براکی‌تراپی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
براکی‌تراپی
مداخله درمانی
آی‌سی‌دی-۱۰: D
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 92.27
سمپ D001918
«دانه» و یا «بذر»های کاشته شده برای غدد سرطانی پروستات.

براکی‌تراپی (Brachytherapy) یا نزدیک‌درمانی نوعی تکنیک پرتودرمانی در فیزیک پزشکی است.

از براکی‌تراپی غالبا برای مداوای معضلاتی همانند سرطان پروستات و گاهی سرطان‌های سر و گردن استفاده می‌شود.

در این روش، عمل پرتودرمانی به‌وسیله کاشت یا قرار دادن مواد («دانه») پرتوزا (رادیواکتیو) در داخل پروستات صورت می‌گیرد. این «دانه» و یا «بذر»های کاشته شده (seeds) عموماً رادیوایزوتوپ‌هایی مثل ایریدیوم-۱۹۲، طلای-۱۹۸، ید-۱۲۵، و پالادیوم-۱۰۳ تشکیل شده‌اند.[۱]

پیشینه[ویرایش]

در سال ۱۹۰۱ میلادی نخستین گزارش از ابداع روش براکیتراپی در محافل علمی منتشر گردید.[۲] در این گزارش از سوزن‌های آغشته به رادیوم استفاده گردیده بود.

منابع[ویرایش]

  1. ABS - About Brachytherapy: What is Brachytherapy?
  2. Danlos M, Bloch P. Note sur la traitment du lupus erithemateux par des applications de radium. Ann Dermatol Syphilograph ۱۹۰۱; ۲: ۹۸۶–۸۸.

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ براکی‌تراپی موجود است.