شان پن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شان پن
Sean Penn by Sachyn Mital (cropped).jpg
شان پن در سال ۲۰۱۳
زمینه فعالیت بازیگر
تولد ۱۷ اوت ۱۹۶۰(۱۹۶۰-08-۱۷) ‏(۵۴ سال)
سانتا مونیکا، ایالت کالیفرنیا
ملیت آمریکایی
همسر(ها) مدونا
روبین رایت
صفحه در وب‌گاه IMDb

شان پن (به انگلیسی: Sean Penn) (زاده ۱۷ اوت ۱۹۶۰) بازیگر برنده جایزه اسکار و کارگردان آمریکایی است.

زندگی شخصی[ویرایش]

پن در اوت ۱۹۶۰ در سانتا مونیکای ایالت کالیفرنیا در آمریکا به دنیا آمد. پدرش، لئو پن، کارگردان یهودی، (که به دلیل مخالفت با مک‌کارتیسم در لیست سیاه قرارگرفت) و مادرش خانم "ایلین ریان" یک ایرلندی-ایتالیایی و پیرو مذهب کاتولیک بود. او دو برادر دارد به نام‌های کریس پن (هنرپیشه) و مایکل پن (موزیسین).

وی شوهر سابق مدونا خواننده مشهور آمریکایی است. آن‌ها در سال ۱۹۸۸ میلادی و پس از آن‌که‌شان پن در پی یک اختلاف زناشویی با «چوب بیسبال» به مدونا حمله کرد و او را مورد ضرب و شتم قرار داد، از هم جدا شدند.[۱]

حرفه[ویرایش]

نخستین تجربه بازیگری شان پن، در فیلم «Fast Times at Ridgemont High» (روزهایی هیجانی در بلندی‌های هیجمانت) بود. از آن هنگام تاکنون در حدود ۴۰ فیلم بازی کرده‌است و برای فیلم‌های رودخانه مرموز و میلک جایزه اسکار را دریافت کرده‌است. او همچنین برای سه فیلم دیگر هم نامزد اسکار شده بود که عبارت‌اند از: من سام هستم به کارگردانی جسی نلسون، راه رفتن مرد مرده و «Sweet and Lowdown».

در سال ۱۹۹۱ اولین کارگردانی خود را با فیلم «Indian Runner» تجربه کرد. او دو فیلم دیگر نیز با بازی جک نیکلسون کارگردانی کرده‌است: «The Crossing Guard» محصول ۱۹۹۵ و قول محصول ۲۰۰۱. در فیلم قول ما شاهد حضور چند لحظه‌ای بازیگر بزرگ میکی رورک هستیم.

در سال ۱۹۸۵ با خوانندهٔ موزیک پاپ مدونا ازدواج کرد. این رابطه بر اثر اعتراض ورود رسانه به حریم خصوصی‌اش به شدت به هم خورد. بعد از مراحل دادگاه در سال ۱۹۸۹ از هم جدا شدند. بعدها پن با روبین رایت (هنرپیشه) آشنا شد و در سال ۱۹۹۶ در حالی که دو بچه از ازدواج پیشین‌اش داشت با او ازدواج کرد.

کارهای بشر دوستانه[ویرایش]

شان پن در یک تجمع ضد جنگ در سال ۲۰۰۷، واشنگتون

در اکتبر ۲۰۰۲ پن مبلغ ۵۶٫۰۰۰ دلار برای یکسری تبلیغ به واشنگتن پست پرداخت کرد که در آن تبلیغات، از جرج بوش، رئیس جمهور آمریکا، خواسته می‌شد روند خشونت‌ها را پایان ببخشد. تبلیغات به صورت نامه‌های سرگشاده نوشته شد و در جهت مخالفت با حمله احتمالی به عراق و جنگهای ضدتروریسم بود. او در دسامبر ۲۰۰۲ سفر کوتاهی به عراق داشت. وی یکی از فعالان حقوق بشر در یونیسف می‌باشد شان پن پس از سرکوب مردم معترض به نتایج انتخابات ۱۳۸۸ توسط دولت ایران با اعتصاب غذا این اقدام را محکوم نمود. شان پن در اکتبر ۲۰۱۱ به جمع معترضین مصری در میدان التحریر قاهره پیوست. او در این جمع گفت:

«جهان از انقلاب شجاعانه مصر با هدف کسب آزادی الهام گرفته است و اینکه روشن است که آزادی در یک شب به دست نمی‌آید. هنوز مبارزه در پیش است و موضوعاتی مانند انتقال قدرت از نظامیان به مردم در دستور کار قرار دارد.»[۲]

سفر به ایران[ویرایش]

در ژوئن ۲۰۰۵ شان پن در سفری پنج روزه به عنوان خبرنگار روزنامهٔ سان‌فرانسیسکو کرونیکل از ایران دیدار کرد. و مجموعه گزارش‌های خود از رویدادها و مصاحبه‌های پیش از انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری ایران را در روزنامهٔ سان‌فرانسیسکو کرونیکل به چاپ رساند. او در این سفر به عنوان خبرنگار در نماز جمعه شرکت کرد با مهدی هاشمی رفسنجانی، سید حسن خمینی، اکبر هاشمی رفسنجانی و نیز جمعی از اهالی سینما دیدار کرد. او پس از بازگشتش به آمریکا، در نامه‌ای سرگشاده به جرج دبلیو بوش، دیک چینی و کاندولیزا رایس نوشت:

شما می‌خواهید بک رویکرد خصمانه نسبت به ایران در حال حاضر داشته باشید؟ اجازه بدهید به شما چیزی در مورد ایران بگویم؛ چرا که من در آنجا بودم ولی شما نبودید. ایران کشور فوق‌العاده‌ای است. واقعاً فوق‌العاده. شما فکر می‌کنید تنفرهای خودش را دارد؟ درست مانند ایالات متحده آمریکا که تنفرهایش را دارد. شما فکر می‌کنید یک رژیم فاسد دارد؟ همانند ایالات متحده که رژیم فاسدی دارد. آیا یک سلاح هسته‌ای می‌خواهد؟ شاید. اما آیا ما یکی نداریم؟ اما مردم ایران مردم عالی‌ای هستند. و ما با حمله نظامی به ایران، فرصتی برای متحد کردن یک کشور بزرگ را به نفرت علیه ما تبدیل می‌کنیم؛ و بااین کار یکی از امیدوارکننده‌ترین متحدان آینده‌مان در دهه‌های بعد را از دست می‌دهیم. من دارم در مورد اکثریت جوانان صحبت می‌کنم، که در تفکرشان بیشترین طرفدار جدایی دین و سیاست هستند. این جوانان الهام‌بخش‌ترین کسانی هستند که من در هر نقطه بر روی این سیاره ملاقاتشان کردم. اگر شما واقعاً چیزی در مورد ایران می‌دانید، این دقیقاً همان چیزی است که من بهش اشاره کردم.[۳]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

سال فیلم توضیحات
۱۹۸۶ غافلگیری شانگهانی همراه با مدونا
۱۹۸۸ رنگ‌ها همراه با رابرت دنیرو
۱۹۸۹ ما فرشته نیستیم همراه با رابرت دنیرو
۱۹۹۳ راه کارلیتو همراه با آل پاچینو
۱۹۹۵ راه رفتن مرد مرده همراه با سوزان ساراندون
۱۹۹۷ دور برگردان همراه با جنیفر لوپز
بازی همراه با مایکل داگلاس
۱۹۹۸ خط نازک قرمز
۲۰۰۱ من سام هستم
۲۰۰۳ همه چیز در مورد عشق
رودخانه مرموز
۲۱ گرم همراه با بنیسیو دل تورو و نائومی واتس
۲۰۰۴ ترور ریچارد نیکسون
۲۰۰۵ مترجم همراه با نیکول کیدمن
۲۰۰۶ همهٔ مردان پادشاه
۲۰۰۸ میلک
تعقیب توهمات
۲۰۱۰ بازی منصفانه همراه با نائومی واتس
۲۰۱۱ درخت زندگی همراه با برد پیت و جسیکا چستین
This Must Be the Place
۲۰۱۳ جوخه گانگستر

منابع[ویرایش]

  1. No more free passes to famous men who abuse women, The Washington Post
  2. «شان پن به معترضین مصری در میدان التحریر پیوست». پایگاه خبری آفتاب، ۰۹ مهر ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در شهریور ۱۳۹۲. 
  3. Sean Penn. “An Open Letter to the President...Four and a Half Years Later”. The Huffington Post, 31 March 2010. Retrieved 9 September 2014. 

Sean Penn by Nick Johnstone, Omnibus Press, 2000

Entertainment Weekly Magazine #739: Sean Penn (November 28, 2003) by Entertainment Weekly, Entertainment Weekly, 2003

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Sean Penn," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Sean_Penn&oldid=199843841