پرتو یونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
علامت خطر پرتو یونی.
Logo iso radiation.svg

پرتو یونی پرتویی است مرکب از ذراتی که هر کدام به میزان کافی انرژی جنبشی دارند تا یک الکترون را از اتم یا مولکول جدا کرده و آن را اصطلاحاً یونش کنند.

پرتو یونی در اثر واکنش هسته ای - اعم از طبیعی یا مصنوعی - با دمای بسیار بالا (مثلاً در هاله خورشید یا در حالت پلاسما) از طریق تولید ذرات پر انرژی در شتاب‌دهنده ذره‌ای یا از طریق فرایندهای طبیعی مانند رعد و برق یا انفجار ابرنواختر پدید می آید.

وقتی تابش پرتو یونی رخ می دهد می تواند ذرات زیراتمی (عموماً الکترون، پروتون، نیوترون و برخی اوقات تمام هسته) را از اتم آزاد کند. چنین رویدادی، پیوستگی شیمیایی را تغییر می دهد و یون ایجاد می کند.

پرتوهای یونیزان را میتوان به دو قسم مستقیم و غیر مستقیم قسم بندی کرد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. MEDICAL IMAGING PHYSICS. Fourth Edition. William R. Hendee, Wiley Publishers. pp.46