ناپلئون بناپارت
 |
پیشنهاد شده است که عصر ناپلئون با این مقاله یا بخش ادغام گردد. (بحث) |
| ناپلئون بناپارت | |
|---|---|
| نخستین امپراتور فرانسه | |
 |
|
| دوران | ۱۸۰۴-۱۸۱۵ |
| لقب(ها) | سرجوخه کوچک |
| زادروز | ۱۵ اوت ۱۷۶۹ |
| زادگاه | آژاکسیو, جزیره کرس, فرانسه |
| مرگ | ۵ مه ۱۸۲۲ |
| محل مرگ | لانگ وود, جزیره سنت هلن بیماری سرطان |
| آرامگاه | لاس اینوالیدس, پاریس |
| پیش از | ناپلئون دوم |
| پس از | وجود نداشت لوئی شانزدهم (آخرین پادشاه) |
| همسران | ژوزفین بوهارنه (۱۷۹۶-۱۸۰۴) ماری لوئیز |
| دودمان | خاندان بناپارت |
| پدر | کارلو بوناپارت |
| مادر | لتیسیا رامولینو |
| فرزندان | ناپلئون دوم |
| دین | کاتولیک رومی |
| امضا |  |
محتویات |
[ویرایش] زندگینامه
ناپلئون یکم یا ناپلئون بناپارت (به فرانسوی: Napoléon Bonaparte) (زاده ۱۵ اوت ۱۷۶۹ میلادی - درگذشته ۵ مه ۱۸۲۲ میلادی)، نخستین امپراتور فرانسه (در سالهای ۱۸۰۴ تا ۱۸۱۵ میلادی) بود. وی، در جزیره کرس در خانوادهای پرجمعیت بدنیا آمد، سه خواهر و چهار برادر داشت. زمانی که کرس توسط جمهوری جنوا (حکومتی ایتالیایی) به فرانسه واگذار شده بود..[۱] در آن زمان، این جزیره، جزء حکومت جنوا (واقع در ایتالیای امروزی) بود. اما بعدها به اشغال فرانسه در آمد. ناپلئون نخست در مارسی افسر ارتش بود و در ۲۶ سالگی از سوی رهبران انقلاب فرانسه مامور حفظ نظم و ایجاد حکومت نظامی در پاریس شد. او که تشنه قدرت بود خیلی زود بر ضد جمهوری خواهان کودتا و جمهوری را لغو کرد. سپس با تاج گذاری خود را امپراتور فرانسه خواند و قدرت برتر اروپا شد. سپس به ایتالیا حمله کرد و با حمایت مردم این کشور، آنجا را از دست حکومت اتریش خارج نمود. سپس به مصر رفت و به سلطه مملوکهای مصری نیز پایان بخشید و سوریه را نیز ضمیمه خاک کشور خود کرد. در بازگشت به فرانسه با کمک دو برادر خود لوسین و ژوزف مجلس را منحل کرده و خود را امپراتور نامید. سپس پروس، هلند، لهستان، بلژیک و نیز سرزمین اتریش را تسخیر کرد. در جنگ دریایی با انگلیس شکست خورد. اما اسپانیا و پرتغال را هم به متصرفات خود افزود. آنگاه عازم روسیه شد و تا مسکو پیش رفت. ضمن اینکه در این دوره طی قرارداد فین کن اشتاین با فتحعلی شاه (حاکم ایران) که با روسها در جنگ بود همکاری نمود. اما بعد از انکه اتحادیه سوم را شکست داد با امپراتور روسیه علیه بریتانیا متحد گردید و با قرارداد صلح تیلسیت با روسیه آشتی و به فتحعلی شاه شاه ایران خیانت نمود.
[ویرایش] اشتباهات ناپلئون
بنا به گفته مورخین، بزرگترین اشتباهات ناپلئون یکی تسخیر اسپانیا (یار دیرین و متفق ناپلئون که در جنگها وی را یاری مینمود) و یکی لشکرکشی به روسیه بود که موجبات ضعف وی و کشته شدن بسیاری از ارتش وی و نیز نارضایتی فرانسویان را فراهم آورد.
ناپلئون همراه با ایرانیان یک معاهده را امضاء نمود که از خاک ایران برای تسخیر هند استفاده کند، در مقابل برای برگرداندن قفقاز (دربرگیرنده گرجستان) به ایرانیان کمک کند. او به گفتههای خویش عمل نمود و ارتش ایران را آموزش نظامی میداد، و برای آنها توپهای متحرک و تفنگهای باروتی از فرانسه وارد نمود. اما پس از امضا عهد نامهٔ صلح تلیست با الکساندر اول، امپراتور روسیه از کمک به ایران در جنگ با وی سر باز زد و فتحعلی شاه قاجار بعد از خیانت وی به بریتانیا متوسل شد.
[ویرایش] شکست ناپلئون
بزرگترین دشمن ناپلئون بریتانیا بود که همه جا چون سایه وی را تعقیب میکرد و دولتهای مورد تجاوز فرانسه را حمایت مینمود. سرانجام کشورهای تحت تسلط ناپلئون که همه از سوی بریتانیا حمایت میشدند و همین طور دشمنان ناپلتون در خاک فرانسه متحد گشته وی را شکست دادند و بجای او لوئی هجدهم را به حکومت انتخاب کردند. ناپلئون پس از خلع از قدرت در سال ۱۸۱۴ از سوی متفقین به جزیرهٔ الب تبعید شد. اما از آنجا گریخت و از تاریخ ۲۰ مارس ۱۸۱۵ تا ۲۲ ژوئن در یک دورهٔ کوتاه که به حکومت صدروزه معروف است، ازنو رهبری فرانسه را بر عهده گرفت. پس از شکست در نبرد واترلو در ۱۸ ژوئن سال ۱۸۱۵، وی از امپراتوری استعفا داد و خود را به دشمن دیرینش نایبالسلطنهٔ بریتانیا تسلیم کرد و برای همیشه به جزیرهٔ سنت هلن تبعید شد. وی به دلیل بیماری در سن ۵۲ سالگی در همان جا درگذشت. البته شواهدی نیز وجود دارد که نشان میدهد ناپلئون از آنجا نیز فرار کرد و در میان مردم به طور مخفی زندگی کرده و در صدد بود تا پسرش را به قدرت برساند که بر اثر گلوله نگهبانی که او را نمیشناخت کشته شد.
ناپلئون سرداری بزرگ و سیاستمداری آگاه بود. اگرچه جاه طلبی او، وی را به جنگ و پیکار کشانید اما هرگز نمیتوان او را یک جهانگیر مانند چنگیزخان و تیمور به حساب آورد. ناپلئون با مردم به مهربانی رفتار میکرد[نیازمند منبع] و خیال وی اتحاد اروپا تحت عنوان یک کشور بود.
ناپلئون بسیار باهوش و با تدبیر بود و در سایه لیاقت و کاردانی شخصی توانست فرانسه را از هرج و مرج بعد از انقلاب نجات داده و متحد کند. به دانشمندان احترام میگذاشت و جملات قصار او مشهور است. علاوه بر اینکه به نبوغ نظامی شهره بود، به دلیل مجموعه قوانین حقوق مدنی که در سال ۱۸۰۴ وضع کرد و به قوانین ناپلئون مشهور شد امروزه مورد توجهاست.
[ویرایش] پانویس
- ↑ McLynn 1998, p.6
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پیوند به بیرون
- «بیوگرافی ناپلئون بناپارت» (انگلیسی). وبگاه napoleonbonaparte.wikia.com. بازبینیشده در مارس ۲۰۱۱.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ناپلئون بناپارت موجود است. |
 |
مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به ناپلئون بناپارت در ویکیگفتاورد موجود است. |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
- مقالههای دارای واژگان به زبان فرانسوی
- نجاتیافتگان از ترور
- فرانسویهای عضو کلیسای کاتولیک روم
- پادشاهان ایتالیا
- رهبران به قدرت رسیده از طریق کودتا
- اهالی فرانسه
- زادگان ۱۷۶۹ (میلادی)
- درگذشتگان ۱۸۲۱ (میلادی)
- فراماسونها
- پادشاهان فرانسه
- اهالی جزیره کرس
- بناپارتها
- مشاهیر ساکن پاریس
- پادشاهان برکنارشده
- اعضای آکادمی علوم فرانسه
