باربارا استانویک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
باربارا استانویک
Annex - Stanwyck, Barbara (Stella Dallas) 01.jpg
نام اصلی روبی کاترین استوینس
Roby Catherine Stevens
تولد ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۷
بروکلین، نیویورک
مرگ ۲۰ ژانویه ۱۹۹۰
سنتا مونیکا، کالیفرنیا
ملیت آمریکا پرچم ایالات متحده آمریکا
پیشه بازیگر
همسر(ها) فرانک ری، رابرت تیلور
صفحه در وب‌گاه IMDb

باربارا استانویک (به انگلیسی: Barbara Stanwyck) ‏(۱۶ ژوئیه ۱۹۰۷ - ۲۰ ژانویه ۱۹۹۰) هنرپیشهٔ آمریکایی است که نخستین بار در فیلم شب‌های برادوی (۱۹۲۷) به ایفای نقش پرداخت. چهار بار نامزد دریافت اسکار شد و سرانجام اسکار افتخاری را در سال ۱۹۸۲ دریافت کرد. او برای بازی در فیلم اتاق مدیرعامل (۱۹۵۴) برندهٔ جایزهٔ نقش اول زن جشنواره فیلم ونیز شد.[۱]

زندگی و بازیگری[ویرایش]

باربارا استانویک در یک خانواده تهیدست زاده شد. در سن دو سالگی مادرش را در یک حادثه از دست داد و پدرش هم خانه را ترک کرد. توسط خواهر بزرگش و خانواده هایی که از فرزندان بی سرپرست نگهداری می کنند بزرگ شد. از نوجوانی مجبور شد کار کند در کارخانه و بعد به عنوان تلفنچی. او که شخصیت قوی داشت و از اعتماد به نفس خوبی برخوردار بود شانس خود را در دنیای نمایش از سن ۱۵ سالگی به عنوان خواننده و رقاص در کاباره ها و موزیک هال آزمایش کردو بالاخره در گروه کر برادوی استخدام شد و همین زمان تصمیم گرفت تا نام خود را تغییر دهد.

او به فعالیتش در برادوی ادامه داد تا در هودسون تئاتر نقشی به او پیشنهاد شد که هم برایش موفقیت در پی داشت هم نظر منقدین را به خود جلب کرد.در سال ۱۹۲۷ با هنرپیشه آمریکایی فرانک ری ازدواج کرد که در سال ۱۹۳۷ به جدایی انجامید.

با پشتوانه همسرش نقشی در فیلم صامت شبهای برادوی بدست آورد که موفقیتی برایش در پی نداشت.

ملاقات با فرانک کاپرا راه او را برای ورود به سینما هموار کرد. کاپرا علی‌رغم میل استودیو او را در فیلم خانمهای لیزور به همکاری دعوت کرد. و این فیلم درهای هالیوود را بر او گشود و موقعیت او را به عنوان ستاره در کنار بازیگرانی مثل گرتا گاربو ، مارلین دیتریش و جوآن کراوفورد تثبیت کرد.

علاوه بر کاپرا با کارگردانان بزرگ دیگری همچون جان فورد ، سیسیل ب دومیل ، روبن مامولیان و کینگ ویدور همکاری کرد. برای بازی در نقش استلا دالاس زنی که فرزندش را به تنهایی بزرگ می کند برای اولین بار نامزد دریافت جایزه اسکار شد.

سر صحنه یکی از فیلمهایش با رایرت تیلور جذاب آشنا شد و در سال ۱۹۳۹ با هم ازدواج کردند که به خاطر خیانتهای پی در پی تیلور این ازدواج هم به جدایی در سال ۱۹۵۱ انجامید.

در سالهای ۱۹۴۰ یکی از معدود بازیگران مستقلی بود که با استودیو های مختلف قراردادهای دراز مدت می بست و در سال ۱۹۴۴ بالاترین دستمزد را دریافت می کرد.

او تنها هنرپیشه زنی بود که در نقش زنان قوی و حتی نقشهایی که آن زمان مردانه بود مثل فیلمهای وسترن بازی کرد.او بازی در چندین وسترن با کارگردانهایی همچون جورج استیونس ، سسیل ب دومیل، آنتونی مان، روبن مامولیان و ساموئل فولر را در کارنامه بازیگری اش دارد.

اما بهترین بازی هایش را در فیلم نوآر به نمایش گذاشت. بازی اش در فیلم غرامت مضاعف بیلی وایلدر بیاد ماندنی است.

او برای آخرین بار در سال ۱۹۶۴ در فیلم کسی که وجود نداشت ویلیام کاسل در کنار رابرت تیلور همسر سابقش به نقش آفرینی پرداخت.

از سالهای ۱۹۶۰ به بعد بیشتر در تلویزیون ظاهر شد و برنامه باربارا استانویک شو را اجرا می کرد که برایش اولین جایزه امی را در پی داشت.و دو بار دیگر یعنی در سالهای ۱۹۶۶ و ۱۹۸۳ باز این جایزه نصیبش شد.[۲]

جوایز[ویرایش]

نامزدی جوایز[ویرایش]

  • نامزد اسکار بهترین بازیگر زن نقش اول برای فیلم استلا دالاس ۱۹۳۷
  • نامزد اسکار بهترین بازیگر زن نقش اول برای فیلم توپ آتش ۱۹۴۱
  • نامزد اسکار بهترین بازیگر زن نقش اول برای فیلم غرامت مصاعف ۱۹۴۴
  • نامزد اسکار بهترین بازیگر زن نقش اول برای فیلم ببخشید شماره اشتباهی است ۱۹۴۵[۳]

فیلمهای برگزیده[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]