مارچلو ماسترویانی
| مارچلو ماسترویانی | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| نام اصلی | مارچلو وینچنزو دومنیکو ماسترویانی | |||||||||||||
| ملیت | ایتالیایی | |||||||||||||
| تولد | ۲۸ سپتامبر ۱۹۲۴ فونتانا لیری , ایتالیا |
|||||||||||||
| مرگ | ۱۹ دسامبر ۱۹۹۶ (۷۲ سال) پاریس , فرانسه |
|||||||||||||
| سالهای فعالیت | ۱۹۳۸-۱۹۹۶ | |||||||||||||
| شریک(های) زندگی |
فی داناوی کاترین دنو آنا ماریا تاتو |
|||||||||||||
| صفحه در وبگاه IMDb | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
مارچلو وینچنزو دومنیکو ماسترویانی (به ایتالیایی: Marcello Vincenzo Domenico Mastrojanni) (۱۹۲۴ - ۱۹۹۶) بازیگر ایتالیایی بود.
[ویرایش] زندگینامه
۲۸ سپتامبر ۱۹۲۴ در فونتانا لیری متولد شد.
او از اواخر ۱۹۴۰ شروع به بازی در سینما کرد. در اوایل ۱۹۴۸ بود که به عضویت شرکت بازیگری لوچینو ویسکونتی کارگردان vive le foot ایتالیایی درآمد.
در دهه ۱۹۵۰ در فیلمهای مهمی چون شبهای سفید و معامله بزرگ در خیابان مدونا ایفای نقش کرد.
و در ۱۹۶۰ در فیلم "زندگی شیرین" ساخته فدریکو فللینی ظاهر شد. در این فیلم او در نقش یک روزنامه نگار رومی تصویر نویی از یک قهرمان عصر جدید ارائه میکند.
در فیلم شـب با میکل آنجلو آنتونیونی همکاری میکند. اما ارتباط نزدیکش با فدریکو فلینی باعث میشود که در نقش بدلی از او در فیلم هشت ونیم بازی کند. استعداد ماستریانی در کمدی باعث میشود که اولین جایزه بازیگری اش را جهت بازی در فیلم طلاق به سبک ایتالیایی در ۱۹۶۲ کسب کند.
ماسترویانی در انواع مختلفی از فیلمها از جمله فیلمهای رمانتیکی چون دیروز، امروز، فردا و ازدواج به سبک ایتالیایی در مقابل سوفیا لورن و همِچنین فیلمهای انگلیسی زبانی چون مکانی برای عاشقان و مردم از کار افتاده نقش آفرینی کرده است.
او تاکنون سه بار نامزد دریافت اسکار جهت فیلمهای یک روز بخصوص (اتوره اسکولا)، طلاق، به سبک ایتالیائی (پیترو جرمی) و چشمهای سیاه (نیکیتا میخالکوف) شده است.
[ویرایش] منابع
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ مارچلو ماسترویانی موجود است. |
- خلاصه از ویکیپدیا ایـتالیا
|
||||||||||||||||||||
