فرانسوا-رنه دو شاتوبریان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شاتوبریان
Anne-Louis Girodet-Trioson 006.jpg
یک نقاشی درباره شاتوبریان از سده ۱۹
نام اصلی فرانسوا رنه دو شاتوبریان
زادروز ۴ سپتامبر ۱۷۶۸
سن ملو , , فرانسه
مرگ ۴ ژوئیه ۱۸۴۸ میلادی (۷۹ سال)
پاریس , فرانسه
ملیت فرانسه فرانسوی
بنیانگذار رمانتیسیسم در ادبیات فرانسه
پیشه نویسنده، شاعر و سیاست‌مدار

فرانسوا رنه دو شاتوبریان (به فرانسوی: François-René de Chateaubriand) ‏ (۱۷۶۸ - ۱۸۴۸ میلادی) معروف به (شاتوبریان) نویسنده، شاعر و سیاست‌مدار فرانسوی در سن ملو متولد گردید. او را به عنوان بنیانگذار رمانتیسیسم در ادبیات فرانسه می‌شناسند.

زندگی[ویرایش]

رنه نویسنده و شاعر معروف فرانسه در چهارم سپتامبر ۱۷۶۸ در سن ملو در خانواده‌ای سرشناس و ثروتمند به دنیا چشم گشود او یکی از درخشان ترین چهره‌های ضد انقلاب در فرانسه بود فطرت شاعرانه او در کودکی تحت تاثیر عوامل خاصی مانند "خودداری های اسرارآمیز پدر" و تقدس زیاد از حد مادر و سنت‌های خاندان قدیمی و هم‌چنین افسانه‌های محلی و مظاهر طبیعت بخصوص دریا ظهور کرد او می‌خواست کشیش بشود به‌همین جهت به‌مدرسه کشیشان رفت اما پس از چندی منصرف شد او پس از تحصیلات مقدماتی به خدمت ارتش درآمد. در سال ۱۷۸۸ فرمان عضویت در هنگ (شوالیه های مالتا) را دریافت داشت. او در پاریس با بسیاری از شخصیت‌های بزرگ آشنا شد که از همه‌ی آنان خاطراتی در کتاب‌هایش داشته است. در سال ۱۷۹۱ به آمریکا رفت تا در کشف نقاط شمال‌غربی آن سرزمین شرکت کند و در همان سال با یک دختر هفده ساله ازدواج کرد که ثروت هنگفتی بخانه شوهر آورد. پس از چندی به انگلستان سفر کرد و او در موقع تبعید در انگلستان یکی از بهترین آثارش را که تصویر زنده‌ای از زندگی سرخ‌پوستان آمریکاست خلق کرد. درآثار شاتو دو چهره بارز و اخلاقی درباره انقلاب بود و او در مورد مذهب آزاداندیش و از مریدان روسو بود. برادرش در سال ۱۷۹۴ به‌دار آویخته شد، خواهرش و زنش به زندان افتادند. خواهرش در زندان درگذشت و همه‌ی این‌ها موجب افسردگی خاطر شدید او شد. او در سال ۱۸۰۰ به پاریس برگشت و جلال مسیحیت را نوشت این اثر یک شاهکار ارزنده‌ی هنری می باشد.

تالیران وزیر خارجه ناپلئون او را در سال ۱۸۰۳ به سمت وابسته سفارت فرانسه در رم منصوب نمود در آنجا مادام دوبسون با او بود و در همین شهر درگذشت. او بزودی پس از مرگ معشوقه از سمت خود کناره‌گیری کرد و در سال ۱۸۰۷ از ناپلئون انتقاد شدیدی کرد و او را به نرون تشبیه کرد و در نتیجه روزنامه او توقیف شد. شاتو در سال ۱۸۱۴ آثار سیاسی خود را که بر ضد ناپلئون نوشته انتشار داد لذا لوئی هجدهم او را ارزنده‌ترین مرد معرفی کرد و او را وزیر خارجه نمود. ولی او پس از مدتی با خاندان سلطنتی نیز درافتاد و در سپتامبر ۱۸۱۶ مغضوب واقع شد. در زمان سلطنت لوئی فیلیپ وی در عین ناامیدی می زیست اثر معروف میلتون شاعر انگلیسی را به نام "بهشت گمشده" در زمان سلطنت لوئی فیلیپ ترجمه نمود و در آخر عمرش خاطرات پس از مرگ را نوشت و به یک ناشری داد که پس از مرگش آن را منتشر کند ولی ناشر در زمان حیاتش آن را منتشر ساخت.

او در این کتاب غرور، خودپرستی و عدم صداقت خود را بخوبی نشان می دهد. آثار او آمیخته‌ای از سبک کلاسیک و رماتتیک است و در آن‌ها لطافت، احساس قوی، ظرافت هنری و دلشکستگی و نومیدی به چشم می خورد چنان که بسیاری از جوانان در قرن نوزده پس از خواندن آثار او خودکشی می کردند.

وی در پایان زندگی سفرهایی به یونان، قسطنطنیه، فلسطین و اسپانیا کرد و در بازگشت به فرانسه به مبارزه با ناپلئون پرداخت.

آثار[ویرایش]

شهرت عمده شاتوبریان مدیون اشعار رومانتیک و نثر شاعرانه اوست. او از پیشروان مکتب رومانتیسم فرانسه به شمار می‌رود. بعدها ویکتور هوگو این مکتب را رواج داد. شاهکار او رنه است. آثار مهم او در زیر آمده‌است:

  • آتالا - (۱۸۰۱)
  • رنه - (۱۸۰۲)
  • نبوغ مسیحیت - (۱۸۰۲)
  • شهدا - (۱۸۰۹)
  • مناظرات پس از مرگ -
  • عشق و عفت -
  • موهبت آتشین مسیح -
  • سفرنامه -

منابع[ویرایش]

  • طباطبایی مجد، غلامرضا. دائرةالمعارف مصور زرین. انتشارات زرین، زمستان ۱۳۷۴. شابک ‎۹۶۴-۴۰۷-۰۱۹-۴. 
  • هفته‌نامه پیک سنجش. ۵ تیرماه ۱۳۸۵. شماره ۱۲.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ فرانسوا-رنه دو شاتوبریان موجود است.
جستجو در ویکی‌گفتاورد مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به فرانسوا-رنه دو شاتوبریان در ویکی‌گفتاورد موجود است.