلم جنایی دیگر ساخت که در مقایسه با نابخشوده البته، فیلم‌های ضعیفی بودند. تا اینکه در سال ۲۰۰۳ رود میستیک را می سازد که در آن بازیگرانی چون شان پن و تیم رابینز حضور داشتند و جوایزی از جمله اسکار نیز برای این فیلم مهم دریافت کرده‌اند. خود او نیز نامزد بهترین کارگردانی شد.

سال بعد از موفقیت رود میستیک، فیلم تاثیرگذار دختر میلیون دلاری را می سازد و برای بار دوم بعد از نابخشوده، اسکار بهترین کارگردانی و فیلم را کسب می کند.

در سال ۲۰۰۶ دوگانهٔ جنگی دربارهٔ جنگ جهانی دوم بین آمریکا و ژاپن با نام‌های پرچم‌های پدران ما و نامه‌هایی از ایوجیمارا می سازد که هردو از سوی بسیاری از منتقدین بهترین فیلم‌های سال معرفی می شوند.نامه‌هایی از ایوجیما توانست در جوایز اسکار نامزد ۴ جایزه (از جمله بهترین فیلم و کارگردانی) بشود هر چند که در مقابل فیلم رفتگان از مارتین اسکورسیزی باخت.

در ۲۰۰۸ دو فیلم مهم می سازد. یکی بچهٔ جایگزین (با بازی آنجلینا جولی که برای بازی در این فیلم نامزد جایزهٔ اسکار شد) و یکی گرن تورینو، که برای آن جایزهٔ دست آورد یک عمر را گرفت.

در ۲۰۰۹ ایستوود برای بار چندم، از مورگان فریمن در فیلم شکست‌ناپذیرش استفاده می‌کند که نامزد دو اسکار شد ولی هیچ یک را بدست نیاورد.

آنچه همواره در فیلم‌های وی قابل احساس است، تلخی بیش از حد ولی صادق فیلم‌های اوست که به بحران‌های دنیای اطراف ما می پردازد. از جمله جنگ و پیامدهای اشتباه آن، تجاوز، معلولیت و تبعیض نژاد...

زندگی شخصی[ویرایش]

کلینت ایستوود در طول زندگی‌اش تاکنون در چندین رابطه با افراد مشهور دیگر بوده. افرادی چون کاترین دنو، جیل بنر، ایگر استیونز، جمی رز، شان سبر و ان هریس.

وی در سن ۲۳ سالگی با مگی جانسون ازدواج کرد. البته خود ایستوود در این زمینه می‌گوید که این ازدواج برای خیلی زود بود. حدوداً ۱۰ سال بعد و زمانی که وی در دادگاه برای طلاق مگی جانسون بود، به علت رابطه‌اش با روکسان تنس، پدر اولین فرزندش به نام کیمبر تنس می‌شود. البته ایستوود تا سال ۱۹۹۶ موضوع ان فرزند خود را تایید نکرد. کمی بعد که وی مجدداً با مگی جانسون (همسرش) آشتی کرده و وارد رابطه می‌شوند، دو فرزند دیگرش به نام‌های کیل و الیسون متولد می‌شوند. وی در تولد هیچکدام از این دو حضور نداشت. رابطه ایستوود با مگی الیسون خوب نبوده و این رابطه سرد در نهایت در سال ۱۹۸۴ با طلاق به پایان رسید.

وی سپس وارد رابطه‌ای با سوندرا لوک شد. این دو تقریباً به مدت ۱۴ سال با یکدیگر زندگی کردند. در سه سال پایانی این زندگی بود که ایستوود از یک مهماندار هواپیما نیز صاحب دو فرزند به نام‌های اسکات و کاترین شد. ماجرای این فرزندان نیز تا سال ۲۰۰۲ مخفی بود و در نهایت در این سال توسط ایستوود تایید شد. دخترش کاترین در سال ۲۰۰۴ و در مراسم جایزه گلدن گلوب برای فیلم دختر میلیون دلاری حضور داشت.

رابطه بعدی وی با فرانسیس فیشر بود. این دو پیش‌تر در زمان فیلم‌برداری فیلم کادیلاک صورتی با هم آشنا شده بودند و یک دختر به نام فرانچسکا دارند. ایستوود به همراه فیشر در فیلم نابخشوده ظاهر شده. اگرچه که رابطه‌ی آنها در ۱۹۹۵ به پایان رسید، ولی این دو به شکل دوستانه بازهم با هم در ارتباط بودند و در فیلم گناه حقیقی (۱۹۹۹) باز هم در کنار یکدیگر به ایفای نقش پرداختند.

در یکی از آخرین رابطه‌های ایستوود، او با دینا رویز، گزارشگر اخبار تلویزیونی ازدواج کرد. این دو در سال ۱۹۹۳ و در یک مصاحبه با هم آشنا شده بودند. این زوج در سال ۱۹۹۶ و زمانی که ایستوود با برگزاری یک مراسم خصوصی در منزلش در لاس‌وگاس وی را شگفت‌زده کرد با هم ازدواج کردند. حاصل این ازدواج یک دختر به نام مگی است.

در اوت ۲۰۱۳ دینا اعلام کرد که وی و همسرش مدتی است جدای از یکدیگر زندگی می‌کنند. در ماه اکتبر همان سال نیز وی درخواست طلاق از ایستوود را کرد. او همچنین درخواست حضانت کامل دخترشان مگی را دارد. در همین حال، گفته می‌شود ایستوود هم‌اکنون وارد رابطه‌ای با یک زن استرالیایی به نام اریکا فیشر شده است.

تفریحات[ویرایش]

اگرچه که در بیشتر فیلم‌ها ایستوود در حال سیگار کشیدن است، اما در زندگی واقعی وی هیچوقت سیگار نمی‌کشد و بسیار به تغذیه و سلامت بدنی‌اش اهمیت می‌دهد.

وی مالک یک هتل و رستوران است.

ایتسوود از طرفداران ورزش گلف است و بیشتر علاقه به انجام این ورزش دارد. وی هم‌چنین مجوز خلبانی داشته و عمدتاً برای رهایی از ترافیک، با هلیکوپتر خود به استودیوها می‌رود.

در ۵ فوریه ۲۰۱۴ ایستوود موفق به نجات یک فرد از مرگ شد. این مرد در حال خفگی بود که ایستوود توانست جان وی را نجات دهد.

سیاست[ویرایش]

ایستوود به همراه لوئیس گوست، جونیور و رییس جمهور رونالد ریگان در ژوئیه ۱۹۸۷

ایستوود به عنوان یک حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا نام‌نویسی کرد در ۱۹۵۲ به دوایت آیزنهاور رأی دهد و از مبارزات انتخاباتی ریچارد نیکسون برای ریاست جمهوری در سال‌های 1968 و 1972 حمایت کرد. به هر روی در جریان رسوایی رسوایی واترگیت ایستوود از اخلاقی بودن اقدامات نیکسون و نحوهٔ مدیریت جنگ ویتنامانتقاد کرد و آن را «غیر اخلاقی» دانست.[۱][۲]

ایستوود از جنگ‌های آمریکا در کره (۱۹۵۰–۱۹۵۳), ویتنام (۱۹۶۴–۱۹۷۳), افغانستان (۲۰۰۱–تاکنون), و عراق (۲۰۰۳–۲۰۱۱) ناراضی بود و معتقد است آمریکا نباید نقش پلیس جهانی را ایفا کند.[۳][۴][۵] او خود را "خیلی فردگراتر از این که بخواهد دست چپی یا دست راستی" باشد،[۶] در ۱۹۷۴ خود را غیرسیاسی و میانه رو[۱]و در ۱۹۹۷ "لیبرترین" خوانده است.[۷] ایستوود گفته من خود را محافظه کار نمی‌دانم، و در عین گفته چپگرای تندرو نیز نیست.[۸] او گاه گاهی از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در کالیفرنیا حمایت کرد مثل داین فاینستاین در ۱۹۹۴،[۹][۱۰][۱۱] سام فر عضو لیبرال مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا در 2002,[۱۲] و فرماندار گری دیویس که در ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ به او رأی داد.[۱۳]او که خود را در زمینهٔ آزادی مدنی لیبرال می‌داند[۱] ایستوود اعلام کرده در خصوص سقط جنین حامی انتخاب است.[۷] او از ازدواج همجنس‌گرایان حمایت کرده[۸][۱۴][۱۵] به گروه‌های حامی حقوق برابر برای زنان کمک مالی کرده است.[۱۶]

جوایز و افتخارات[ویرایش]

کلینت ایستوود بی شک جز پرافتخارترین سینماگران عصر می‌باشد. او در کل عمر حرفه‌ای خود و برای دلایل متفاوت بارها نامزد و برنده جوایز گوناگون بوده است که برخی از آن‌ها عبارتند از:[۱۷]

  • ۴ بار برنده جایزه اسکار
  • ۱۰ بار نامزد دریافت جایزه اسکار
  • ۳ بار برنده جایزه گوی طلائی
  • ۱۲ بار نامزد دریافت جایزه گوی طلائی
  • ۱ بار برنده جایزه جشنواره فیلم کن
  • ۵ بار نامزد دریافت جایزه جشنواره فیلم کن
  • ۳ بار نامزد دریافت جایزه بفتا

در تاریخ مراسم‌های آکادمی اسکار تنها دو نفر برای دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای یک فیلم نامزد شدند که او یکی از آن دو نفر است. این افتخار برای دو فیلم نابخشوده و دختر میلیون دلاری برای او رخ داد.

او در سال ۲۰۰۴ و در سن ۷۴ سالگی برای فیلم دختر میلیون دلاری مسن‌ترین فیلمسازی لقب گرفت که در تاریخ اسکار جایزه بهترین کارگردانی را دریافت کرده است.[۱۸]

از افتخارات او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • دریافت اسکار بهترین کارگردان برای فیلم نابخشوده در سال ۱۹۹۳
  • نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم نابخشوده در سال ۱۹۹۳
  • دریافت اسکار بهترین فیلم برای فیلم نابخشوده در سال ۱۹۹۳
  • نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم برای فیلم رودخانه مرموز در سال ۲۰۰۴
  • نامزد دریافت اسکار بهترین کارگردان برای فیلم رودخانه مرموز در سال ۲۰۰۴
  • دریافت اسکار بهترین کارگردان برای فیلم دختر میلیون دلاری در سال ۲۰۰۵
  • نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم دختر میلیون دلاری در سال ۲۰۰۵
  • دریافت اسکار بهترین فیلم برای فیلم دختر میلیون دلاری در سال ۲۰۰۵
  • نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم برای فیلم نامه‌هایی از ایوجیما در سال ۲۰۰۷
  • نامزد دریافت اسکار بهترین کارگردان برای فیلم نامه‌هایی از ایوجیما در سال ۲۰۰۷
  • دریافت اسکار یادبود ایروینگ جی تالبرگ در سال ۱۹۹۵
  • دریافت جایزه سزار بهترین فیلم خارجی برای فیلم رودخانه مرموز در سال ۲۰۰۴
  • دریافت جایزه سزار بهترین فیلم خارجی برای فیلم دختر میلیون دلاری در سال ۲۰۰۶
  • دریافت سزار افتخاری در سال ۱۹۹۸
  • دستیابی به ۵ عنوان محبوب ترین بازیگر در طول تاریخ
  • جایگاه دوم در مجله امپایر انگلیس در بین ۱۰۰ ستاره هالیوود
  • دریافت مدال افتخار از سوی انجمن جان‌اف کندی در سال ۲۰۰۰

فیلم‌شناسی[ویرایش]

از فیلم‌های معروف وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

توضیح: فیلم های به خاطر یک مشت دلار و به خاطر چند دلار بیشتر فیلم هایی متفاوت می باشند و به ترتیب در سال های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ ساخته شده‌اند.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ "Clint Eastwood: 1974 Playboy Interview". پلی‌بوی. February 1974. Archived from the original on January 23, 2011. 
  2. Amara, Pavan (May 30, 2010). "Eastwood at 80". London: The Independent. Retrieved September 8, 2012. 
  3. Munn, Clint Eastwood, p. 103.
  4. Eliot, p. 115
  5. Palmer, Martyn (January 17, 2011). "'A school reunion? It would be pointless. There wouldn't be anybody there': Clint Eastwood at 80". Daily Mail (London). Retrieved August 25, 2012. 
  6. "CLINTEASTWOOD.NET". Clinteastwood.net. Retrieved September 8, 2012. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ "Clint Eastwood: 1997 Playboy Interview". Playboy. March 1997. Archived from the original on January 23, 2011. 
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ McCafferty, Dennis (January 25, 2004). "American Icon series – Clint Eastwood". USA Weekend. 
  9. Lesher, David (September 30, 1994). "CALIFORNIA ELECTIONS/U.S. SENATE: Huffington Attacks Rival on Judges: Challenger says in new ads that Sen. Feinstein has voted for two lenient federal jurists. But her campaign counters that the judges' records have been distorted". Los Angeles Times. 
  10. "FAST FACTS: Other Politicians Clint Eastwood Has Endorsed". Fox News Insider. August 30, 2012. Retrieved February 21, 2013. 
  11. "William Bradley: So What the Heck Happened With Clint Eastwood? (and the Perils of Arguing With Imaginary Obamas)". Huffingtonpost.com. September 4, 2012. Retrieved February 21, 2013. 
  12. "NEWSMEAT ▷ Clint Eastwood's Federal Campaign Contribution Report". Newsmeat.com. Retrieved September 8, 2012. 
  13. Cooper, Marc (May 8, 2003). "Left Coast Notes". The Nation. Archived from the original on January 23, 2011. 
  14. by Mark Harris Photograph by Craig McDean. "Leonardo Dicaprio and Clint Eastwood GQ October 2011 Cover Story: Movies + TV". GQ. Retrieved September 8, 2012. 
  15. Boardman, Madeline (March 2, 2013). "Clint Eastwood Supports Gay Marriage In New Brief". Huffingtonpost.com. Retrieved April 8, 2013. 
  16. Schickel, p. 380
  17. «زندگینامه کلینت ایستوود». همشهری انلاین، چهارشنبه ۱ آبان ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۹ شهریور ۱۳۹۲. 
  18. «زندگینامه کلینت ایستوود». همشهری انلاین، چهارشنبه ۱ آبان ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۹ شهریور ۱۳۹۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]