آنتونی پرکینز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آنتونی پرکینز
Anthony Perkins.jpg
نام اصلی آنتونی پرکینز
تولد ۴ آوریل ۱۹۳۲(۱۹۳۲-04-0۴)
نیویورک سیتی
والدین آوسگود پرکینز (پدر)
جانات سلستین (مادر)
مرگ ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۲ (۶۰ سال)
هالیوود، کالیفرنیا
ملیت آمریکایی
پیشه بازیگر، خواننده
سال‌های فعالیت (١٩۵۳-١٩٩٢)
همسر(ها) بری برنسون (۱۹۷۳-۱۹۹۲)
فرزندان آز پرکینز
الویس پرکینز
صفحه در وب‌گاه IMDb

آنتونی پرکینز (به انگلیسی: Anthony Perkins) (زاده ۴ آوریل ۱۹۳۲ - درگذشته ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۲) از چهره‌های موفق و از بازیگران بیادماندنی سینمای آمریکا است. وی برای اجرای بهترین نقش مکمل مرد در دومین فیلم خود، تر غیب دوستانه، کاندیدای جایزه اسکار شد. پرکینز با ایفای نقش، نورمن بیتس، در فیلم روانی (به انگلیسی: Psycho) به شهرت رسید.

دوران اول زندگی[ویرایش]

پرکینز در نیویورک سیتی بدنیا آمد، وی فرزند، آوسگود پرکینز، بازیگر تاتر و سینما و، جانات سلستین، و از اخلاف، جان پاولند، یکی از مسافران کشتی، می فلاور، بود. پرکینز در دبیرستان‌های، بروکس اسکول، و، براون نیکولس اسکول، درس خواند، سپس در دانشگاه کلمبیا و رولینس کالج تحصیلات خود را ادامه داد. در ۱۹۴۲ به بوستن نقل مکان کرد.

زندگی هنری[ویرایش]

پرکینز با بازی در فیلم آکترس فعالیت هنری خود را شروع کرد. او به دریافت جایزه، گلدن گلاب برای آکتر و آکترس تازه کار سال، نایل آمد.

در ۱۹۵۷ پرکینز دشواری‌های، جیمی پییرسال، بازیگرپیشین تیم بیس بال، بوستن رد ساکس، را در قالب یک داستان حقیقی در فیلم تقلای ترس به تصویر کشید. متعاقب آن درهمان سال سه آلبوم موسیقی پاپ و در۱۹۵۸ آلبوم‌های دیگری با تم حماسی، جاز و راک با نام، تونی پرکینز، منتشر ساخت. این آلبوم‌ها با استقبال گرمی روبرو شدند، مجله رادیویه، بیلبورد هات ۱۰۰، تراک شنای ماه شب را درجدول ارزیابی خود در رده ۲۴ و درردیف پرفروش ترین تراک‌ها معرفی کرد.

در ۱۹۵۸ پرکینز همراه با شرلی بوث و شرلی مک لین در فیلم دلال ازذواج ظاهر شد.

پرکینز عضو، انجمن استادیو بازیگران، و همچنین بازیگر تاتر نیز بود. در ۱۹۵۸ بخاطر اجرا در نماشنامه، فرشته، بسوی خانه نگاه کن!، در تاتر برادوی، نامزد دریافت جایزه تونی برای بهترین بازیگر تاترشد.

در خلال همین دوران او با سوفیا لورن در قیلم هوس زیر درخت نارون همراهی کرد. در ۱۹۶۰ در فیلم کمدی رومانتیک قصه موهوم در مقابل جین فوندا قرار گرفت.

در ۱۹۶۰ پرکینز برای ایفای نقش، نورمن بیتس، در فیلم روانی ساخته الفرد هیچکاک انتخاب شد. او با اجرای نقش صاحب و متصدی مُتل بیتس که ازجنون آدمکشی رنج می‌برد، به دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد، نایل آمد. این جایزه از طرف کمیته جهانی منتقدین فیلم به وی اعطا شد. فیلم روانی با موفقیتی انتقادی و تجاری همراه بود و پرکینز را به شهرت جهانی رساند.

در ۱۹۶۱ هنر نمایی او در فیلم خدا حافظ دوباره در مقابل اینگرید برگمن مورد تحسین و نقد سینمایی قرار گرفت. در همین سال با بازی در فیلم پامچال شامگاهی در کنار، کارمین کار، جایزه دیگری را در جشنواره فیلم کن از آن خود ساخت.

همراه با کارمین کار، در فیلم پامچال شامگاهی

این کامیابی، موفقیت‌های دیگری را در اروپا بدنبال داشت؛ بازی پرکینز در نقش جوزف کی در فیلم محاکمه (۱۹۶۲) ساخته اورسن ولز با برداشتی از رمان فرانتس کافکا از آن جمله‌اند.

پس از بازگشت از آمریکا در ۱۹۶۸ در فیلم شرنگ متبوع در مقابل، تیوزدی ولد، در نقش قاتلی جوان و پریشان شرکت کرد. او همچنین در ۱۹۷۰ در نقش چامپلین تاپمن درفیلم بر سر دوراهی ایفای نقش کرد.

پرکینز در ۱۹۷۳ باهمکاری، استیفن ساندهایم (شاعر و نویسنده) نمایشنامه فیلم آخرین روزهای شیلا را نوشت و در ۱۹۷۴ از طرف نویسندگان فیلم های راز آمیز جایزه ادگار برای بهترین نمیشنامه، به آنها اعطا شد.

پرکینز اجرای نقش نورمن بیتس را در سه بخش ادامه داد. فیلم، روانی –دو، بیست سال پس از اولین فیلم روانی فروش موفقیت آمیزی داشت(۱۹۸۳). سپس او فیلم روانی-سه، را کارگردانی و اجرا کرد و نامزد جایزه ساترن برای بهترین بازیگر شد(۱۹۸۶).

پرکینز به افتخار خدمات نافذ و بی دریغ به صنعت فیلم سازی، ستاره ای در، پیاده روی شهرت هالیوود ، دارد. این ستاره در بلوار ۶۸۰۱ هالیود وافع در هالیود، کالیفورنیا قرار دارد.

در۱۹۹۱ پرکینز در، جشنواره فیلم جهانی سان ساباستین با دریافت جایزه، داوناستا لایفتایم اچیومنت، مورد تقدیر قرار گرفت.
با وجود این که وی در اثنای سالهای ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ با بیماری ایدز دست بگریبان بود، در هشت محصول تلویزیونی شرکت کرد، که از آن جمله اند: دختر تاریکی همراه، با میا سارا، (۱۹۹۰) و هدف برهنه به همراهی، رودی مکداول، (۱۹۹۲). پرکینز آخرین اجرای خود را در فیلم در جنگل انبوه به همراه، روزانا ارکویت، در ۱۹۹۲ به صحنه آورد.
پس از انکه انتونی هاپکینز و کلینت ایستوود از تأمین صدا برای نقش دکتر ولف دندان پزشک در،سیمپسون[۱]، خوداری کردند،
پرکینز این وظیفه را پذیرفت، اما مرگ پرکینز عمل صدا گذاری را متوقف کرد. سرانجام از صدای، هاانک ازاریا، که بطور معمول خود دیالوگ سیمپسون را تأمین میکرد،استفاده شد.

زندگی خصوصی[ویرایش]

آنتونی پرکیینز در ۹اوت ۱۹۷۳ با یک زن عکاس موسوم به، برینتیا برنسون ازدواج کرد. آنها صاحب دو فرزند پسر شدند: اوز پرکینز بازیگر سینما ( تولد ۲ فوریه ۱۹۷۴ ) و الویس پرکینز نغمه پرداز (تولد ۹ فوریه ۱۹۷۶).
پرکینز با زنها میانه خوشی نداشت . زمانی گفته بود که زنها او را بسیار آشفته می سازند. وی با جین فوندا و بریژیت باردو بشدت مخالف بود، زیرا در دوران جوانیش سعی به اغوای او کرده بودند.
پرکینز، به ویژه در معاشرت با زنان، هنر پیشه ای بسیار خجالتی بود. بر اساس یک بیوگرافی غیر مجاز توسط، چارولز بایکاف، پرکینز با بعضی افراد رابطه پنهانی داشت. این افراد عبارت بودند از: کریستوفر ماکوز، تاب هانتر هنرپیشه، رودالف نوریو رقصنده، استفن ساندهایم آهنگساز و تصنیف سرا، و گراور دیل رقصنده ورقص آرا و شوهر پیشین ،خانم برنسون همسر پرکینز.

دو سال پنهان کاری[ویرایش]

مدت دو سال پرکینز و همسرش، بری برنسون، از افشای ابتلای پرکینز به، ایدز، خودداری کردند. بنا به اظهارات خانم برنسون، طی مصاحبه ای با نیویورک تایمز در سال ۱۹۹۲: «آقای پرکینز واقعاً نمی خواست هرگز کسی از این، راز باخبر شود، زیرا اومی پنداشت که کارش را از دست می دهد و یا دیگر کسی کاری به او محول نمی‌کند» .[۲]
اما خود پرکینز در توجیه بیماری خود پیش از مرگ چنین اظهار می کند: «خیلی‌ها گمان می‌برند که ایدز انتقام خداوند است. اما به نظر من این بیماری فرستاده شده است که به انسان‌ها عشق، تفاهم و همدردی آموزش دهد!» اما بر خلاف این نظر غالب انسان ها درباره افراد ایدزی دیدگاه بدی دارند.

مرگ[ویرایش]

پرکینز در۱۲ سپتامبر ۱۹۹۲ در خانه خود در هالیود هیلز به علت بیماری ایدز درگذشت. جسدش سوزانده شد وخاکسترش به خانواده مسترد گردید.
همسر بیوه پرکینز نیز در جریان حملات ۱۱ سپتامبر در سانحه هوایی پرواز شماره ۱۱ آمریکن ایرلاینز کشته شد.

فیلم شناسی[ویرایش]

برخی از فیلم های آنتونی پرکینز عبارتند از:

در سال در فیلم در نقش
۱۹۵۳ آکترس فرد ویف مارش
۱۹۵۶ تشویق دوستانه جاش بردول
۱۹۵۷ ضربه وحشت جیم ییرسال
۱۹۵۷ مرد تنها رایلی وید
۱۹۵۸ این عصر خشن رایلی وید
۱۹۵۸ هوس زیر درخت نارون ابن کابت
۱۹۵۸ دلال ازدواج کورنلیس کابوت
۱۹۵۹ خانه سبز ابل
۱۹۶۰ افسانه ری بلنت
۱۹۶۰ روانی نورمن بیتس
۱۹۶۱ دوباره خدا حافظ فلیپ وان در بش
۱۹۶۲ فدرا الکسیز
۱۹۶۲ پنچ مایل به نیمه شب ربرت مک لین
۱۹۶۲ محاکمه جوزف ک
۱۹۶۶ آیا پاریس می سوزد؟ گروهبان وارن
۱۹۶۶ پامچال شامگاهی چارلس اسنل
۱۹۶۸ شرنگ متبوع دنیس پیت
۱۹۷۱ کسی پشت در مگی پتروکلی
۱۹۷۱ ده روز سرگردانی چارلز وان هورن
۱۹۷۲ زندگی و دوران قاضی روی بین رورند رو سل
۱۹۷۴ جنایت در قطار شرق مک کوئین
۱۹۷۵ ماهاگونی شان
۱۹۷۸ مرا بخاطر بسپار نیول کوری
۱۹۷۹ سیاهچال دکتر آلنس دورنت
۱۹۸۰ معاشرت مرگبار لورنس مایلس
۱۹۸۰ دزدان دریای دریای شمال کرامر
۱۹۸۳ روانی ۲ نورمن بیتس
۱۹۸۴ گناه هوس کشیش پیتر شین
۱۹۸۶ روانی ۳ نورمن بیتس
۱۹۸۸ ویرانگر ربرت ادواردز
۱۹۹۰ دختر تاریکی آنتون
۱۹۹۲ هدف برهنه ایل مکانو

پا نویس[ویرایش]

  1. یکی از قسمتهای سریال تلویزیونی ، آخرین خروج از اسپرینگ فیلد.
  2. BERNARD WEINRAUB. «Anthony Perkins's Wife Tells of 2 Years of Secrecy». نیویورک تایمز،. بازبینی‌شده در ۸ اوت ۲۰۱۳. 

منابع[ویرایش]