استنلی دانن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استنلی دانن
Stanley Donen.jpg
زاده ۱۳ آوریل ۱۹۲۴(۱۹۲۴-04-۱۳) ‏(۹۰ سال)
کلمبیا، کارولینای جنوبی، آمریکا
نام دیگر کنت لوچ
ملیت  ایالات متحده آمریکا
زمینه فعالیت کارگردان، تهیه‌کننده، رقص‌پرداز
سال‌های فعالیت ۱۹۴۹ - ۲۰۰۳
همسر جین کوین (۱۹۴۸-۱۹۴۹)
ماریون مارشال (۱۹۵۲-۱۹۵۹)
آدل بیتی (۱۹۶۰-۱۹۷۱)
ایوت میمیوس (۱۹۷۲-۱۹۸۵)
پاملا برادن (۱۹۹۰-۱۹۹۴)
صفحه در وب‌گاه IMDb

استنلی دانن (به انگلیسی: Stanley Donen) (زاده ۱۳ آوریل ۱۹۲۴) کارگردان و رقص‌پرداز آمریکایی است. دیوید کوئینلن، تاریخ‌نگار سینما او را «سلطان موزیکال‌های هالیوود» نامیده‌است. معروف‌ترین ساخته او، فیلم موزیکال آواز در باران است که آن را در سال ۱۹۵۲ به همراه جین کلی کارگردانی کرد. این فیلم که معمولاً به‌عنوان بهترین موزیکال تاریخ شناخته می‌شود، در فهرست‌های زیادی از جمله فهرست ۵۰۰ فیلم برتر جهان به انتخاب امپایر، در میان برترین فیلم‌های تاریخ سینما قرار گرفته‌است.[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

دانن در سال ۱۹۲۴ در کارولینای جنوبی در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. او یادگیری رقص را از کودکی آغاز کرد. او پس از آنکه تحصیلات خود را در ایالت زادگاهش به پایان رساند، به نیویورک رفت و از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۱ در سن شانزده سالگی به‌عنوان رقصنده‌ای نوجوان همراه با جین کلی در تئاتر برادوی به فعالیت هنری پرداخت. از سال ۱۹۴۳ به هالیوود رفت و به‌عنوان دستیار رقص‌پردازی آغاز به کار کرد. دانن در سال ۱۹۴۹ نخستین فیلم‌اش را با نام «در شهر» به‌طور مشترک با جین کلی کارگردانی کرد. همکاری با کلی را را تا سال ۱۹۵۵ در چند فیلم دیگر ادامه داد. او در سال ۱۹۵۸ به انگلستان رفت و یک شرکت فیلم‌سازی را بنیان گذاشت.[۲]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

  • در جستجوی تفریحات شهری (به همراه جین کلی، ۱۹۴۹)
  • عروسی شاهانه (۱۹۵۱)
  • عشق بهتر از همیشه‌است (۱۹۵۱)
  • آواز در باران (به همراه جین کلی، ۱۹۵۲)
  • فیگان نترس (۱۹۵۲)
  • فرصتی به یک دختر بده (۱۹۵۴)
  • در اعماق قلب من (۱۹۵۴)
  • هفت عروس برای هفت برادر (۱۹۵۴)
  • همیشه در هوای خوش (به همراه جین کلی، ۱۹۵۵)
  • مضحک‌روی (۱۹۵۷)
  • آنها را عوض من ببوس (۱۹۵۷)
  • پیژامه‌بازی (۱۹۵۷)
  • بی‌احتیاط (۱۹۵۸)
  • یانکی‌های لعنتی (۱۹۵۹)
  • یک بار دیگر با احساس (۱۹۶۰)
  • بستۀ غیرمنتظره (۱۹۶۰)
  • چمن همسایه سبزتر است (۱۹۶۰)
  • معما[۳] (۱۹۶۳)
  • آرابسک (۱۹۶۶)
  • دو همسفر (۱۹۶۷)
  • مبهوت (۱۹۶۷)
  • پلکان (۱۹۶۹)
  • شازده کوچولو (۱۹۷۴)
  • بانوی خوش‌اقبال (۱۹۷۵)
  • سینما، سینما (۱۹۷۹)
  • ساترن ۳ (۱۹۸۰)
  • سرزنش در ریو (۱۹۸۴)

منابع و پانویس[ویرایش]

  1. «اعجاز زير باران»(فارسی)‎. روزنامه ایران، ۲۹ خرداد ۱۳۸۱. 
  2. خرسند، بیژن. دائرةالمعارف سینمایی. چاپ دوم. تهران: امیرکبیر، ۱۳۶۳. ۱۲۰. 
  3. در تلویزیون ایران با نام «پازل» نمایش داده شده است.

پیوند به بیرون[ویرایش]