زی-پینچ
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زی-پینچ یا تنگش زتا (به انگلیسی: Z-pinch) نوعی روش محصورسازی است که از جریانی قوی و تنگیدگی پلاسما جهت رسیدن به همجوشی هسته ای استفاده می شود.
چندین کشور هم اکنون مشغول به توسعه فناوری در این نوع همجوشی هستند، و تمام این راکتورها در مرحله آزمایشی قرار دارند[۱]، اما شاید شناخته شدهترین نمونه ساخته شده را بتوان در آزمایشگاه ملی سندیا در نیومکزیکو جستجو کرد.[۲]
